دسته بندی : جنگ اقتصادی

جهاد اقتصادی نام سال ۱۳۹۰ و مطالبه حرکت جهشی و فراتر از روال عادی در تولید، بهره‌وری و پیشرفت اقتصادی است؛ نه سند ۲۴‌بندی اقتصاد مقاومتی و نه

اقتصاد پساجنگ مرحله‌ای است که در آن اولویت از «حفظ جریان زندگی در شرایط اضطراری» به «بازگرداندن ظرفیت تولید، زیرساخت، اشتغال و اعتماد عمومی» تغییر می‌کند. برای ایران،

بازارهای محلی می‌توانند در زمان جنگ و بحران، با کوتاه‌کردن بخشی از زنجیره تأمین، ایجاد مسیر فروش برای تولیدکنندگان نزدیک و متنوع‌کردن شبکه توزیع، از امنیت غذایی شهرها

در شرایطی که ایران در محاصره دریایی قرار دارد و نمی‌توان از صددرصد ظرفیت بنادر جنوبی استفاده تمام و کمال کرد، مرزهای شرقی ایران، روزنه‌ای برای کم کردن

در شرایط عادی و بدور از مخاطرات و تکانه‌های خارجی و داخلی، اساساً مسئله پیشرفت و توسعه محل بحث نیست. فرمول ساده‌ای وجود دارد که می‌شود به آن

در روزهای جنگ، اقتصاد بیش از هر چیز به عقلانیت و هوشمندی در استفاده از دارایی‌های موجود نیاز دارد، نه فقط تزریق پول. جنگ اگرچه ویران می‌کند، اما

اگر قرار باشد در ژئوپلیتیکِ انرژی فقط یک نقطه را اهرم بنامیم، چرا اسم تنگه هرمز همیشه جلوتر از بقیه می‌آید؛ نقطه‌ای که با چند کیلومتر آبراه، می‌تواند