فوربس: حتی اگر جنگ ایران فردا تمام شود، هزینه آن برای آمریکا سال‌ها می‌ماند

- اندازه متن +

فوربس می‌گوید حتی اگر جنگ ایران فردا پایان یابد، صورتحساب آن برای آمریکا بسته نخواهد شد. افزایش قیمت بنزین و گازوئیل، آسیب زیرساخت انرژی خاورمیانه، تعمیر پایگاه‌ها، جایگزینی مهمات و تجهیزات، فرسودگی ناوهای جنگی و مراقبت بلندمدت از نیروهای آمریکایی می‌توانند سال‌ها و در برخی موارد دهه‌ها بعد از آتش‌بس نیز هزینه ایجاد کنند. داده‌های تازه نیز ابعاد این صورت‌حساب را روشن‌تر کرده‌اند: دولت ترامپ ۸۷.۶ میلیارد دلار بودجه تکمیلی از کنگره خواسته که بیش از ۶۷ میلیارد دلار آن برای پنتاگون است و ۲۱ میلیارد دلار فقط برای بازسازی ذخایر مهمات مصرف‌شده درخواست شده است.

فوربس دقیقاً چه گفت؛ پایان جنگ، پایان هزینه نیست

ویلیام هارتانگ، تحلیلگر حوزه هزینه‌های نظامی و نویسنده فوربس، در مقاله‌ای که ۵ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، از یک مشکل قدیمی در محاسبه جنگ‌ها شروع می‌کند: هزینه واقعی جنگ معمولاً بسیار بیشتر از پولی است که هنگام درگیری مستقیماً خرج عملیات می‌شود.

او می‌نویسد حتی اگر جنگ ایران «فردا» تمام شود، مجموعه‌ای از هزینه‌های پساجنگ باقی می‌ماند که بعضی طی سال‌ها و برخی طی دهه‌ها پرداخت خواهند شد.

این هزینه‌ها فقط نظامی نیستند. فوربس چهار مسیر اصلی را برجسته می‌کند:

انرژی و هزینه زندگی
افزایش قیمت بنزین و گازوئیل مستقیماً به خانوار و کسب‌وکار آمریکایی منتقل می‌شود.
بازسازی و تعمیر تجهیزات
پایگاه‌ها، تجهیزات و سامانه‌های آسیب‌دیده باید تعمیر یا جایگزین شوند.
بازسازی ذخایر مهمات
موشک‌ها و مهمات مصرف‌شده پس از پایان درگیری نیز باید دوباره تولید و خریداری شوند.
مراقبت بلندمدت از نیروها
خدمات درمانی، روانی و مزایای معلولیت نیروهای آسیب‌دیده می‌تواند دهه‌ها ادامه پیدا کند.

منبع اصلی: Forbes؛ The Costs of the Iran War Will Continue For Decades.

چرا بنزین و گازوئیل اولین صورتحساب جنگ برای خانوار آمریکایی‌اند؟

فوربس می‌گوید محسوس‌ترین هزینه داخلی جنگ برای بسیاری از آمریکایی‌ها در پمپ بنزین دیده می‌شود.

افزایش قیمت نفت، کاهش جریان انرژی از تنگه هرمز و آسیب به زیرساخت نفت خاورمیانه باعث شده قیمت سوخت در آمریکا بالا بماند.

در تعطیلات Labor Day سال ۲۰۲۶، متوسط ملی قیمت بنزین در آمریکا حدود ۴.۱۵ دلار در هر گالن گزارش شد؛ رقمی که رکورد این تعطیلات را شکست. متوسط گازوئیل نیز به حدود ۵.۹۰ دلار در هر گالن رسیده است.

شاخص	آخرین رقم گزارش‌شده	اهمیت اقتصادی
بنزین آمریکا	حدود ۴.۱۵ دلار در هر گالن	اثر مستقیم بر هزینه رفت‌وآمد خانوار
گازوئیل آمریکا	حدود ۵.۹۰ دلار در هر گالن	اثر بر حمل بار، کشاورزی و قیمت کالا
نفت برنت	حدود ۹۷ دلار در ۸ سپتامبر	افزایش هزینه خوراک پالایشگاه و سوخت

گازوئیل از نظر اقتصادی حتی حساس‌تر است؛ زیرا کامیون، قطار، ماشین‌آلات کشاورزی و بخش بزرگی از شبکه توزیع کالا به آن وابسته‌اند.

