با شروع جنگ تحمیلی سوم در تنگه هرمز و کاهش ترافیک کشتیرانی در این مسیر، ایران بیش از گذشته به مسیرهای جایگزین برای صادرات و واردات نیاز دارد.
در این میان، بندر صحار عمان به دلیل قرار گرفتن خارج از تنگه هرمز، به یکی از گزینههای مهم برای حفظ زنجیره تأمین ایران تبدیل شده است.
این بندر از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ حجم حمل بار خود را از ۶۲ میلیون تن به ۷۲ میلیون تن رسانده و در سال ۲۰۲۵ حدود ۹۶۸ میلیون دلار سرمایهگذاری جدید جذب کرده است.
همچنین تعداد تردد کشتیهای اقیانوسپیما در آن به بیش از ۳۴۰۰ فروند رسیده که نشاندهنده اعتماد خطوط کشتیرانی بینالمللی به این بندر است.
برای ایران، مسیر بندرعباس–صحار میتواند یک راه تنفس تجاری باشد. کالاهایی مثل قیر، مصالح ساختمانی، محصولات معدنی و پتروشیمی میتوانند در کمتر از ۲۴ ساعت به صحار برسند و از آنجا به بازارهای آفریقا، هند و دیگر مسیرهای جهانی منتقل شوند.
البته این مسیر هزینه صادرات را حدود ۱۵ تا ۲۵ درصد افزایش میدهد، اما در برابر ریسک جنگ، بیمههای سنگین و محدودیت ورود کشتیها به آبهای ایران، همچنان میتواند گزینهای امنتر و عملیتر باشد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