محاصره دریایی آمریکا علیه ایران وارد مرحله تازه‌ای از فشار اقتصادی شده است. فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا با تشکیل کارگروه «دروازه آهنین» به دنبال محدودکردن انتقال اقلام تحریمی و منابع درآمدی مورد ادعای واشنگتن از مسیرهای زمینی و دریای خزر است. هم‌زمان، فؤاد حسین، وزیر خارجه عراق، اعلام کرده آمریکا از بغداد خواسته همه گذرگاه‌های مرزی با ایران، جز دو گذرگاه، بسته شوند. بااین‌حال، این درخواست هنوز به معنای تعطیلی کامل تجارت زمینی ایران نیست و عراق اعلام کرده درباره آن با واشنگتن مذاکره می‌کند.
به گزارش چارسو اقتصاد، گسترش فشار آمریکا از دریا به مسیرهای زمینی، یک پرسش اقتصادی مهم ایجاد کرده است: آیا واشنگتن می‌تواند مسیرهای ورود کالا، صادرات و دریافت درآمدهای تجاری ایران را هم‌زمان محدود کند؟
بررسی اطلاعیه سنتکام، اظهارات وزیر خارجه عراق و تصمیم‌های اخیر خزانه‌داری آمریکا نشان می‌دهد هدف اعلام‌شده واشنگتن، افزایش فشار بر زنجیره تأمین و جریان‌های مالی مرتبط با ایران است. اما اجرای محدودیت‌های زمینی به همکاری کشورهای همسایه، ظرفیت اجرایی و تصمیم‌های جداگانه آن‌ها وابسته خواهد بود.
آیا آمریکا محاصره دریایی ایران را به مرزهای زمینی گسترش داده است؟
فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، سنتکام، روز شنبه ۷ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۶ آبان ۱۴۰۵، از تشکیل کارگروه جدیدی با نام «دروازه آهنین» خبر داد.
بر اساس اطلاعیه سنتکام، این کارگروه مأمور هماهنگی میان دستگاه‌های آمریکایی برای جلوگیری از انتقال تسلیحات پیشرفته، فناوری‌های دوکاربردی، اقلام تحریم‌شده و جریان‌های درآمدی است که واشنگتن آن‌ها را غیرقانونی توصیف می‌کند.
محدوده اعلام‌شده این مأموریت، مرزهای زمینی ایران و دریای خزر است؛ دو حوزه‌ای که در کنار مسیرهای دریایی جنوبی، برای ارتباط تجاری ایران اهمیت دارند.
سنتکام اعلام کرده کارگروه جدید حدود ۲۰ نیروی نظامی و غیرنظامی خواهد داشت و در شهر تامپا در ایالت فلوریدا مستقر می‌شود.
این ساختار یک گروه هماهنگی میان دستگاه‌های آمریکایی است. اطلاعیه سنتکام به معنای اعزام نیرو به تمام مرزهای ایران یا بسته‌شدن عملی همه گذرگاه‌ها نیست.
دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، تشکیل این گروه را ادامه فشار دریایی آمریکا توصیف کرده است. سنتکام همچنین مدعی شده محاصره دریایی در ماه‌های گذشته مانع صادرات بیش از ۲۵ میلیارد دلار نفت خام ایران شده است.
رقم ۲۵ میلیارد دلار برآورد اعلام‌شده از سوی فرماندهی مرکزی آمریکاست و در این گزارش به‌عنوان آمار مستقلاً حسابرسی‌شده صادرات نفت ایران معرفی نمی‌شود.
محاصره دریایی آمریکا چگونه اجرا می‌شود؟
برخلاف محدودیت‌های مالی که می‌توانند از طریق بانک‌ها و شرکت‌های تحریم‌شده اعمال شوند، محاصره دریایی با کنترل و رهگیری عملی تردد کشتی‌ها ارتباط دارد.
فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرده محدودیت‌های دریایی علیه شناورهای ورودی و خروجی بنادر ایران را ادامه می‌دهد.
در یکی از تازه‌ترین نمونه‌ها، سنتکام اعلام کرد نیروهای آمریکایی روز ۷ نوامبر یک کشتی تجاری با پرچم سنت‌کیتس را در دریای عمان هدف قرار داده و از حرکت انداخته‌اند. ادعای آمریکا این است که شناور پس از مراجعه به بندری در ایران، هشدارهای مربوط به محدودیت دریایی را نادیده گرفته بود.
