محاصره دریایی

وقتی آمریکا جنگ را از سطح درگیری محدود به ضربه به زیرساخت و شبکه حضور منطقه‌ای می‌کشاند، پاسخ ایران نیز باید معادله هزینه را تغییر دهد. اما چرا

محاصره دریایی مجددا فعال شد. بنظر می‌رسد پاسخ ایران به محاصره دریایی فقط در دریا تعریف نمی‌شود؛ یکی از کارت‌های مهم، فعال‌سازی مسیرهای زمینی و تبدیل موقعیت جغرافیایی

با بسته شدن تنگه هرمز و افزایش نردبان تنش، یک سوال قابل طرح است. تنگه هرمز چگونه ایران را در موضع قدرت و ابتکار قرار داده است و

گزارش آژانس بین‌المللی انرژی از کاهش تولید نفت ایران به ۲.۳ میلیون بشکه در روز حکایت دارد، اما پیش‌بینی توقف کامل تولید محقق نشده است. آیا فشارهای دریایی

سیدمصطفی موسوی‌نژاد، کارشناس حکمرانی اقتصادی، معتقد است با تنظیم تفاهم‌نامه ایران و آمریکا و کاهش سطح محاصره دریایی، مسئله اصلی کشور از مدیریت فوری بحران به تثبیت تاب‌آوری

سیدمصطفی موسوی‌نژاد می‌گوید با کاهش سطح محاصره دریایی، اولویت ایران باید از مدیریت فوری بحران به بازسازی ذخایر راهبردی، فعال‌سازی مسیرهای منطقه‌ای تأمین و تقویت تاب‌آوری اقتصادی منتقل

سیدمصطفی موسوی‌نژاد باور دارد که کاهش سطح محاصره دریایی نباید به بازگشت اقتصاد ایران به روال قبل منجر شود. در این نوشته به بررسی این موضوع پرداخته خواهد

حتی اگر توافق ایران و آمریکا پایدار بماند و مسیر هرمز باز شود، کاهش قیمت‌ها در بنزین، غذا، پرواز و حمل‌ونقل فوری نخواهد بود.

بند چهارم تفاهم‌نامه اسلام‌آباد اگر فقط به رفع تدریجی محاصره محدود بماند، فشار را کامل از اقتصاد ایران برنمی‌دارد؛ پایان واقعی محاصره به تضمین تجارت، مسیرهای مالی و

فشار بر مسیرهای دریایی زمانی اقتصاد ایران را آسیب‌پذیر می‌کند که تجارت خارجی کشور از نظر زیرساخت، هزینه حمل و تنوع مبادی، همچنان به مسیرهای جاافتاده جنوبی وابسته