Skip to main content

چارسو اقتصاد

در حال دریافت تاریخ...

پر بازدیدترین مطالب

چارسواقتصاد

رسانه تحلیل و اخبار اقتصاد ایران و جهان

گذار انرژی بدون حذف نفت؛ اوپک آینده بازار انرژی تا ۲۰۵۰ را چگونه می‌بیند؟

گذار انرژی بدون حذف نفت؛ اوپک آینده بازار انرژی تا ۲۰۵۰ را چگونه می‌بیند؟

گزارش جدید اوپک نشان می‌دهد گذار انرژی الزاما به معنای پایان نفت نیست. جهان با رشد تقاضای انرژی، به سمت ترکیبی جدید از منابع حرکت می‌کند که نفت همچنان در آن نقش دارد.

- اندازه متن +

گزارش چشم‌انداز جهانی نفت ۲۰۲۵ اوپک نشان می‌دهد گذار انرژی لزوماً به معنای حذف نفت از اقتصاد جهان نیست. با وجود رشد انرژی‌های پاک، خودروهای برقی و سیاست‌های کاهش انتشار کربن، اوپک معتقد است نفت تا میانه قرن همچنان یکی از ستون‌های اصلی سبد انرژی جهان باقی می‌ماند.

دلیل اصلی این نگاه، رشد تقاضای کل انرژی است. اگر اقتصادهای نوظهور، جمعیت شهری، صنایع سنگین و حمل‌ونقل جهانی همچنان انرژی بیشتری مصرف کنند، کاهش سهم نفت الزاماً به معنای کاهش مصرف مطلق آن نخواهد بود. به بیان ساده، بازار انرژی بزرگ‌تر می‌شود و نفت در این بازار بزرگ‌تر، سهمی کمتر اما همچنان حجمی بسیار بالا خواهد داشت.

گزارش اوپک از آینده نفت و انرژی در یک نگاه

محورپیش‌بینی اوپک تا ۲۰۵۰برداشت تحلیلی
تقاضای انرژی اولیهرشد از حدود ۳۰۸ به ۳۷۸ میلیون بشکه معادل نفت در روزجهان به انرژی بیشتری نیاز خواهد داشت، نه فقط انرژی پاک‌تر
سهم نفتکاهش نسبی سهم، اما باقی ماندن نزدیک ۳۰ درصد از سبد انرژینفت حذف نمی‌شود؛ جایگاه آن در سبد انرژی تغییر می‌کند
نفت و گازباقی ماندن مجموع سهم نفت و گاز بالای ۵۰ درصدسوخت‌های فسیلی همچنان در سیستم انرژی جهانی نقش مهم دارند
اقتصادهای نوظهورموتور اصلی رشد تقاضا در آسیا، آفریقا، هند و خاورمیانهگذار انرژی در همه کشورها با یک سرعت اتفاق نمی‌افتد
اختلاف با IEAاوپک رشد تقاضای نفت را پایدارتر می‌بیندآژانس بین‌المللی انرژی، اوج‌گیری تقاضای نفت حوالی ۲۰۳۰ را محتمل‌تر می‌داند

جهان به سمت سبد جدید انرژی حرکت می‌کند، نه حذف کامل نفت

گزارش چشم‌انداز جهانی نفت ۲۰۲۵ اوپک نشان می‌دهد رشد انرژی‌های پاک، توسعه خودروهای برقی و سیاست‌های اقلیمی، سهم نفت را در سبد انرژی جهان کاهش می‌دهد؛ اما این کاهش سهم الزاماً به معنای حذف نفت یا افت سریع مصرف آن نیست.

بر اساس این گزارش، تقاضای جهانی انرژی از حدود ۳۰۸ میلیون بشکه معادل نفت در روز در سال ۲۰۲۴ به حدود ۳۷۸ میلیون بشکه معادل نفت در روز در سال ۲۰۵۰ خواهد رسید. این رشد حدود ۲۳ درصدی نشان می‌دهد مسئله اصلی آینده انرژی، فقط جایگزینی نفت با انرژی پاک نیست؛ بلکه پاسخ دادن به افزایش تقاضای کل انرژی است.

در همین نقطه اختلاف اصلی میان اوپک و آژانس بین‌المللی انرژی شکل می‌گیرد. اوپک بر رشد بلندمدت مصرف انرژی و نیاز اقتصادهای در حال توسعه به نفت و گاز تأکید دارد، در حالی که آژانس بین‌المللی انرژی در سناریوی سیاست‌های اعلام‌شده، تقاضای نفت را حوالی ۲۰۳۰ در نزدیکی اوج می‌بیند و سپس کاهش تدریجی آن را محتمل می‌داند.

اقتصادهای نوظهور، موتور اصلی رشد تقاضای انرژی تا ۲۰۵۰

یکی از مهم‌ترین پیام‌های گزارش اوپک، تغییر مرکز ثقل مصرف انرژی جهان است. در حالی که بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته در مسیر کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و افزایش بهره‌وری انرژی حرکت می‌کنند، بخش بزرگی از رشد تقاضای انرژی در دهه‌های آینده از کشورهای در حال توسعه خواهد آمد.

