اثرگذاری اخبار مربوط به مذاکره ادعایی آمریکا با ایران بر بازار نفت، تنها یک روز دوام آورد و قیمت نفت در معاملات امروز پنجشنبه دوباره به مسیر صعودی بازگشت.
قیمت نفت برنت که در پی انتشار اخبار غیرواقعی درباره مذاکره ترامپ با ایران به زیر ۱۰۰ دلار در هر بشکه سقوط کرده بود، در معاملات امروز با افزایش مواجه شد و به مرز ۱۰۴ دلار در هر بشکه رسید.
این بازگشت قیمت در حالی رخ میدهد که ایران ادعای مذاکره با آمریکا را تکذیب کرده و پنج شرط را برای پایان درگیریها اعلام نموده است.
تحلیلگران بازار انرژی معتقدند که دولت آمریکا با استفاده از سه ابزار اصلی شامل معاملات کاغذی (فیوچرز)، آزادسازی ذخایر استراتژیک نفتی و انتشار اخبار غیرواقعی درباره مذاکره، توانسته است سرعت رشد قیمتها را در کوتاهمدت کنترل کند.
با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که در صورت طولانیشدن انسداد تنگه هرمز و همزمانی آن با ورود به فصل افزایش تقاضای جهانی (معمولاً از اردیبهشت تا شهریور)، قیمت نفت میتواند تا سطوح ۱۵۰ دلار در هر بشکه و بالاتر از آن افزایش یابد. چنین سناریویی میتواند پیامدهای قابل توجهی بر تورم جهانی و هزینههای تولید در اقتصادهای واردکننده انرژی داشته باشد.
تحلیل اقتصادی: نوسانات قیمت نفت و کارآمدی سیاستهای موقت بازار
از منظر اقتصاد انرژی، نوسانات اخیر قیمت نفت، نمادی از حساسیت بالای بازارهای جهانی به شوکهای ژئوپلیتیک و کارایی محدود سیاستهای موقت تعدیلکننده قیمت است. تجربه تاریخی نشان میدهد که قیمت نفت در شرایط تنشهای منطقافزا، ضریب کششپذیری بالایی نسبت به اخبار و سیگنالهای سیاسی دارد.
بازگشت قیمت نفت برنت از زیر ۱۰۰ دلار به ۱۰۴ دلار در مدت یک روز، حاکی از آن است که بازار به سرعت محتوای غیرواقعی اخبار مذاکره را شناسایی کرده است. این واکنش سریع، کارایی نسبتاً بالای اطلاعاتی بازارهای آتی نفت را نشان میدهد.
دولت آمریکا برای مهار رشد قیمت، از سه ابزار شامل انتشار ذخایر استراتژیک (حدود ۵۰۰ میلیون بشکه در سال ۲۰۲۲)، معاملات کاغذی برای تعدیل انتظارات و مدیریت اخبار استفاده کرده است. با این حال، این ابزارها عمدتاً اثر کوتاهمدت دارند و در برابر اختلالات واقعی عرضه نظیر انسداد تنگه هرمز (با عبور روزانه ۱۸ میلیون بشکه) کارایی محدودی خواهند داشت.
تحلیلگران پیشبینی میکنند در صورت تداوم اختلال در مسیرهای صادراتی خلیج فارس و همزمانی با فصل افزایش تقاضای جهانی (معمولاً اردیبهشت تا شهریور)، قیمتها پتانسیل صعود تا ۱۵۰ دلار را دارند. چنین سناریویی میتواند تورم تولیدکننده را در اقتصادهای وابسته به واردات انرژی تا ۳ درصد افزایش داده و فشار جدی بر زنجیرههای تأمین جهانی وارد کند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