در شرایطی که پروژههای عمرانی و ساختوساز کشور با افزایش تقاضا برای مصالح ساختمانی مواجه هستند، صنعت سیمان نسبت به تشدید محدودیتهای انرژی هشدار داده است.
فعالان این صنعت معتقدند کاهش شدید برق تخصیصی به کارخانهها میتواند روند تولید را مختل کرده و تعادل بازار را بر هم بزند.
صنعت سیمان یکی از مهمترین حلقههای زنجیره ساختوساز و توسعه زیرساختی کشور محسوب میشود. از این رو هرگونه اختلال در تامین انرژی این صنعت، علاوه بر تاثیر بر تولید، میتواند پیامدهای گستردهای بر بازار مسکن، پروژههای عمرانی و هزینههای ساخت داشته باشد.
۵ پیامد اقتصادی محدودیت برق برای صنعت سیمان
اعمال محدودیتهای انرژی در صنایع انرژیبر، تنها به کاهش تولید محدود نمیشود و آثار آن به بازار کالا، صادرات، سرمایهگذاری و حتی اجرای پروژههای عمرانی سرایت میکند. دادههای موجود نشان میدهد صنعت سیمان در سال جاری با رشد تقاضا روبهرو بوده و همزمان با چالش تامین انرژی دستوپنجه نرم میکند.
۱. خطر افت تولید در اوج تقاضا: طبق اعلام انجمن صنفی صنعت سیمان، محدودیت ۸۵ درصدی برق عملاً امکان فعالیت عادی خطوط تولید را از بین میبرد. این در حالی است که تقاضای سیمان در دو ماه نخست سال نسبت به مدت مشابه سال گذشته افزایش یافته است.
۲. احتمال تکرار جهش قیمتی سال گذشته: تجربه سال گذشته نشان داد تنها ۱۰ روز محدودیت ۹۰ درصدی برق، موجب توقف تولید برخی واحدها و رشد سه برابری قیمت سیمان در بازار شد. تداوم شرایط فعلی میتواند بار دیگر زمینهساز التهاب قیمتی شود.
۳. افزایش هزینه تولید از مسیر رشد قیمت انرژی: قیمت برق در بورس انرژی از ۷ هزار و ۵۰۰ تومان به ۹ هزار و ۵۰۰ تومان برای هر کیلووات ساعت افزایش یافته است. این رشد حدود ۲۷ درصدی هزینههای تولید را برای کارخانهها افزایش میدهد.
۴. تهدید صادرات و بازارهای منطقهای: صنعت سیمان ایران در دو ماه ابتدایی امسال صادرات خود به بازارهایی همچون افغانستان، پاکستان، ارمنستان و کشورهای حوزه اوراسیا را ادامه داده است. کاهش تولید میتواند جایگاه صادراتی کشور در این بازارها را تضعیف کند.
۵. فشار بر پروژههای عمرانی و ساختمانی: سیمان یکی از اصلیترین نهادههای ساختوساز است و هرگونه کاهش عرضه آن میتواند هزینه اجرای پروژههای عمرانی و ساختمانی را افزایش دهد؛ موضوعی که در نهایت بر قیمت تمامشده مسکن نیز اثرگذار خواهد بود.
تولید رشد کرد اما انرژی همراهی نکرد
علیاکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان، اعلام کرد محدودیتهای برق از خردادماه تشدید شده و میزان برق تخصیصیافته به کارخانهها تنها پاسخگوی روشن نگه داشتن تجهیزات پایه و سیستمهای روشنایی است.
وی با اشاره به رشد تقاضای بازار افزود: صنعت سیمان در دو ماه نخست سال جاری موفق به تولید ۱۱ میلیون تن سیمان شده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۹.۶ درصد رشد داشته است. با این حال ادامه محدودیتهای انرژی میتواند روند تولید را متوقف کرده و تامین نیاز بازار را با چالش مواجه کند.
بر اساس آمارهای ارائهشده، تولید کلینکر در این مدت به ۱۳ میلیون تن رسیده که نسبت به سال گذشته ۵ درصد کاهش نشان میدهد. همچنین متوسط مصرف ماهانه سیمان در کشور حدود ۵ میلیون تن برآورد میشود؛ رقمی که نیازمند تامین پایدار انرژی برای حفظ سطح تولید است.
شکاف قیمتی و چالش سیاستگذاری
دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان با انتقاد از سیاستهای قیمتگذاری در این صنعت اعلام کرد که نسبت قیمتی سیمان و فولاد در بازارهای جهانی حدود هفت برابر است اما این نسبت در ایران گاهی به ۲۸ برابر میرسد؛ موضوعی که از وجود مداخلات گسترده در سازوکار قیمتگذاری حکایت دارد.
وی همچنین تاکید کرد مشکل اصلی صنعت سیمان صرفاً افزایش قیمت انرژی نیست، بلکه تامین پایدار آن اهمیت بیشتری دارد. به اعتقاد فعالان این صنعت، آزادسازی تدریجی یارانه انرژی در صورت همراهی با برنامهریزی دقیق و تضمین تامین پایدار برق و گاز، میتواند راهکار مناسبتری برای اصلاح ساختار تولید باشد.
آیا بازار سیمان وارد فاز کمبود عرضه میشود؟
رشد ۹.۶ درصدی تولید سیمان در ابتدای سال نشان میدهد ظرفیت پاسخگویی به نیاز بازار همچنان وجود دارد، اما تداوم محدودیتهای برق میتواند این روند را متوقف کند. تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده هر زمان تولید سیمان تحت تاثیر محدودیتهای انرژی قرار گرفته، بازار با نوسانات قیمتی و کاهش عرضه مواجه شده است.
در صورتی که وزارت نیرو و وزارت صمت در سیاستهای فعلی بازنگری نکنند، احتمال کاهش تولید، افزایش قیمت و فشار مضاعف بر پروژههای عمرانی و ساختمانی دور از انتظار نخواهد بود. پرسش کلیدی اینجاست که آیا تامین انرژی صنایع در تابستان امسال به اولویتی برای حفظ ثبات بازار مصالح ساختمانی تبدیل خواهد شد یا خیر؟
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