این رویداد که رویترز و آسوشیتدپرس گزارش کرده‌اند، نمونه‌ای از اجرای عملی محدودیت دریایی مورد ادعای واشنگتن است؛ اما جزئیات و مبانی حقوقی اقدام آمریکا باید جدا از ادعای سنتکام بررسی شوند.
در مقابل، کارگروه «دروازه آهنین» فعلاً با مأموریت هماهنگی اطلاعات و اقدامات دستگاه‌های آمریکایی برای محدودکردن مسیرهای زمینی و دریای خزر معرفی شده است.
بنابراین باید میان سه موضوع تفاوت گذاشت: محاصره دریایی در حال اجرا، تشکیل کارگروه برای فشار بر مسیرهای دیگر و بسته‌شدن واقعی یک گذرگاه به تصمیم کشور همسایه.
آمریکا از عراق برای بستن مرزهای ایران چه خواسته است؟
فؤاد حسین، وزیر امور خارجه عراق، در گفت‌وگو با الجزیره اعلام کرد وزارت خزانه‌داری آمریکا از بغداد درخواست کرده تمام گذرگاه‌های مرزی با ایران، به‌جز دو گذرگاه، بسته شوند.
رویترز در گزارش ۸ نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۷ آبان ۱۴۰۵، به نقل از وزیر خارجه عراق نوشت یکی از دو گذرگاه مستثناشده در اقلیم کردستان قرار دارد.
حسین توضیح داده که عراق دارای گذرگاه‌های رسمی و غیررسمی متعددی با ایران است و بسته‌شدن گسترده آن‌ها برای اقتصاد عراق نیز پیامد خواهد داشت.
به گفته وزیر خارجه عراق، واشنگتن همچنان خواهان محدودشدن گذرگاه‌هاست و بغداد درباره این درخواست با مقام‌های آمریکایی گفت‌وگو می‌کند.
در نتیجه، آنچه در حال حاضر تأیید شده، وجود درخواست رسمی آمریکا و ادامه مذاکرات عراق درباره آن است؛ نه اجرای قطعی تعطیلی همه مرزها به‌جز دو گذرگاه.
در مهرماه نیز گذرگاه الشیب در سمت عراق، مقابل مرز چذابه، بسته شده بود. مقام‌های عراقی در توضیحات اولیه، بررسی مسائل امنیتی و تجهیز سامانه‌های بازرسی را از دلایل این تصمیم اعلام کرده بودند.
بسته‌شدن این گذرگاه به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که تمام تصمیم‌های مرزی بغداد به دستور آمریکا اتخاذ شده‌اند. برای ارزیابی هر محدودیت باید تاریخ اجرا، علت رسمی، موضع دو دولت و وضعیت واقعی تردد بررسی شود.
چرا فشار بر مرزهای زمینی بخشی از جنگ اقتصادی علیه ایران است؟
منطق اقتصادی فشار هم‌زمان بر دریا، مرز زمینی و شبکه پرداخت آن است که تجارت خارجی فقط به جابه‌جایی فیزیکی کالا وابسته نیست.
یک معامله زمانی کامل می‌شود که فروشنده یا تولیدکننده بتواند کالا را تأمین کند، آن را حمل کند، مجوزهای عبور و ورود را بگیرد و بهای معامله را از مسیر قانونی دریافت یا پرداخت کند.
وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۲۴ اوت ۲۰۲۶، برابر با ۲ شهریور ۱۴۰۵، کارزاری با عنوان «انزوای اقتصادی» را علیه ایران معرفی کرد.
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، هدف این سیاست را محدودکردن ارتباطات مالی و اقتصادی موردنظر واشنگتن با ایران و افزایش فشار بر شرکت‌ها و مؤسسات تسهیل‌کننده معاملات تحریم‌شده اعلام کرد.
در ۱۵ اکتبر، برابر با ۲۳ مهر، خزانه‌داری آمریکا نیز بانک توسعه بین‌المللی عراق را با ادعای تسهیل دسترسی ایران به منابع مالی هدف تحریم قرار داد.
