بخش بزرگی از صادرات ایران، بهویژه نفت، از مسیر تنگه هرمز میگذرد. مسیری که هم برای اقتصاد ایران حیاتی است و هم در زمان جنگ میتواند به نقطه آسیبپذیر تبدیل شود.
اگر رفتوآمد در این مسیر مختل شود، فقط کشتیها متوقف نمیشوند. هزینه حملونقل بالا میرود، بیمه گرانتر میشود، صادرات کندتر میشود و فشار آن به اقتصاد کشور میرسد.
به همین دلیل، بحث توسعه کریدورها برای ایران اهمیت تازهای پیدا کرده است.
کریدور یعنی مسیرهای ریلی، جادهای و دریایی که کالا را از یک کشور به کشور دیگر میرسانند.
ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود میتواند یکی از مسیرهای مهم اتصال آسیا، اروپا، روسیه و هند باشد.
اما این موقعیت فقط زمانی به مزیت اقتصادی تبدیل میشود که پروژههای اصلی تکمیل شوند؛ از جمله:
تکمیلکریدور شمال–جنوب و مسیر رشت–آستارا
توسعهبندر چابهار به عنوان مسیر اقیانوسی خارج از هرمز
اتصالریلی ایران به شرق و غرب منطقه
ایجادمسیرهای جایگزین برای دسترسی به اروپا و مدیترانه
در همین حال، کشورهای رقیب نیز در حال ساخت مسیرهای جایگزیناند.
بنابراین تأخیر در توسعه این کریدورها میتواند سهم ایران از تجارت منطقهای را کاهش دهد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