دسته بندی : گزارش ویژه

نشریه اکونومیست در تحلیل استراتژی جدید واشنگتن، لفاظی‌های آخرالزمانی ترامپ علیه ایران را یک عقب‌نشینی پنهان و طبلی توخالی خواند که از ترس تقابل با چین و فروپاشی

روند ذخایر نفت خام آمریکا تا ۳ اوت ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که هم ذخایر تجاری و هم ذخایر راهبردی این کشور در مسیر نزولی قرار گرفته‌اند. اما شدت

بررسی گزارش‌های دیلی تلگراف و واکاوی داده‌های ترانزیتی نشان می‌دهد محاصره زمینی ایران، فراتر از یک مانور رسانه‌ای، با هدف‌گیری شریان‌های ریلی اوراسیا به واقعیتی عملیاتی در استراتژی

تابستان ۱۴۰۳ نشان داد ناترازی برق در ایران از یک اختلال فصلی عبور کرده و به بحرانی ساختاری تبدیل شده است؛ بحرانی که از جهش مصرف، بار سنگین

استخراج رمزارز در ایران، به‌ویژه در بخش غیرمجاز، به یکی از متغیرهای اثرگذار بر ناترازی برق تبدیل شده است؛ متغیری که از مصرف ۲۴۰۰ مگاواتی برآوردی تا سهم

در روزهای سخت نااطمینانی، تکیه‌گاه اصلی جامعه برنامه‌های رسمی کلان نیست، بلکه تدبیر خاموش زنانی است که سفره‌های کوچک را در برابر شوک‌های بزرگ سرپا نگه می‌دارند.

جنگ ایران، برج‌های دبی را ویران نکرد؛ اما ستون اصلی اقتصاد امارات را هدف گرفت. در اقتصادی که بر اعتماد بنا شده، گاهی هزینه یک موشک، نه در

گزارش جدید اوپک نشان می‌دهد گذار انرژی الزاما به معنای پایان نفت نیست. جهان با رشد تقاضای انرژی، به سمت ترکیبی جدید از منابع حرکت می‌کند که نفت

در روزگاری که مهم ترین مسئله مردم تورم هست. آیا مسئولان نمی‌دانند تغییر قیمت بنزین که بر همه عرصه زندگی مردم تاثیر گذار هست جیب مردم را بیشتر

کالابرگ که به عنوان سیاستی برای حمایت از سفره مردم آمده‌است، ذینفعانی به‌وجود آورده. ذینفعانی که از ضعف توان مالی فروشگاه‌های کوچک استفاده می‌کنند و بازار خود را