هند، بخش‌هایی از آسیا، آفریقا و خاورمیانه به دلیل رشد جمعیت، شهرنشینی، توسعه صنعتی، گسترش حمل‌ونقل و افزایش سطح رفاه، به انرژی بیشتری نیاز خواهند داشت. این کشورها هنوز در مرحله ساخت زیرساخت‌های اقتصادی هستند؛ از جاده و بندر گرفته تا کارخانه، نیروگاه، پتروشیمی و شبکه حمل‌ونقل.

به همین دلیل، گذار انرژی در جهان یکسان و هم‌زمان رخ نمی‌دهد. کشورهای توسعه‌یافته ممکن است سریع‌تر به سمت برق پاک و خودروهای برقی حرکت کنند، اما اقتصادهای نوظهور برای رشد، همچنان به ترکیبی از نفت، گاز، برق، انرژی‌های تجدیدپذیر و سوخت‌های صنعتی نیاز دارند.

نفت حذف نمی‌شود؛ سهم آن کمتر اما مصرف آن همچنان بزرگ می‌ماند

یکی از برداشت‌های اشتباه درباره آینده نفت این است که کاهش سهم آن در سبد انرژی جهان را معادل سقوط مصرف نفت بدانیم. گزارش اوپک نشان می‌دهد این دو موضوع یکی نیستند. سهم نفت در سبد انرژی ممکن است کاهش یابد، اما اگر اندازه کل بازار انرژی بزرگ‌تر شود، حجم واقعی مصرف نفت می‌تواند همچنان بالا بماند.

طبق نگاه اوپک، سهم نفت از مصرف انرژی اولیه جهان تا ۲۰۵۰ نزدیک ۳۰ درصد باقی می‌ماند و مجموع نفت و گاز طبیعی همچنان بیش از نیمی از سبد انرژی جهان را تشکیل می‌دهد. این یعنی جهان به سمت انرژی پاک‌تر و متنوع‌تر می‌رود، اما از نفت و گاز یک‌باره عبور نمی‌کند.

دلیل این ماندگاری فقط خودروهای بنزینی نیست. بخش‌هایی مانند پتروشیمی، حمل‌ونقل دریایی، هوانوردی، تولید مواد شیمیایی و برخی صنایع سنگین هنوز جایگزین اقتصادی، فراگیر و سریع برای نفت و گاز ندارند. بنابراین کاهش مصرف سوخت در خودروهای سواری، به‌تنهایی برای حذف نفت از اقتصاد جهانی کافی نیست.

تقاضای جهانی انرژی(میلیون بشکه)
نمایش داده‌های نمودار
بازهتقاضای جهانی انرژی(میلیون بشکه)
۲۰۲۴۱۰۳.۷
۲۰۳۰۱۱۳.۳
۲۰۳۵۱۱۷.۹
۲۰۴۰۱۲۰
۲۰۴۵۱۲۱.۶
۲۰۵۰۱۲۲.۹

اوپک و آژانس بین‌المللی انرژی؛ دو روایت متفاوت از آینده نفت

اختلاف میان اوپک و آژانس بین‌المللی انرژی فقط یک اختلاف عددی نیست؛ اختلاف بر سر فلسفه آینده انرژی است. اوپک می‌گوید جهان با رشد تقاضای کل انرژی روبه‌رو است و انرژی‌های پاک بیشتر قرار است بخشی از این رشد را پوشش دهند، نه اینکه نفت را به‌سرعت از سیستم جهانی حذف کنند.

در مقابل، آژانس بین‌المللی انرژی اثر خودروهای برقی، سیاست‌های اقلیمی، رشد بهره‌وری و توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر را پررنگ‌تر می‌بیند. در سناریوی سیاست‌های اعلام‌شده این آژانس، نفت تا حوالی ۲۰۳۰ به اوج تقاضا می‌رسد و سپس روندی کاهشی یا کم‌رمق‌تر پیدا می‌کند.

برای کشورهای تولیدکننده نفت، این اختلاف نگاه اهمیت راهبردی دارد. اگر روایت اوپک درست باشد، تولیدکنندگان هنوز چند دهه فرصت دارند تا از درآمد نفت برای توسعه صنایع پایین‌دستی، کاهش هزینه تولید و تنوع‌بخشی اقتصادی استفاده کنند. اگر روایت آژانس بین‌المللی انرژی سریع‌تر محقق شود، کشورهایی که دیرتر اصلاح کنند، با فشار شدیدتری بر درآمدهای نفتی روبه‌رو خواهند شد.

این گزارش چه پیامی برای کشورهای نفتی دارد؟

پیام اصلی گزارش اوپک برای کشورهای تولیدکننده نفت این است که هنوز زمان برای استفاده از درآمدهای نفتی وجود دارد، اما این زمان نامحدود نیست. تداوم تقاضای نفت تا ۲۰۵۰ به معنای امنیت دائمی برای اقتصادهای نفتی نیست؛ بلکه فرصتی برای آماده‌سازی پیش از تغییرات بزرگ‌تر است.