اتهامات مطرح‌شده درباره این بانک، ادعاهای وزارت خزانه‌داری آمریکا هستند و نباید بدون بررسی مستقل به‌عنوان حکم اثبات‌شده درباره همه فعالیت‌های آن معرفی شوند.
جدول اقدامات آمریکا برای محدودکردن تجارت ایران
| تاریخ | اقدام اعلام‌شده | حوزه فشار |
|---|---|---|
| ۲ شهریور ۱۴۰۵ | آغاز کارزار «انزوای اقتصادی» از سوی خزانه‌داری آمریکا | شبکه‌های مالی، شرکت‌ها و معاملات تحریم‌شده |
| ۲۳ مهر ۱۴۰۵ | اعلام تحریم بانک توسعه بین‌المللی عراق | پرداخت و دسترسی مالی |
| ۱۶ آبان ۱۴۰۵ | تشکیل کارگروه «دروازه آهنین» از سوی سنتکام | مرزهای زمینی و دریای خزر |
| ۱۷ آبان ۱۴۰۵ | انتشار اظهارات وزیر خارجه عراق درباره درخواست آمریکا برای محدودکردن گذرگاه‌ها | تجارت مرزی ایران و عراق |
این جدول زمان اعلام یا انتشار اقدامات را نشان می‌دهد و به معنای اجرای کامل همه محدودیت‌ها در تمام مسیرهای تجاری ایران نیست.
محدودیت مرزهای ایران چه اثری بر قیمت کالاها دارد؟
پیامد اقتصادی فشار بر مسیرهای تجارت ممکن است پیش از توقف کامل صادرات یا واردات ظاهر شود.
اگر یک گذرگاه محدود شود، کامیون‌ها ممکن است ناچار به استفاده از مرزهای دیگر شوند. افزایش فاصله حمل، انتظار در صف و هزینه خدمات مرزی می‌تواند قیمت تمام‌شده کالا را بالا ببرد.
این فشار برای کالاهای فسادپذیر، مواد اولیه تولید و محموله‌هایی که تحویل آن‌ها زمان‌بندی مشخص دارد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
از سوی دیگر، اگر انتقال پول یا دریافت درآمد صادراتی با مشکل روبه‌رو شود، حتی یک مسیر حمل باز نیز لزوماً به معنای امکان انجام معامله نیست.
مهم‌ترین کانال‌های اثرگذاری عبارت‌اند از:
- هزینه حمل: تغییر مسیر، افزایش فاصله و محدودشدن ظرفیت کامیون، قطار یا کشتی.
- زمان تحویل: افزایش انتظار در گذرگاه‌ها و تأخیر در رسیدن کالا به تولیدکننده یا مصرف‌کننده.
- سرمایه در گردش: طولانی‌شدن فاصله پرداخت پول تا دریافت کالا یا وصول درآمد صادرات.
- ریسک معامله: افزایش هزینه بیمه، تضمین پرداخت و بررسی مقررات برای طرف‌های تجاری.
این سازوکارها به معنی وقوع افزایش یکسان قیمت برای همه کالاها نیستند. اثر هر محدودیت به مسیر، نوع محموله، هزینه قبلی و امکان استفاده از راه جایگزین بستگی دارد.
آیا کالاهای اساسی و دارو هم مشمول محدودیت می‌شوند؟
اطلاعیه کارگروه «دروازه آهنین» ممنوعیت عمومی ورود و خروج تمام کالاهای غیرنظامی از مرزهای ایران را اعلام نکرده است.
موضوع مأموریت اعلام‌شده، اقلام نظامی، فناوری‌های دوکاربردی، کالاهای تحریم‌شده و جریان‌های مالی مورد ادعای واشنگتن است.
در توضیحات منتشرشده درباره محاصره دریایی آمریکا نیز کمک‌های بشردوستانه به‌عنوان استثنا مطرح شده‌اند.
بااین‌حال، وجود استثنای حقوقی لزوماً تضمین نمی‌کند که تأمین‌کننده، حمل‌کننده، بیمه‌گر و بانک برای هر معامله مشخص در دسترس باشند.
برای حفظ عرضه کالاهای ضروری، باید موجودی واقعی، قرارداد حمل، مجوزهای لازم و مسیر پرداخت قانونی به‌صورت هم‌زمان بررسی شوند.