بنابراین افزایش قیمت گازوئیل فقط در جایگاه سوخت باقی نمی‌ماند و می‌تواند به هزینه غذا، حمل‌ونقل و کالاهای مصرفی منتقل شود.

هزینه انرژی فقط تا روز آتش‌بس ادامه ندارد

فوربس روی یک نکته مهم تأکید دارد: حتی اگر توافقی فوراً رفت‌وآمد آزاد در هرمز را بازگرداند، ظرفیت نفتی آسیب‌دیده خاورمیانه یک‌شبه بازسازی نمی‌شود.

تعمیر تأسیسات، خطوط انتقال، مخازن و شبکه حمل نفت نیازمند زمان و سرمایه است. در نتیجه ممکن است ریسک عرضه و قیمت بالاتر انرژی برای مدتی بعد از توقف جنگ نیز باقی بماند.

این دقیقاً تفاوت میان «پایان عملیات نظامی» و «پایان اثر اقتصادی جنگ» است.

برای تصویر کامل اثر هرمز بر اقتصاد آمریکا، گزارش «هزینه بستن هرمز برای آمریکا؛ سقوط ۴۱ درصدی تجارت با متحدان خلیج فارس» را ببینید.

صورتحساب نظامی جنگ ایران چقدر شده است؟

فوربس در مقاله ۵ سپتامبر رقم نهایی و یکپارچه‌ای برای کل هزینه جنگ اعلام نمی‌کند، اما داده‌های بودجه‌ای رسمی نشان می‌دهد فقط هزینه‌های مستقیم نظامی بسیار سنگین شده‌اند.

دولت ترامپ در ۲۴ ژوئن از کنگره یک بسته بودجه تکمیلی ۸۷.۶ میلیارد دلاری درخواست کرد.

از این رقم، حدود ۶۷.۱۵ میلیارد دلار برای وزارت دفاع در نظر گرفته شده است.

بخش درخواست بودجه	رقم
کل بسته تکمیلی	۸۷.۶ میلیارد دلار
سهم پنتاگون	حدود ۶۷.۱۵ میلیارد دلار
بازسازی ذخایر مهمات	۲۱ میلیارد دلار
هزینه عملیات	حدود ۱۷.۳ میلیارد دلار
برنامه‌های طبقه‌بندی‌شده	حدود ۱۲.۱ میلیارد دلار
پهپادها	حدود ۲.۴ میلیارد دلار

منبع: Reuters؛ درخواست بودجه تکمیلی جنگ ایران.

۲۱ میلیارد دلار فقط برای مهمات؛ چرا هزینه پس از جنگ ادامه دارد؟

یکی از روشن‌ترین نمونه‌های «هزینه بعد از جنگ» همان ۲۱ میلیارد دلاری است که دولت آمریکا برای بازسازی ذخایر مهمات درخواست کرده است.

موشکی که امروز شلیک می‌شود، هزینه‌اش فقط در زمان شلیک ثبت نمی‌شود. پنتاگون بعداً باید:

مهمات مصرف‌شده را سفارش دهد
ذخایر موشک، سامانه‌های دفاع هوایی و مهمات هدایت‌شونده دوباره باید پر شوند.
ظرفیت تولید را افزایش دهد
برای بعضی مهمات، افزایش تولید نیازمند قرارداد چندساله و توسعه خطوط صنعتی است.
موجودی ذخیره جنگی را ترمیم کند
پنتاگون نمی‌تواند فقط به جایگزینی یک‌به‌یک مهمات مصرف‌شده اکتفا کند و باید سطح آمادگی برای بحران بعدی را نیز بازسازی کند.

به همین دلیل پایان شلیک به معنای پایان هزینه مهمات نیست.

تعمیر پایگاه‌ها و تجهیزات؛ هزینه‌ای که تازه بعد از جنگ کامل دیده می‌شود

فوربس می‌گوید آمریکا باید خسارت واردشده به گره‌های ارتباطی، پایگاه‌های نظامی و تجهیزات آسیب‌دیده در حملات موشکی و پهپادی ایران را جبران کند.

