- اندازه متن +
جنگ رمضان نشان داد که پناهگاه شهری فقط یک مسئله عمرانی نیست؛ به امنیت مردم، تابآوری اقتصاد و حتی اعتماد عمومی به دولت گره خورده است.
وقتی شهرها هدف حمله قرار میگیرند، نبود پناهگاه میتواند هم جان مردم را تهدید کند و هم فعالیت اقتصادی را مختل کند.
برآوردها نشان میدهد ظرفیت پناهگاههای عمومی تهران، عمدتاً مترو و زیرگذرها، برای کمتر از ۱.۲ میلیون نفر کافی است؛ در حالی که جمعیت شبانه پایتخت بیش از ۹ میلیون نفر است.
یعنی بهطور تقریبی فقط یک نفر از هر ۷.۵ نفر امکان دسترسی به پناهگاه عمومی دارد.
با این حال، ایران ظرفیتهای مهمی برای جبران این عقبماندگی دارد:
بیش از ۳۰۰ کیلومتر خط مترو در کلانشهرها
حدود ۲۵۰ ایستگاه مترو قابل تجهیز به پناهگاه
صدها پارکینگ زیرزمینی قابل تبدیل به فضای امن
تجربه داخلی در ساخت سازههای زیرزمینی مقاوم
امکان ایجاد بیش از ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار شغل با برنامه پناهگاهسازی
برآوردها میگوید با سرمایهگذاری حدود ۵ میلیارد دلار طی پنج سال، میتوان پوشش پناهگاهی کلانشهرها را چند برابر کرد و خسارتهای انسانی و اقتصادی جنگهای آینده را بهطور جدی کاهش داد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