چارسو اقتصاد در تحلیل مرتبط جلوگیری از کمبود کالا در ایران توضیح داده که موجودی انبار به‌تنهایی برای حفظ عرضه کافی نیست و انتقال کالا تا مقصد نهایی نیز باید قابل اتکا باشد.
ایران چگونه می‌تواند از توقف تجارت در مرزهای زمینی جلوگیری کند؟
از منظر این یادداشت، پاسخ به فشار تجاری نیازمند تفکیک تهدید نظامی، محدودیت اداری و مشکل مالی است. هرکدام ابزار و مرجع رسیدگی متفاوتی دارند.
حفاظت از زیرساخت‌های ضروری مانند گمرک‌ها، بنادر، پایانه‌های مرزی، مراکز نگهداری کالا و شبکه‌های ارتباطی می‌تواند احتمال توقف خدمات بر اثر تهدید امنیتی یا اختلال عملیاتی را کاهش دهد.
در کنار اقدامات حفاظتی، همکاری رسمی با کشورهای همسایه درباره امنیت مرزها، رسیدگی به محموله‌های مسئله‌دار و تداوم فعالیت گذرگاه‌ها اهمیت اقتصادی دارد.
برای مثال، اگر اختلاف درباره تجهیزات بازرسی یک گذرگاه باشد، موضوع مذاکره می‌تواند فراهم‌کردن تجهیزات و تعیین رویه قانونی عبور کالا باشد. اگر مشکل مربوط به یک محموله مشخص است، بررسی همان محموله نباید بدون دلیل مستند به تعطیلی گسترده تجارت تعمیم پیدا کند.
این پیشنهادها به معنای تضمین موفقیت مذاکرات نیستند؛ اجرای آن‌ها به توافق دولت‌های درگیر، مقررات قابل اعمال و امکانات واقعی مرزی وابسته خواهد بود.
برای حفظ تجارت ایران و عراق چه توافق‌هایی اهمیت دارد؟
عراق فقط یک مسیر عبور کالا برای ایران نیست؛ محدودیت مرزی می‌تواند برای بازرگانان، شرکت‌های حمل‌ونقل و فعالان اقتصادی عراقی نیز هزینه ایجاد کند.
اظهارات فؤاد حسین نشان می‌دهد بغداد درباره درخواست واشنگتن، ملاحظات اقتصادی خود را مطرح کرده و گفت‌وگوها ادامه دارد.
در چنین شرایطی، یکی از گزینه‌های قابل بررسی برای دو کشور، تنظیم سازوکار روشن درباره فعالیت گذرگاه‌هاست؛ از جمله:
- اعلام رسمی و به‌موقع هر محدودیت مرزی و زمان احتمالی بازبینی آن؛
- تعیین روند مشترک برای رسیدگی به محموله‌های دارای اختلاف یا نقص اسناد؛
- توسعه ظرفیت بازرسی، انبار و حمل در گذرگاه‌های فعال؛
- ایجاد امکان انتقال قانونی بار به مسیر جایگزین هنگام اختلال.
سرمایه‌گذاری مشترک در سردخانه، پایانه حمل و خدمات لجستیکی نیز می‌تواند منافع اقتصادی استمرار تجارت رسمی را برای طرفین افزایش دهد.
بااین‌حال، چنین اقداماتی تنها در صورت توافق دولت عراق و وجود ضمانت اجرایی می‌توانند به نتیجه برسند.
اگر مسیر عراق محدود شود، چه راه‌های جایگزینی وجود دارد؟
مسیرهای شمالی از طریق روسیه و آسیای مرکزی، مسیرهای غربی از طریق ترکیه و قفقاز و ارتباطات تجاری شرقی، گزینه‌هایی هستند که بسته به نوع کالا می‌توان ظرفیت آن‌ها را بررسی کرد.
اما جایگزین‌بودن یک مسیر باید در عمل اثبات شود. بازبودن گذرگاه روی نقشه به معنای وجود ظرفیت کافی برای حمل، ترخیص و تسویه همه محموله‌ها نیست.
دریای خزر نیز در این بحث اهمیت دارد؛ زیرا کارگروه جدید آمریکا این حوزه را در دامنه مأموریت اعلام‌شده خود قرار داده است.
