Skip to main content

چارسو اقتصاد

در حال دریافت تاریخ...

پر بازدیدترین مطالب

چارسواقتصاد

رسانه تحلیل و اخبار اقتصاد ایران و جهان

سقوط استراتژی نفتی عربستان در ۷ روز؛ چگونه یک خط لوله برنت را به ۱۰۸ دلار رساند؟

سقوط استراتژی نفتی عربستان در ۷ روز؛ چگونه یک خط لوله برنت را به ۱۰۸ دلار رساند؟

آیا دور زدن تنگه هرمز برای تضمین امنیت انرژی کافی است؟ حمله به خط لوله شرق به غرب نشان داد تمرکز ۷۰ درصد صادرات نفت عربستان در یک مسیر جایگزین، به جای ایجاد امنیت، یک «نقطه شکست واحد» خلق کرده است.

- اندازه متن +

حمله پهپادی ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ به خط لوله راهبردی شرق به غرب عربستان، روزانه ۴ میلیون بشکه نفت (معادل ۴ درصد عرضه جهانی) را در آستانه حذف کامل از بازار قرار داده است. با مسدود بودن عملی تنگه هرمز در پی جنگ، این خط لوله بیش از ۷۰ درصد بار صادراتی ریاض را بر دوش می‌کشید. اکنون در حالی که قیمت نفت برنت با رشد ۵۰ درصدی نسبت به پیش از جنگ از مرز ۱۰۸ دلار عبور کرده، برآوردها نشان می‌دهد ذخایر استراتژیک بندر ینبع تنها برای ۵ تا ۷ روز صادرات کفایت می‌کند؛ اعدادی که اقتصاد جهانی را در برابر یک شوک تورمی تازه بی‌دفاع گذاشته است.

به‌روزرسانی ۵ مهر ۱۴۰۵: بازار همچنان در انتظار شفاف‌سازی آرامکو درباره زمان دقیق پایان تعمیرات است. داده‌های اولیه حاکی از آن است که در خوش‌بینانه‌ترین حالت ۳ تا ۵ هفته و در بدترین سناریو، اختلال عرضه ممکن است بیش از ۶ هفته به طول انجامد. این یعنی شکاف عرضه حداقل برای ۲۱ تا ۴۲ روز در بازار باقی خواهد ماند.

چرا توقف این خط لوله برای اقتصاد جهانی حیاتی است؟

خط لوله شرق به غرب به طول ۱۲۰۰ کیلومتر، شریان اتصال میادین نفتی بقیق در نزدیکی خلیج فارس به بندر ینبع در ساحل دریای سرخ است. ظرفیت اسمی این خط لوله ۷ میلیون بشکه در روز است، اما با کسر مصرف پالایشگاه‌های داخلی و ظرفیت بارگیری پایانه، حجم واقعی صادرات آن حدود ۴ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود.

اهمیت این مسیر زمانی روشن می‌شود که بدانیم پس از آغاز جنگ در فوریه ۲۰۲۶، این خط از یک «مسیر پشتیبان» به «شریان اصلی» تبدیل شد. جریان نفت از هرمز که پیش از جنگ حدود ۲۲ میلیون بشکه در روز بود، اکنون به ۶ تا ۹ میلیون بشکه سقوط کرده است. چارسو اقتصاد پیش‌تر در گزارش بررسی لجستیک انرژی، پیامدهای بسته شدن تنگه هرمز را تحلیل کرده بود. شوک جدید به خط لوله شرق به غرب دقیقاً روی شوک قبلی سوار شده است و به پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) مبنی بر کاهش ۵.۷ میلیون بشکه‌ای (۶ درصدی) عرضه جهانی نفت در سال جاری، وزن بیشتری می‌دهد.

طبق آمارهای رسمی که به اوپک ارائه شده، تولید نفت عربستان از ۱۰.۹ میلیون بشکه در فوریه به ۶.۲ میلیون بشکه در ماه اوت کاهش یافته است؛ این یعنی افت ۴۳ درصدی تولید تنها به واسطه شرایط جنگی.

این شوک عرضه چگونه به قیمت سوخت و تورم منتقل می‌شود؟

اختلال در صادرات به سرعت در تابلوهای معاملاتی منعکس شد. قیمت نفت برنت در واکنش اولیه از مرز ۱۰۰ دلار عبور کرد و در معاملات ۱۴ سپتامبر به‌طور لحظه‌ای تا ۱۱۰ دلار پیش رفت و سپس روی ۱۰۸.۴۲ دلار تثبیت شد. این رقم به معنای رشد ۵۰ درصدی نسبت به روزهای پیش از آغاز جنگ است.

مکانیسم انتقال این شوک به اقتصاد واقعی از مسیر فرآورده‌های نفتی می‌گذرد. در ایالات متحده، قیمت گازوئیل برای نخستین بار رکورد ۶.۲۳ دلار در هر گالن را ثبت کرد و میانگین قیمت بنزین با ۴۵ درصد افزایش نسبت به اواخر فوریه، به ۴.۳۱ دلار رسید. این جهش قیمتی، هشدار موسساتی مانند KPMG را در پی داشته است؛ هزینه‌های بالای انرژی، به‌ویژه در بخش حمل‌ونقل و گازوئیل، به هسته تورم نفوذ کرده و مهار تورم در اقتصادهای بزرگ را ماه‌ها به تعویق می‌اندازد. این موضوع دقیقاً در چارچوب همان پدیده‌ای است که در تحلیل جنگ ایران چگونه قواعد اقتصاد جهانی را تغییر داد؟ به عنوان بازگشت تورم‌های سمت عرضه بررسی شده بود.

