در اقتصاد امروز، برق فقط یک خدمت عمومی نیست؛ ستون اصلی تولید، حملونقل، خدمات و زندگی روزمره است.
اگر شبکه برق دچار اختلال شود، کارخانهها میایستند، خدمات شهری کند میشود و هزینههای اقتصادی به سرعت بالا میرود.
در سناریوی جنگ ۴۰ روزه، برآوردها از کاهش ۲۰ تا ۳۰ درصدی ظرفیت مؤثر تولید و انتقال برق حکایت دارد.
حتی اگر حدود ۳۵ درصد نیروگاههای حرارتی و ۴۰ درصد خطوط انتقال آسیب ببینند، راهحل فقط افزایش تولید نیست؛ مدیریت مصرف هم به اندازه تولید اهمیت دارد.
طبق شبیهسازیها، اگر مصرف بخشهای غیرحیاتی حدود ۳۵ درصد کاهش پیدا کند، میتوان شبکه برق را بدون فروپاشی حفظ کرد. برای نمونه:
کاهش مصرف خانگی میتواند حدود ۳۰۰۰ مگاوات صرفهجویی ایجاد کند
جابهجایی شیفت صنایع انرژیبر تا ۵۰۰۰ مگاوات مصرف را کم میکند
محدودیت چاههای پرمصرف کشاورزی حدود ۲۰۰۰ مگاوات صرفهجویی دارد
صرفهجویی روزانه ۸ هزار مگاواتی در ۴۰ روز، ارزشی نزدیک به ۷۷۰ میلیون دلار دارد
اما فرصت اصلی بعد از جنگ است.
اگر بازسازی شبکه برق با فناوریهای بهرهور، نیروگاههای کوچک، انرژی خورشیدی، ذخیرهسازها و مدیریت هوشمند مصرف انجام شود، شدت مصرف انرژی میتواند طی سه سال تا ۲۵ درصد کاهش یابد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