بااین‌حال، اعلام مأموریت درباره دریای خزر معادل استقرار نیروی دریایی آمریکا در آن یا اعمال محاصره نظامی مستقیم بر بنادر کشورهای ساحلی نیست.
در همین زمینه، گزارش فرسودگی ناوگان دریای خزر و ظرفیت تجارت دریایی ایران در چارسو اقتصاد نشان می‌دهد افزایش استفاده از مسیر شمالی به نوسازی شناورها و توان واقعی حمل‌ونقل نیاز دارد.
بنابراین، تنوع مسیر زمانی مؤثر است که ظرفیت حمل، هزینه نهایی، زمان تحویل، مجوزهای لازم و امکان پرداخت برای هر گزینه مشخص باشد.
در شرایط محاصره دریایی و فشار مرزی، هزینه حفظ تجارت را چه کسی می‌پردازد؟
افزایش ریسک حمل‌ونقل می‌تواند بخشی از هزینه تجارت را از توان عادی بنگاه‌های کوچک و متوسط فراتر ببرد.
یکی از گزینه‌های سیاستی قابل بررسی، حمایت محدود و هدفمند از زیرساخت‌های عمومی، ظرفیت حمل کالاهای ضروری و سرمایه در گردش بنگاه‌هایی است که سفارش و برنامه تحویل واقعی دارند.
برای جلوگیری از انتقال بی‌ضابطه هزینه به بودجه عمومی، چنین حمایت‌هایی باید سقف مالی، دوره اجرا، گروه کالایی مشخص و معیار قابل سنجش داشته باشند.
برای نمونه، هدف حمایت باید کاهش زمان تحویل یک ماده اولیه ضروری یا حفظ فعالیت یک مسیر حمل باشد؛ نه افزایش نامحدود منابع مالی بدون اثبات نتیجه.
در تجارت خارجی، مسیر جابه‌جایی پول نیز به اندازه حمل کالا اهمیت دارد. استفاده از هر سازوکار تسویه، از ارزهای ملی تا روش‌های قراردادی دیگر، به پذیرش طرف مقابل و رعایت مقررات و مجوزهای مربوط وابسته است.
تغییر ارز پرداخت به‌تنهایی تحریم یا مشکل بانکی را برطرف نمی‌کند. بنابراین امکان قانونی انجام معامله و دریافت وجه قابل استفاده باید پیش از تعهد تجاری بررسی شود.
برای بررسی تخصصی مدیریت واردات در شرایط جنگ، یادداشت دیگر چارسو اقتصاد با عنوان اقتصاد جنگ ایران و آمریکا؛ چگونه واردات کالاهای اساسی را با کمترین ریسک مدیریت کنیم؟ نیز به طراحی مسیر تأمین و مدیریت خطر می‌پردازد.
چگونه می‌توان اثر فشار آمریکا بر تجارت ایران را اندازه گرفت؟
صرف اعلام تشکیل کارگروه یا درخواست تعطیلی گذرگاه، برای اندازه‌گیری خسارت اقتصادی کافی نیست.
برای مشخص‌شدن نتیجه واقعی، باید وضعیت عبور کالا و هزینه معامله در بازه‌های زمانی قابل مقایسه بررسی شود.
| حوزه بررسی | شاخص قابل اندازه‌گیری |
|---|---|
| تردد مرزی | تعداد محموله‌ها و کامیون‌های عبوری و مدت انتظار در هر گذرگاه |
| حمل‌ونقل | هزینه و زمان تحویل محموله همسان در مسیر اصلی و جایگزین |
| پرداخت تجاری | زمان تسویه و سهم پرداخت‌های تکمیل‌شده در معاملات قانونی |
| تأمین کالای ضروری | میزان تحویل واقعی کالا در موعد موردنیاز |
| تداوم فعالیت زیرساخت | ساعات اختلال و زمان بازگشت خدمات حمل و گمرک |
این شاخص‌ها پیشنهاد تحلیلی این یادداشت هستند و آمار رسمی عملکرد دولت یا گمرک محسوب نمی‌شوند.
برای قضاوت درباره اثر یک محدودیت، باید قبل و بعد از اجرای آن را با شرایط یکسان مقایسه کرد. افزایش هزینه حمل ممکن است هم‌زمان از نرخ ارز، بیمه یا عوامل دیگری اثر گرفته باشد و نباید بدون بررسی به یک تصمیم سیاسی نسبت داده شود.
