در شرایطی که محدودیتهای اقتصادی و اختلال در برخی مسیرهای تجاری، زنجیره تأمین کالاهای اساسی را با چالش مواجه کرده، فعالان اقتصادی خوزستان بر توسعه کریدورهای زمینی و افزایش اختیارات استانی برای مدیریت تجارت خارجی تأکید دارند.
نشست اخیر کارگروه تعیین انتقال کریدورهای دریایی به زمینی در خوزستان، نشانهای از تغییر رویکرد در سیاستهای لجستیکی و تجاری کشور محسوب میشود.
خوزستان بهدلیل دسترسی همزمان به مرزهای زمینی، دریایی و بازار کشورهای همسایه، یکی از مهمترین قطبهای تجارت خارجی ایران بهشمار میرود. کارشناسان معتقدند تسهیل فرآیندهای تجاری در این استان میتواند علاوه بر کاهش هزینه واردات کالاهای اساسی، بخشی از فشار تورمی بازار مصرف را نیز کنترل کند؛ بهویژه در حوزه نهادههای دامی، مواد اولیه تولید و کالاهای ضروری.
کریدورهای زمینی چگونه اقتصاد را تقویت میکنند؟
در شرایطی که اقتصاد ایران تحت فشار محدودیتهای تجاری، افزایش هزینههای حملونقل و نوسانات ارزی قرار دارد، بازتعریف مسیرهای تأمین کالا و توسعه کریدورهای زمینی به یکی از اولویتهای مهم سیاستگذاری اقتصادی تبدیل شده است.
کارشناسان معتقدند تسهیل تجارت از طریق مرزهای زمینی، علاوه بر کاهش زمان و هزینه واردات، میتواند نقش مؤثری در کنترل قیمت کالاهای اساسی و کاهش فشار بر زنجیره تأمین کشور ایفا کند.
در این میان، استان خوزستان بهواسطه موقعیت ژئواکونومیک و دسترسی به مرزهای استراتژیک، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از مهمترین هابهای تجاری منطقه را دارد.
توسعه فعالیت مرزهایی همچون شلمچه، تفویض اختیارات تجاری به استانها و تنوعبخشی به مسیرهای واردات، میتواند ضمن افزایش سرعت مبادلات اقتصادی، بخشی از ریسکهای ناشی از وابستگی به مسیرهای سنتی تجارت را کاهش دهد؛ موضوعی که در نهایت بر امنیت تأمین کالا، کاهش هزینه تولید و حتی مهار تورم اثرگذار خواهد بود.
کاهش هزینه تأمین کالاهای اساسی: انتقال بخشی از بار تجاری از مسیرهای دریایی به کریدورهای زمینی میتواند زمان ترخیص و هزینه حملونقل را کاهش دهد. این مسئله بهویژه در واردات نهادههای دامی و مواد اولیه تولید، اثر مستقیمی بر کاهش قیمت تمامشده کالاها دارد.
افزایش نقش خوزستان در تجارت منطقهای: مرزهایی مانند شلمچه ظرفیت تبدیل شدن به هاب تجارت منطقهای را دارند. فعالیت ۲۴ ساعته گمرکات و دستگاههای خدماتی میتواند سرعت تبادل کالا با عراق و کشورهای همسایه را بهطور محسوسی افزایش دهد.
کنترل تورم از مسیر حمایت هدفمند: پیشنهاد هدایت حمایتهای دولتی به سمت تأمین مواد اولیه بهجای کنترل مستقیم قیمت، یک تغییر رویکرد اقتصادی محسوب میشود. این سیاست میتواند هزینه تولید را کاهش داده و از فشار مضاعف بر مصرفکننده جلوگیری کند.
کاهش رسوب کالا در گمرکات: تفویض اختیارات ثبت سفارش و ثبت آماری به استانها، یکی از مطالبات جدی بخش خصوصی است. طبق برآوردهای اقتصادی، تأخیر در ترخیص کالا سالانه میلیاردها تومان هزینه اضافی به زنجیره تأمین کشور تحمیل میکند.
تنوعبخشی به مسیرهای واردات: فعالسازی مسیرهای جایگزین از جمله کریدورهای شمالی و بازار روسیه، ریسک وابستگی به مسیرهای سنتی را کاهش میدهد. این تنوع میتواند امنیت تأمین کالاهای اساسی را در شرایط تحریمی افزایش دهد.
آیا مرزهای زمینی موتور جدید اقتصاد میشوند؟
اگر دولت در مسیر تفویض اختیارات تجاری، تسهیل فرآیندهای گمرکی و توسعه زیرساختهای مرزی حرکت کند، خوزستان میتواند به یکی از مهمترین محورهای تجارت منطقهای کشور تبدیل شود. با این حال، موفقیت این سیاست به هماهنگی دستگاههای اجرایی، سرمایهگذاری در لجستیک و حذف بروکراسیهای زمانبر وابسته خواهد بود؛ موضوعی که میتواند مستقیماً بر قیمت کالاها، رفاه خانوارها و رونق تولید اثر بگذارد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