طلا در آستانه سقوط هفتگی با سایه سنگین نفت و نرخ بهره بر بازار جهان

قیمت طلا در حالی بزرگترین افت هفتگی خود طی سه ماه اخیر را به ثبت میرساند که بازارهای مالی جهانی تحت تأثیر دو نیروی متضاد قرار گرفتهاند: از یک سو افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی و جهش قیمت نفت که زنگ خطر تورم را به صدا درآورده و از سوی دیگر، تشدید سیاستهای انقباضی فدرال رزرو که اشتهای سرمایهگذاران برای داراییهای امن را کاهش داده است. بهای هر اونس طلای نقدی روز جمعه با رشد سطحی ۰.۲ درصدی به حوالی ۳۹۸۲ دلار رسید، اما این افزایش ناچیز نتوانست زیان سنگین ۳ درصدی این فلز گرانبها را در طول هفته جبران کند و این روند نزولی، قویترین سیگنال فروش از اوایل سال جاری تاکنون محسوب میشود.

آنچه این افت قیمت را از افتهای قبلی متمایز میکند، تغییر در ساختار انتظارات تورمی و سیاست پولی است. افزایش قیمت نفت ناشی از تنشهای ژئوپلیتیکی اخیر، منحنی انتظارات تورمی را به طور ناگهانی صعودی کرده و معاملهگران را به این نتیجه رسانده که فدرال رزرو چارهای جز تداوم افزایش نرخ بهره نخواهد داشت. در چنین شرایطی، طلا که ذاتاً بازدهی بهره ندارد، جایگاه خود را به عنوان پناهگاه امن از دست داده و سرمایهگذاران ترجیح میدهند به جای انباشت طلا، داراییهای خود را به اوراق قرضه با بازده بالاتر منتقل کنند. این تغییر رفتار سرمایهگذاران، یک هشدار جدی برای آینده بازار طلا محسوب میشود.

۵ عامل کلیدی که بازار طلا را در هفته جاری به زیر کشید

بررسی دادههای هفتگی نشان میدهد کاهش قیمت طلا صرفاً یک نوسان گذرا نبوده، بلکه نتیجه همگرایی چند متغیر اقتصادی کلان است که هر یک به تنهایی میتوانست بازار را تحت تأثیر قرار دهد. افزایش نرخ بهره حقیقی آمریکا، جهش قیمت نفت، تقویت شاخص دلار، تغییرات در موقعیتهای معاملاتی سرمایهگذاران نهادی و بهبود موقت بازده اوراق خزانهداری، پنج عاملی هستند که در کنار یکدیگر، فشار فروش بیسابقهای بر بازار طلا وارد کردهاند. در ادامه به بررسی کمی و تحلیلی هر یک از این عوامل میپردازیم:

۵ نکته شماره‌گذاری شده:

۱. نرخ بهره حقیقی مثبت و صعودی: با افزایش نرخ بهره اسمی و تداوم تورم نسبتاً کنترلشده، نرخ بهره حقیقی در آمریکا به بالاترین سطح در ۹ ماه اخیر رسیده و هزینه فرصت نگهداری طلا را به شدت افزایش داده است. هر افزایش ۰.۲۵ درصدی در نرخ بهره، به طور متوسط فشار کاهشی ۱.۵ تا ۲ درصدی بر قیمت طلا وارد میکند.

۲. جهش قیمت نفت و انتظارات تورمی جدید: قیمت نفت برنت در هفته جاری با رشد بیش از ۵ درصدی به بالای ۹۰ دلار رسید و این جهش، انتظارات تورمی بلندمدت را ۰.۴ درصد افزایش داد که سناریوی توقف کاهش نرخ بهره را تقویت کرده و جذابیت طلا را کاهش داده است.

۳. شاخص دلار در اوج سه ماهه: شاخص دلار آمریکا با رشد ۱.۲ درصدی در هفته جاری به بالاترین سطح خود در سه ماه اخیر رسید. همبستگی منفی میان دلار و طلا (با ضریب همبستگی ۰.۷۸-) باعث شد هر حرکت صعودی دلار، معادل فشار نزولی قابلتوجهی بر قیمت اونس باشد.

۴. خروج سرمایه از صندوقهای طلا: دادههای Bloomberg نشان میدهد صندوقهای سرمایهگذاری تحت پشتوانه طلا در هفته جاری شاهد خروج خالص ۱.۲ میلیارد دلاری سرمایه بودهاند که بزرگترین خروج هفتگی از آوریل سال جاری تاکنون محسوب میشود و نشان از تغییر نگرش سرمایهگذاران نهادی دارد.

۵. تغییر موقعیتهای معاملاتی در بازار فیوچرز: گزارش تعهدات معاملهگران (COT) حاکی از کاهش ۱۸ درصدی موقعیتهای خرید خالص در بازار آتی طلا و افزایش همزمان ۲۲ درصدی موقعیتهای فروش است که یک تغییر ساختاری در انتظارات کوتاهمدت بازار را نشان میدهد.

آیا طلا به کانال ۳۹۰۰ دلاری سقوط میکند؟

تحلیل سناریوهای محتمل نشان میدهد که مسیر آینده قیمت طلا تا حد زیادی به دو متغیر کلیدی گره خورده است: تصمیم فدرال رزرو در نشست نوامبر و روند تنشهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه. اگر نرخ بهره آمریکا در نشست پیشرو مجدداً افزایش یابد و قیمت نفت در کانال بالای ۹۰ دلار تثبیت شود، مقاومت طلا در سطح ۳۹۵۰ دلار شکسته خواهد شد و کانال ۳۹۰۰ تا ۳۹۲۰ دلار به عنوان هدف نزولی میانمدت محتمل خواهد بود. در مقابل، در صورت بروز هرگونه شوک ژئوپلیتیکی جدید یا نشانههایی از کند شدن رشد اقتصادی آمریکا که فدرال رزرو را به مکث در افزایش نرخ بهره وادار کند، طلا میتواند به سرعت به مقاومت ۴۰۵۰ دلاری بازگردد. با این حال، با توجه به دادههای موجود و اجماع تحلیلگران والاستریت، احتمال سناریوی اول یعنی ادامه فشار نزولی حداقل تا اواسط نوامبر، بیش از ۶۵ درصد برآورد میشود و سرمایهگذاران باید خود را برای نوسانات شدید قیمتی آماده کنند.