نقطه شکست استراتژی صادرات عربستان کجاست؟

از منظر اقتصاد سیاسی و لجستیک، متمرکز کردن بیش از ۷۰ درصد صادرات در یک خط لوله و یک پایانه (ینبع)، به دلیل کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و فرار از ریسک هرمز منطقی به نظر می‌رسید. اما همین کارایی اقتصادی، یک «نقطه شکست واحد» (Single Point of Failure) ایجاد کرد.

با تخلیه ذخایر، این نقطه شکست فعال شده است. ظرفیت ذخیره‌سازی بندر ینبع حدود ۳۵ میلیون بشکه است و مخازن عین‌السخنه (۱۸ میلیون) و سیدی کریر (۲۰ میلیون بشکه) در مصر نیز گزینه‌های بعدی هستند. با این حال، منابع صنعتی به خبرگزاری رویترز تأیید کرده‌اند که این مخازن در ظرفیت کامل نیستند. با سرعت برداشت فعلی، پایانه ینبع ظرف ۵ تا ۷ روز آینده کاملاً خشک خواهد شد.

علاوه بر این، حتی در صورت تعمیر خط لوله، مشکل ژئواکونومیک دیگری پابرجا است: کنترل انصارالله بر تنگه باب‌المندب. تصرف جزیره راهبردی پریم و پیشروی به سمت جزایر حنیش، معادله قدرت در دریای سرخ را تغییر داده است. مسیر جایگزین مصر (خط لوله سومد) نیز پرهزینه‌تر و کندتر از ظرفیت مورد نیاز بازار است.

تغییرات شاخص‌های کلیدی اقتصاد انرژی در جنگ ۲۰۲۶

متغیر اقتصادیپیش از جنگ (فوریه ۲۰۲۶)در میانه بحران (سپتامبر ۲۰۲۶)میزان تغییر
تولید نفت عربستان۱۰.۹ میلیون بشکه/روز۶.۲ میلیون بشکه/روز۴۳- درصد
جریان نفت عبوری هرمز۲۲ میلیون بشکه/روز۶ تا ۹ میلیون بشکه/روز~۶۵- درصد
قیمت نفت برنت~۷۲ دلار/بشکه۱۰۸.۴۲ دلار/بشکه۵۰+ درصد
قیمت بنزین آمریکا (گالن)۲.۹۷ دلار۴.۳۱ دلار۴۵+ درصد

منبع داده‌ها: رویترز، اوپک، IEA))

پرسش‌های پرتکرار درباره توقف خط لوله شرق به غرب

خط لوله شرق به غرب عربستان چه کارکردی دارد؟

این خط لوله ۱۲۰۰ کیلومتری، نفت را از میادین بقیق در خلیج فارس به بندر ینبع در دریای سرخ منتقل می‌کند تا نیاز به عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز را از بین ببرد.

توقف این مسیر چقدر نفت از بازار خارج کرده است؟

در شرایط فعلی، روزانه حدود ۴ میلیون بشکه نفت خام که معادل ۴ درصد از کل عرضه جهانی است، از دسترس بازار خارج شده است.

ذخایر پشتیبان عربستان تا چه زمانی دوام می‌آورند؟

بر اساس داده‌های ردیابی و منابع صنعتی، مخازن بندر ینبع تنها برای تأمین ۵ تا ۷ روز صادرات در سطح فعلی کفایت می‌کنند.

زمان تعمیر خط لوله چقدر برآورد شده است؟

برآوردهای رسانه‌ای و صنعتی متفاوت است، اما انتظار می‌رود تعمیرات بین ۳ تا ۶ هفته زمان ببرد؛ به این معنا که بازار حداقل یک ماه با کمبود عرضه مواجه خواهد بود.

جمع‌بندی؛ وقتی کارایی اقتصادی، امنیت را قربانی می‌کند

مسئله اصلی توقف خط لوله شرق به غرب، صرفاً جهش قیمت نفت به بالای ۱۰۸ دلار نیست؛ بلکه آشکار شدن آسیب‌پذیری ساختاری اقتصادهایی است که امنیت شبکه را فدای تمرکزگرایی کرده‌اند. عربستان برای در امان ماندن از ریسک هرمز، ۷۰ درصد بار صادراتی خود را به یک مسیر واحد منتقل کرد که با یک حمله از کار افتاد.

در کوتاه‌مدت، با اتمام ذخایر ینبع در چند روز آینده، فشار تورمی شدیدی از کانال سوخت (به‌ویژه گازوئیل) به اقتصادهای صنعتی وارد می‌شود. در میان‌مدت، افت فعالیت‌های نفتی (کاهش ۲۴.۸ درصدی) و انقباض ۴.۷ درصدی تولید ناخالص داخلی عربستان، کسری بودجه این کشور را تشدید خواهد کرد. اما مهم‌ترین پیامد بلندمدت این رویداد، پایان افسانه «مسیرهای جایگزین کاملاً امن» است. حتی اگر خط لوله فردا صبح تعمیر شود، تسلط بر باب‌المندب در انتهای دریای سرخ نشان می‌دهد که شوک‌های ژئوپلیتیک با ضریب بزرگ‌نمایی بیشتری در قیمت‌ها منعکس خواهند شد و کشش‌پذیری عرضه نفت به پایین‌ترین سطح تاریخی خود رسیده است.

منابع گزارش

درباره نویسنده

راحیل شهوه

ارسال دیدگاه
0 دیدگاه

نظر شما در مورد این مطلب چیه؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خانه
آخرین اخبار
تنگه هرمز
تماس با ما