در مورد تجهیزات اصلی نیز مسئله فقط تعمیر نیست؛ پنتاگون باید تصمیم بگیرد آیا یک هواپیما، سامانه یا تجهیزات آسیب‌دیده ارزش تعمیر دارند یا باید جایگزین شوند.

این انتخاب‌ها معمولاً در بودجه همان روز عملیات ظاهر نمی‌شوند و می‌توانند به برنامه‌های چندساله دفاعی منتقل شوند.

فرسودگی ناوهای آمریکا؛ هزینه‌ای که در آمار شلیک دیده نمی‌شود

فوربس به هزینه فرسودگی نیروی دریایی نیز اشاره می‌کند.

ناوشکن‌ها و ناوهای هواپیمابر آمریکایی در جنگ ایران دوره‌های استقرار طولانی‌تری را بدون توقف معمول برای نگهداری و تعمیر تجربه کرده‌اند.

این موضوع عمر برخی قطعات را کاهش می‌دهد و دوره‌های تعمیر بعدی را طولانی‌تر یا گران‌تر می‌کند.

یعنی حتی شناوری که در جنگ هدف قرار نگرفته نیز ممکن است به دلیل استفاده فشرده، صورت‌حساب تعمیراتی بیشتری ایجاد کند.

تلفات انسانی آمریکا؛ هزینه‌ای که با بودجه جنگ اندازه‌گیری نمی‌شود

فوربس هزینه انسانی جنگ را جدا از هزینه پولی می‌بیند.

تا اوایل سپتامبر، منابع آمریکایی شمار نیروهای نظامی کشته‌شده آمریکا در جنگ ایران را ۱۸ نفر و شمار مجروحان را بیش از ۷۵۰ نفر گزارش کرده‌اند.

این آمار خود می‌تواند در سامانه‌های رسمی با تأخیر یا طبقه‌بندی متفاوت به‌روزرسانی شود، اما برای بحث اقتصادی فوربس یک نکته مهم‌تر وجود دارد: مجروحان جنگ بعد از پایان عملیات ناپدید نمی‌شوند.

خدمات درمانی، توان‌بخشی، درمان روانی، مزایای معلولیت و پرداخت‌های مربوط به کهنه‌سربازان می‌تواند سال‌ها یا دهه‌ها ادامه یابد.

چرا فوربس از «دهه‌ها» حرف می‌زند؟

طولانی‌ترین صورت‌حساب جنگ، معمولاً سوخت یا بمب نیست؛ نیروی انسانی است.

فوربس توضیح می‌دهد حتی اگر این جنگ به اندازه یک جنگ زمینی گسترده تلفات نداشته باشد، ملوانان و نیروهایی که ماه‌ها در شرایط جنگی و استقرار طولانی بوده‌اند ممکن است با مشکلات جسمی و روانی روبه‌رو شوند.

این هزینه‌ها شامل خدمات درمانی حین خدمت و سپس مزایا و درمان از طریق سیستم کهنه‌سربازان آمریکا است.

همین مسیر است که می‌تواند هزینه جنگ را چند دهه بعد از پایان نبرد زنده نگه دارد.

تجربه عراق چرا برای محاسبه هزینه جنگ ایران مهم است؟

فوربس برای توضیح خطر کم‌برآوردی جنگ به تجربه عراق اشاره می‌کند.

در آستانه جنگ عراق، Lawrence Lindsey، مشاور اقتصادی دولت جورج بوش، هزینه جنگ را در حدود ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده بود.

اما پروژه Costs of War دانشگاه براون بعدها هزینه کامل جنگ عراق را بیش از ۲ تریلیون دلار برآورد کرد.

دلیل اختلاف فقط طول جنگ نبود؛ بهره بدهی، درمان کهنه‌سربازان و هزینه‌هایی که سال‌ها بعد پرداخت می‌شوند در برآورد اولیه وجود نداشتند.

فوربس این مثال را برای هشدار درباره جنگ ایران به کار می‌برد، نه برای اینکه ادعا کند هزینه جنگ ایران الزاماً به همان رقم خواهد رسید.

