دسته بندی : اقتصاد پساجنگ

درگیری ۵ سپتامبر ۲۰۲۶ در آب‌های پیرامون تنگه هرمز سه لایه اصلی داشت: آمریکا سه نفتکش مرتبط با ایران را هدف قرار داد؛ سپاه از حمله موشکی به

تز امشب روشن است: تبادل شنبه ۵ سپتامبر ۲۰۲۶ / ۱۴ شهریور ۱۴۰۵، تشدید الگوی «نفتکش در برابر ناو» با هدف‌گیری اقتصادی است. ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام)

تنگه هرمز نه فقط «گلوگاه امنیت» است و نه فقط «موتور رشد»؛ دو نقش هم‌زمان دارد و شعار یا/یا گمراه‌کننده است. وقتی جریان مختل می‌شود، ریسک، بیمه، قیمت

وزیر انرژی آمریکا کریس رایت گفته بیش از ۱۷ میلیون بشکه نفت دوشنبه ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ از تنگه هرمز عبور کرده است؛ بالاترین سطح از آغاز جنگ ایران.

بیمه جنگ تنگه هرمز در ۱۴۰۵ دیگر یک خط فرعی صورتحساب کشتیرانی نیست. حق بیمه اضافی عبور پرریسک از حدود کسری از درصد ارزش بدنه به بازه‌های چنددرصدی

«کانال ۱۶» در اطلاعیهٔ نیروی دریایی سپاه، فرکانس رادیویی VHF است نه یک آبراه جغرافیایی جدید. آنچه در اواخر ژوئن ۲۰۲۶ بدون هماهنگی با ایران اعلام شد، کریدور

تنگه هرمز گلوگاه انرژی جهان است؛ آبراهی باریک میان ایران و عمان که بخش مهمی از تجارت جهانی نفت و LNG از آن عبور می‌کند. آخرین جدول رسمی

توسعه اقتصادی بدون چاپ پول یعنی بازسازی و سرمایه‌گذاری مولد را از مسیر اوراق، زنجیره تامین، مالیات، صندوق و مشارکت تامین کنیم؛ نه با رشد پایه پولی و

صادرات ایران به پاکستان با وجود تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز، طی ۴ ماه منتهی به ژوئن ۲۰۲۶ با رشد خیره‌کننده ۴۵ درصدی به ۵۲۰ میلیون دلار

نظم‌های جدید معمولاً پس از آرام‌شدن میدان ساخته نمی‌شوند؛ در همان میانه بحران شکل می‌گیرند. اگر ایران بخواهد دستاوردهای جنگ رمضان در هرمز و معادلات انرژی به بازگشت