تنگه هرمز از نگاه اقتصادی

بازار نفت در ماه‌های اخیر با ذخایر راهبردی، کاهش واردات چین، مسیرهای جایگزین و افت تقاضا فقط زمان خریده است؛ اما بیمه‌ای در برابر شوک بعدی ندارد. اگر

جنگ ایران، اقتصاد عمان را به برنده کوتاه‌مدت منطقه تبدیل کرد؛ جهش درآمدهای انرژی و ترانزیت، در کنار افزایش ریسک‌های امنیتی، دو روی یک سکه برای مسقط هستند.

تولید نفت عربستان در کمتر از دو ماه ۴۲ درصد سقوط کرد، بندرهای شرقی‌اش از کار افتاد و صادرات غیرنفتی‌اش ۲۷ درصد آب رفت؛ ریاض که با میزبانی

جنگ ایران و آمریکا همان اندازه که برای حوثی‌های یمن نبردی ایدئولوژیک است، فرصتی اقتصادی نیز به شمار می‌رود.

بحران اخیر تنگه هرمز نشان داد ناامنی در این آبراه تنها بازار نفت را متلاطم نمی‌کند. بلکه با افزایش هزینه تجارت، حمل ‌ونقل و بیمه، به مالیاتی پنهان

بر اساس گزارش‌های جدید، ترتیبات بازگشایی کامل تنگهٔ هرمز طی ساعات آینده یا فردا اعلام می‌شود و قرار است ایران و عمان بیانیه‌ای مشترک در این خصوص صادر

با افزایش دامنه پاسخ به حوزه سوئز و مصر، اساساً زمین معادله جنگ درحال گسترش و تغییر است. اما این کنش چه ربطی به تنگه هرمز و آینده

برخی از کارشناسان معتقدند که تنگه هرمز در جنگ تحمیلی مثل یک کارت یک‌بار مصرف است. باید آن را کاملا فروخت و بهره برد. اما چرا این نگرش

تشدید هم‌زمان تنش در تنگه هرمز و دریای سرخ، زنجیره تأمین نفت خاورمیانه را با شدیدترین اختلال طی یک دهه اخیر مواجه کرده و عبور نفتکش‌ها را به

شاید کمتر کارشناسی به این نکته فکر می‌کرد که جنگ با ایران می‌تواند پیامدهای جهانی به خود بگیرد. موضوعی که در طی چهار-پنج‌ماه اخیر اثبات شد. اما چرا