دسته بندی : یادداشت سردبیر

حتی اگر فردا تنگه هرمز باز شود و آتش‌بس اعلام شود، اثر اقتصادی جنگ ایران تازه وارد مرحله اصلی خود می‌شود. اما چرا و چگونه؟

داده‌های تازه نشان می‌دهد رابطه چین و آفریقا از دوره وام‌های بزرگ زیرساختی عبور کرده و وارد مرحله‌ای شده که در آن، تجارت، سرمایه‌گذاری انتخابی و سیاست‌های هدفمند

جنگ آمریکا علیه ایران با جهش تورم، صعود هزینه سوخت، فشار بر بدهی دولت و سخت‌تر شدن مسیر کاهش نرخ بهره، مستقیماً به اقتصاد داخلی آمریکا و موقعیت

سفر دو روزه پوتین به پکن نشان می‌دهد چین و روسیه در حال بازتنظیم همکاری راهبردی، انرژی و نظم اقتصادی‌اند و ایران اگر از این پنجره استفاده نکند،

مصرف‌کنندگان آمریکایی از زمان آغاز جنگ، بیش از ۴۱.۵ میلیارد دلار هزینه اضافه‌تر برای سوخت پرداخته‌اند.

: تایوان برای چین فقط یک جزیره نیست؛ هم به مشروعیت سیاسی پکن گره خورده، هم به امنیت دریایی و هم به زنجیره جهانی فناوری.

سیاست اعلامی چین در قبال ایران، لحن محتاطانه و دیپلماتیک دارد، اما سیاست اعمالی‌اش نشان می‌دهد تهران برای پکن فقط یک موضوع مذاکره با آمریکا نیست؛ ایران یکی

جنگ ایران فقط صادرات نفت و گاز خلیج فارس را مختل نکرد؛ این جنگ به فرودگاه‌ها، گردشگری، لجستیک، بودجه دولت‌ها و حتی پروژه‌های آینده‌ساز منطقه ضربه زد و

ایران برای شکستن محاصره دریایی باید هم‌زمان با مذاکره با مصرف‌کنندگان هرمز، درگیر کردن چین، فعال‌سازی کریدورهای زمینی و تبدیل این پرونده به یک اولویت ملی، هزینه محاصره

در آمریکا، بنزین قیمت روزانه‌ای است که مستقیم در بودجه خانوار، هزینه رفت‌وآمد، قیمت غذا و برداشت مردم از عملکرد رئیس‌جمهور دیده می‌شود و همین حساسیت، جهش اخیر