کشورهای نفتی اگر درآمدهای فعلی را صرف سرمایه‌گذاری در پتروشیمی، پالایش، انرژی‌های تجدیدپذیر، فناوری، حمل‌ونقل و صندوق‌های ثروت ملی کنند، می‌توانند از گذار انرژی آسیب کمتری ببینند. اما اگر این درآمدها فقط خرج بودجه جاری شود، حتی ماندگاری نفت در سبد انرژی هم آن‌ها را از شوک‌های آینده نجات نمی‌دهد.

به بیان ساده، گزارش اوپک خبر مرگ نفت نیست؛ اما مجوز خوابیدن روی درآمد نفتی هم نیست. نفت هنوز زنده است، ولی دوران «نفت برای همیشه کافی است» دیگر آن‌قدرها هم قابل باور نیست. بالاخره حتی چاه نفت هم قرار نیست نقش کارت بانکی بی‌نهایت را بازی کند.

جمع‌بندی؛ آینده انرژی ترکیبی است، نه بدون نفت

گزارش چشم‌انداز جهانی نفت ۲۰۲۵ اوپک نشان می‌دهد آینده انرژی جهان، آینده‌ای ترکیبی خواهد بود. انرژی‌های پاک رشد می‌کنند، سهم تجدیدپذیرها افزایش می‌یابد و سیاست‌های اقلیمی فشار بیشتری بر سوخت‌های فسیلی وارد می‌کنند؛ اما این روند به معنای حذف کامل نفت از اقتصاد جهانی نیست.

با رشد تقاضای انرژی در اقتصادهای نوظهور، افزایش شهرنشینی، توسعه صنایع و نیاز پایدار بخش‌هایی مانند پتروشیمی، حمل‌ونقل دریایی و هوانوردی، نفت همچنان در دهه‌های آینده جایگاه مهمی خواهد داشت. تفاوت اصلی این است که نفت دیگر تنها بازیگر اصلی نیست، بلکه یکی از ستون‌های یک سیستم انرژی متنوع‌تر خواهد بود.

بنابراین گذار انرژی را نباید به‌عنوان عبور ناگهانی از نفت فهمید. مسیر واقعی، حرکت از یک جهان نفت‌محور به سمت جهانی با ترکیب پیچیده‌تری از نفت، گاز، برق، انرژی‌های تجدیدپذیر و فناوری‌های کم‌کربن است.

سوالات متداول درباره گذار انرژی و آینده نفت

  • آیا گذار انرژی به معنای حذف نفت است؟

    خیر. گذار انرژی به معنای کاهش سهم نفت و افزایش سهم انرژی‌های پاک در سبد انرژی است، اما طبق گزارش اوپک، نفت تا ۲۰۵۰ همچنان نقش مهمی در اقتصاد جهانی خواهد داشت.

  • اوپک تقاضای انرژی جهان تا ۲۰۵۰ را چقدر پیش‌بینی کرده است؟

    در گزارش چشم‌انداز جهانی نفت ۲۰۲۵، اوپک پیش‌بینی کرده تقاضای انرژی اولیه جهان از حدود ۳۰۸ میلیون بشکه معادل نفت در روز در ۲۰۲۴ به حدود ۳۷۸ میلیون بشکه معادل نفت در روز در ۲۰۵۰ برسد.

  • سهم نفت از سبد انرژی جهان تا ۲۰۵۰ چقدر می‌شود؟

    طبق نگاه اوپک، سهم نفت کاهش می‌یابد اما نزدیک ۳۰ درصد باقی می‌ماند و مجموع نفت و گاز همچنان بیش از نیمی از سبد انرژی جهان را تشکیل می‌دهد.

  • اختلاف اوپک و آژانس بین‌المللی انرژی درباره آینده نفت چیست؟

    اوپک رشد بلندمدت تقاضای نفت و انرژی را پررنگ‌تر می‌بیند، اما آژانس بین‌المللی انرژی در سناریوی سیاست‌های اعلام‌شده، اوج تقاضای نفت را حوالی ۲۰۳۰ پیش‌بینی می‌کند.

  • چرا اقتصادهای نوظهور برای آینده نفت مهم هستند؟

    کشورهایی مانند هند، بخش‌هایی از آسیا، آفریقا و خاورمیانه به دلیل رشد جمعیت، توسعه صنعتی، شهرنشینی و افزایش حمل‌ونقل، بخش مهمی از رشد تقاضای انرژی آینده را شکل می‌دهند.

  • این گزارش چه پیامی برای کشورهای نفتی دارد؟

    پیام اصلی این است که نفت هنوز حذف نشده، اما کشورهای نفتی باید از درآمد فعلی برای تنوع‌بخشی اقتصادی، توسعه صنایع پایین‌دستی و آماده‌سازی برای آینده کم‌کربن استفاده کنند.

تعداد بازدید: ۷
درباره نویسنده

حامد سلیمانی

حامد سلیمانی دانشجوی ارشد اقتصاد نظری در دانشگاه علامه طباطبایی، پژوهشگر اقتصادی و علاقه‌مند به مباحث حوزه اقتصاد پولی و مالی است.

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
خانه
اخبار‌ پر بازدید
آخرین اخبار
تماس با ما
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x