تأمین جنگ با بدهی چگونه هزینه را به آینده منتقل می‌کند؟

یک نکته مهم دیگر در تحلیل فوربس، نحوه تأمین مالی جنگ است.

اگر دولت برای جنگ مالیات مشخصی وضع نکند و هزینه را با کسری بودجه تأمین کند، اصل هزینه به بدهی عمومی اضافه می‌شود و دولت در سال‌های بعد بابت همان بدهی بهره پرداخت می‌کند.

در این حالت، بخشی از هزینه جنگ حتی بعد از بازگشت آخرین ناو نیز در بودجه باقی می‌ماند.

این همان سازوکاری است که فوربس آن را یکی از هزینه‌های پنهان جنگ‌های آمریکا می‌داند.

جنگ ایران چگونه از میدان به سفره آمریکایی منتقل می‌شود؟

مسیر انتقال هزینه را می‌توان در پنج مرحله خلاصه کرد:

مرحله	اثر
اختلال انرژی	کاهش عرضه و افزایش قیمت نفت
پالایشگاه	افزایش هزینه تولید بنزین و گازوئیل
حمل‌ونقل	افزایش هزینه کامیون، کشاورزی و لجستیک
کالای مصرفی	انتقال بخشی از هزینه به غذا و سایر کالاها
بودجه دولت	هزینه دفاع، مهمات، تعمیر و بدهی بیشتر

به همین دلیل این جنگ فقط یک پرونده سیاست خارجی نیست؛ از طریق قیمت انرژی و بودجه دفاعی وارد اقتصاد داخلی آمریکا شده است.

تحلیل گسترده‌تر این مسیر در گزارش «جنگ ایران چگونه اقتصاد آمریکا را کند کرد؟» آمده است.

تنگه هرمز چرا مرکز صورتحساب اقتصادی جنگ شده است؟

فوربس افزایش قیمت سوخت را به کنترل و اختلال جریان تنگه هرمز و آسیب زیرساخت انرژی خاورمیانه پیوند می‌دهد.

آخرین داده‌های EIA نشان می‌دهد جریان نفت و مایعات نفتی هرمز از ۲۱.۶ میلیون بشکه در روز در فصل چهارم ۲۰۲۵ به ۴.۹ میلیون بشکه در روز در فصل دوم ۲۰۲۶ رسیده است.

یعنی اختلال هرمز از یک سناریوی فرضی به یک شوک واقعی در بازار انرژی تبدیل شده است.

برای جزئیات، گزارش «تنگه هرمز چیست؛ گلوگاه انرژی جهان» را ببینید.

آیا پایان جنگ می‌تواند سریعاً قیمت سوخت را پایین بیاورد؟

بخشی از «پریمیوم جنگ» در قیمت نفت ممکن است با توافق سیاسی سریع کاهش پیدا کند، اما فوربس هشدار می‌دهد همه هزینه‌ها به همان سرعت محو نمی‌شوند.

اگر زیرساخت نفتی آسیب دیده باشد، اگر ظرفیت کشتیرانی و بیمه هنوز عادی نشده باشد و اگر ذخایر فرآورده پایین باشد، کاهش قیمت می‌تواند تدریجی باشد.

به همین دلیل جمله «جنگ تمام شد، پس بنزین فردا ارزان می‌شود» از نظر اقتصادی بیش از حد ساده است.

این تحلیل چه ارتباطی با جنگ اقتصادی دارد؟

در تعریف چارسو اقتصاد، جنگ اقتصادی فقط تحریم طرف مقابل نیست؛ هزینه‌ای است که در اثر جنگ به درآمد، تجارت، انرژی، ارز و بودجه منتقل می‌شود.

برای آمریکا، یکی از مهم‌ترین مسیرهای بازگشت این فشار، انرژی و بودجه دفاعی است.

تعریف و متریک‌های این مفهوم در هاب «جنگ اقتصادی چیست؟ تفاوت با اقتصاد پساجنگ و جهاد اقتصادی» آمده است.

