دسته بندی : یادداشت سردبیر

وقتی آمریکا جنگ را از سطح درگیری محدود به ضربه به زیرساخت و شبکه حضور منطقه‌ای می‌کشاند، پاسخ ایران نیز باید معادله هزینه را تغییر دهد. اما چرا

محاصره دریایی مجددا فعال شد. بنظر می‌رسد پاسخ ایران به محاصره دریایی فقط در دریا تعریف نمی‌شود؛ یکی از کارت‌های مهم، فعال‌سازی مسیرهای زمینی و تبدیل موقعیت جغرافیایی

با بسته شدن تنگه هرمز و افزایش نردبان تنش، یک سوال قابل طرح است. تنگه هرمز چگونه ایران را در موضع قدرت و ابتکار قرار داده است و

در پی نقض مکرر تفاهم‌نامه، ایران در راستای حفظ حکمرانی خود بر آبراهه مجددا تنگه هرمز را بست. در پاسخ به این اقدام، مجموع آتش متقابلی میان ایران

تحولات اخیر تنگه هرمز فقط یک درگیری دریایی نیست؛ آزمونی برای تثبیت حکمرانی ایران بر مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان است

ابتکار رهبر شهید در مواجهه با تحریم، انتقال مسئله از «انتظار برای رفع تحریم» به «ساخت اقتصادی بود که تحریم را کم‌اثر و پرهزینه کند».

در مدل اقتصادی رهبر شهید، دانش قرار نبود در دانشگاه بماند؛ باید به فناوری، تولید، صادرات، اشتغال و قدرت ملی تبدیل می‌شد.

سیاست صنعتی، اگر به معنای هدایت هدفمند تولید، ارتقای فناوری و ساخت توان داخلی باشد، یکی از نزدیک‌ترین صورت‌بندی‌های نظری به رویکرد اقتصادی رهبر شهید است.

در نگاه رهبر شهید، تولید فقط یک سیاست اقتصادی نبود؛ پایه خلق ثروت، استقلال اقتصادی، حضور مؤثر در جهان و پیشرفت متوازن جامعه بود.

ر اندیشه رهبر شهید، تولید راه‌حل فرعی اقتصاد نبود؛ نقطه آغاز احیای معیشت، استقلال اقتصادی و تاب‌آوری کشور در برابر فشار خارجی بود.