دسته بندی : یادداشت سردبیر

کمتر کارشناسی این روزها از هرات - اسلام‌قلعه به عنوان یک ابزار برای خنثی‌سازی مقطعی محاصره دریایی سخن گفته است. دروازه غربی افغانستان می‌تواند نقش ویژه‌ای در پروژه

شاید کمتر کارشناسی به این نکته فکر می‌کرد که جنگ با ایران می‌تواند پیامدهای جهانی به خود بگیرد. موضوعی که در طی چهار-پنج‌ماه اخیر اثبات شد. اما چرا

ترک‌های تفاهم‌نامه ایران و آمریکا از زبان عمیق‌تر شد که دالان امن عمانی توسط آمریکا به نحو مشخصی در دستور کار گرفت. موضوعی که نقض صریح ترتیبات ایرانی

با برقراری محاصره دریایی، این سوال مطرح است که چگونه می‌شود این موضوع را حل و فصل کرد. استفاده از بنادر ثالث و ظرفیت حمل و نقل ریلی

وقتی آمریکا جنگ را از سطح درگیری محدود به ضربه به زیرساخت و شبکه حضور منطقه‌ای می‌کشاند، پاسخ ایران نیز باید معادله هزینه را تغییر دهد. اما چرا

محاصره دریایی مجددا فعال شد. بنظر می‌رسد پاسخ ایران به محاصره دریایی فقط در دریا تعریف نمی‌شود؛ یکی از کارت‌های مهم، فعال‌سازی مسیرهای زمینی و تبدیل موقعیت جغرافیایی

با بسته شدن تنگه هرمز و افزایش نردبان تنش، یک سوال قابل طرح است. تنگه هرمز چگونه ایران را در موضع قدرت و ابتکار قرار داده است و

در پی نقض مکرر تفاهم‌نامه، ایران در راستای حفظ حکمرانی خود بر آبراهه مجددا تنگه هرمز را بست. در پاسخ به این اقدام، مجموع آتش متقابلی میان ایران

تحولات اخیر تنگه هرمز فقط یک درگیری دریایی نیست؛ آزمونی برای تثبیت حکمرانی ایران بر مهم‌ترین گلوگاه انرژی جهان است

ابتکار رهبر شهید در مواجهه با تحریم، انتقال مسئله از «انتظار برای رفع تحریم» به «ساخت اقتصادی بود که تحریم را کم‌اثر و پرهزینه کند».