فوربس چه چیزی نگفت؟

سه نکته را نباید از مقاله فوربس بیشتر از چیزی که واقعاً گفته نتیجه گرفت:

رقم نهایی جنگ مشخص نشده است
فوربس عدد جامعی برای کل هزینه نهایی جنگ ایران اعلام نکرده است.
همه افزایش قیمت‌ها ناشی از ایران نیست
نفت و فرآورده‌ها تحت تأثیر عرضه، تقاضا، پالایش، ذخایر و سایر تنش‌های جهانی نیز هستند.
«دهه‌ها» به معنی ادامه جنگ برای دهه‌ها نیست
منظور ادامه هزینه‌هایی مانند درمان نیروها، بدهی، تعمیر و جایگزینی تجهیزات پس از پایان جنگ است.

جمع‌بندی؛ جنگ ممکن است تمام شود، اما صورتحساب آمریکا باقی می‌ماند

هسته تحلیل فوربس ساده اما مهم است: پایان شلیک، پایان هزینه نیست.

در کوتاه‌مدت، بنزین، گازوئیل و تورم انرژی به خانوار و کسب‌وکار آمریکایی فشار می‌آورند.

در میان‌مدت، پنتاگون باید پایگاه‌ها و تجهیزات آسیب‌دیده را تعمیر کند، ذخایر مهمات را دوباره بسازد و فرسودگی شدید ناوگان را جبران کند.

در بلندمدت، درمان و حمایت از نیروهای آسیب‌دیده و هزینه بهره بدهی جنگ می‌تواند سال‌ها یا دهه‌ها ادامه پیدا کند.

از همین رو، فوربس هزینه جنگ ایران را نه فقط با تعداد روزهای عملیات، بلکه با مدت زمانی می‌سنجد که بودجه و اقتصاد آمریکا همچنان بابت آن پرداخت خواهند کرد.

درخواست ۶۷.۱۵ میلیارد دلاری پنتاگون و اختصاص ۲۱ میلیارد دلار فقط برای مهمات نشان می‌دهد این صورت‌حساب دیگر صرفاً یک هشدار نظری نیست.

پرسش‌های پرتکرار درباره هزینه جنگ ایران برای آمریکا

فوربس درباره هزینه جنگ ایران برای آمریکا چه گفته است؟
فوربس می‌گوید حتی اگر جنگ فوراً پایان یابد، هزینه انرژی، تعمیر تجهیزات، جایگزینی مهمات و مراقبت از نیروها ممکن است سال‌ها و حتی دهه‌ها ادامه داشته باشد.
هزینه جنگ ایران برای آمریکا چقدر است؟
فوربس یک رقم نهایی برای کل هزینه اعلام نکرده است. دولت ترامپ تاکنون یک بسته تکمیلی ۸۷.۶ میلیارد دلاری درخواست کرده که حدود ۶۷.۱۵ میلیارد دلار آن برای پنتاگون است.
آمریکا چقدر برای جایگزینی مهمات جنگ ایران درخواست کرده است؟
در درخواست بودجه تکمیلی، حدود ۲۱ میلیارد دلار برای بازسازی ذخایر مهمات مصرف‌شده در نظر گرفته شده است.
چرا قیمت گازوئیل برای اقتصاد آمریکا مهم‌تر از بنزین است؟
گازوئیل در حمل بار، کشاورزی و لجستیک استفاده می‌شود و افزایش قیمت آن می‌تواند به قیمت غذا و بسیاری از کالاهای مصرفی منتقل شود.
چرا هزینه جنگ بعد از آتش‌بس ادامه دارد؟
زیرا تجهیزات و پایگاه‌ها باید تعمیر شوند، مهمات جایگزین شوند، زیرساخت انرژی بازسازی شود و هزینه درمان و مزایای نیروهای آسیب‌دیده ادامه پیدا کند.
آیا فوربس گفته جنگ ایران دهه‌ها ادامه دارد؟
خیر. فوربس گفته برخی هزینه‌های اقتصادی و انسانی جنگ ممکن است دهه‌ها بعد از پایان درگیری ادامه داشته باشند.
تنگه هرمز چه ارتباطی با هزینه جنگ برای آمریکا دارد؟
اختلال جریان نفت هرمز باعث افزایش قیمت جهانی انرژی می‌شود و از طریق بنزین، گازوئیل، حمل‌ونقل و تورم به اقتصاد آمریکا منتقل می‌شود.