پرسش‌های مهم درباره محاصره دریایی آمریکا و تجارت ایران
آیا تمام مرزهای زمینی ایران بسته شده‌اند؟
خیر. گزارش‌های بررسی‌شده چنین وضعیتی را تأیید نمی‌کنند. تشکیل کارگروه آمریکا و درخواست از عراق برای محدودکردن گذرگاه‌ها، با تعطیلی عملی تمام مرزهای ایران تفاوت دارد.
آیا دریای خزر نیز تحت محاصره نظامی آمریکا قرار گرفته است؟
سنتکام دریای خزر را در دامنه مأموریت هماهنگی کارگروه جدید قرار داده است؛ اما این اعلامیه به معنای تأیید محاصره مستقیم نظامی بنادر دریای خزر نیست.
آیا عراق فقط دو مرز با ایران را باز نگه می‌دارد؟
وزیر خارجه عراق از درخواست آمریکا برای باقی‌ماندن دو گذرگاه خبر داده است. بغداد اعلام کرده در حال مذاکره با واشنگتن است و اجرای کامل این درخواست در گزارش مورد استناد تأیید نشده است.
آیا بازبودن یک مرز به معنای امکان واردات بدون مشکل است؟
نه لزوماً. برای انجام تجارت، ظرفیت حمل، مجوزهای گمرکی، امکان بیمه و مسیر قانونی پرداخت نیز باید فراهم باشد.
جمع‌بندی؛ آیا آمریکا می‌تواند راه تجارت ایران را ببندد؟
تشکیل کارگروه «دروازه آهنین» و درخواست آمریکا از عراق برای محدودکردن گذرگاه‌های مرزی نشان می‌دهد واشنگتن در پی گسترش فشار اقتصادی از دریا به مسیرهای زمینی و مالی ایران است.
بااین‌حال، دامنه واقعی این فشار به اجرای تصمیم‌ها، همکاری دولت‌های همسایه، ظرفیت مسیرهای جایگزین و امکان ادامه معاملات قانونی وابسته خواهد بود.
بنابراین پاسخ دقیق این است: آمریکا برای محدودکردن راه‌های تجارت ایران اقدام کرده، اما بسته‌شدن کامل تمام مسیرهای زمینی و دریایی ایران در اطلاعات بررسی‌شده تأیید نشده است.
از منظر این یادداشت، حفظ جریان تجارت به ترکیبی از امنیت زیرساخت‌ها، توافق‌های مرزی، تنوع مسیر، ظرفیت لجستیکی و دسترسی قانونی به خدمات مالی نیاز دارد. معیار موفقیت نیز نه تعداد توافق‌های اعلام‌شده، بلکه رسیدن واقعی کالا به مقصد، استمرار تولید و تکمیل معاملات تجاری است.
منابع و مستندات یادداشت
- رویترز، ۷ نوامبر ۲۰۲۶؛ گسترش فشار آمریکا از محاصره دریایی به مسیرهای زمینی و تشکیل کارگروه دروازه آهنین.
- متن اطلاعیه سنتکام در ۷ نوامبر ۲۰۲۶، بازنشرشده در Forth؛ مأموریت، ساختار و تعداد اعضای کارگروه.
- رویترز، ۸ نوامبر ۲۰۲۶؛ اظهارات وزیر خارجه عراق درباره درخواست آمریکا برای بستن بیشتر گذرگاه‌های مرزی ایران.
- آسوشیتدپرس، ۸ نوامبر ۲۰۲۶؛ گزارش اقدام نظامی آمریکا علیه یک کشتی تجاری در دریای عمان.
- وزارت خزانه‌داری آمریکا، ۲۴ اوت ۲۰۲۶؛ سخنان اسکات بسنت درباره کارزار انزوای اقتصادی.
- وزارت خزانه‌داری آمریکا، ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶؛ اطلاعیه تحریم شبکه‌های مالی و بانک عراقی.
- خبرگزاری آناتولی، ۷ نوامبر ۲۰۲۶؛ دامنه مأموریت کارگروه و توضیحات مربوط به محدودیت‌های دریایی.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