دسته بندی : یادداشت سردبیر

در شرایطی که ایران در محاصره دریایی قرار دارد و نمی‌توان از صددرصد ظرفیت بنادر جنوبی استفاده تمام و کمال کرد، مرزهای شرقی ایران، روزنه‌ای برای کم کردن

در شرایطی که ایران در محاصره دریایی قرار دارد و نمی‌توان از صددرصد ظرفیت بنادر جنوبی استفاده تمام و کمال کرد، مرزهای شرقی ایران، روزنه‌ای برای کم کردن

در شرایط عادی و بدور از مخاطرات و تکانه‌های خارجی و داخلی، اساساً مسئله پیشرفت و توسعه محل بحث نیست. فرمول ساده‌ای وجود دارد که می‌شود به آن

طرح مدیریت مصرف بنزین می‌خواهد از بی‌عدالتی یارانه بنزین عبور کند؛ اما اگر حمایت از خانوار فاقد خودرو به «حق فروش بنزین» تبدیل شود، دولت هم با تورم

مالیات وقتی فقط عددی کسرشده از درآمد باشد، برای مؤدی شبیه هزینه اجباری دیده می‌شود؛ اما وقتی به مدرسه، راه، بیمارستان، آب یا انرژی وصل شود، می‌تواند به

بازار نفت در ماه‌های اخیر با ذخایر راهبردی، کاهش واردات چین، مسیرهای جایگزین و افت تقاضا فقط زمان خریده است؛ اما بیمه‌ای در برابر شوک بعدی ندارد. اگر

این روزها بنزین تبدیل شده است به تیتر شماره یک اخبار. اولاً طرح دولت برای بنزین چیست و چه ایراداتی دارد؟ چگونه می‌شود بدون شوک ناترازی بنزین را

در پس پرونده‌های مالیات صفر در ایران، اجتماع گروهی از اصناف و افرادی است که از این امکان قانونی به نفع خود و به ضرر عموم مردم عمل

یکی از مهم‌ترین ابزارهای مدیریت معیشت مردم، تهاتر است. در شرایط جنگی، استفاده از این ابزار، آن هم در تعامل با مهم‌ترین شریک تجاری خود، یعنی چین، چه

بندر انزلی، یکی از مهم‌ترین بنادر شمالی ایران در دریای خزر و گره قدیمی تجارت با روسیه، قفقاز و آسیای مرکزی است. این بندر با ظرفیت اسمی حدود