چارسو اقتصاد به نقل از وزارت نفت، در متن پیام محسن پاکنژاد خطاب به آنتونیو گوترش آمده است:
«رژیم صهیونیستی و آمریکا در ادامه سیاستهای خصمانه و تجاوزهای نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران و زیرساختهای حیاتی و غیرنظامی آن، در دو نوبت یکی در ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ و دیگری در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، جنایات دیگری را مرتکب شدند. در این حملهها که فراتر از یک عملیات نظامی محدود و بهمنزله آغاز یک جنگ تمامعیار علیه امنیت انرژی و اقتصاد ایران است، مخازن و تأسیسات ذخیرهسازی سوخت در تهران و نیز پالایشگاههای گازی مربوط به فازهای ۵، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۵ و ۱۶ منطقه پارس جنوبی در شمال خلیج فارس هدف قرار گرفت.
متأسفانه، این حملهها با استفاده از حریم هوایی و فضای برخی کشورهای همسایه انجام شده است که نشاندهنده پیچیدگی ابعاد امنیتی این تجاوز و لزوم مسئولیتپذیری دولتهای منطقه در قبال اقدامهای تجاوزکارانه صورتگرفته از خاک یا حریم آنهاست. در جریان این حملهها، خسارتهای گستردهای به زیرساختهای یادشده وارد آمده است که نقش کلیدی در پایداری شبکه انرژی کشور دارند.
این حملهها نه تنها منجر به نابودی بخش قابلتوجهی از تجهیزات و تأسیسات راهبردی صنایع نفت و گاز ایران و وارد آوردن میلیاردها دلار خسارت و تبعات شد، بلکه پیامدهای فاجعهبار انسانی و محیط زیستی زیر را هم بهدنبال داشته است:
ـ فاجعه محیط زیستی: آتشسوزیهای مهیب ناشی از اصابت موشکها به تأسیسات نفت و گاز و پالایشگاهها، به انتشار حجم عظیمی از گازهای گلخانهای و آلایندههای سمی در منطقه منجر شده است. این آلودگی شدید هوا، سلامت ساکنان منطقه و اکوسیستم حساس خلیج فارس را با خطر جدی روبهرو کرده است.
ـ بحران انرژی و اختلال در زندگی روزمره: اختلال گسترده در زنجیره تأمین گاز، ناترازی در شبکه برق خانگی، صنعتی و کشاورزی ایجاد کرده است. قطع و محدودیت در تأمین انرژی، زندگی میلیونها نفر از مردم غیرنظامی ایران را بهطور مستقیم تحت تأثیر قرار داده و فعالیت هزاران واحد تولیدی و صنعتی را با اختلال روبهرو کرده است.
جمهوری اسلامی ایران هرگز آغازگر هیج تجاوزی نبوده و خواستار تشدید تنش در منطقه نیست. اما، همدستی و بیعملی برخی از کشورهای منطقه در قبال استفاده متجاوزان از حریم خود، و سکوت تأسفبار مجامع بینالمللی در محکومیت این جنایات، به رژیم صهیونیستی و آمریکا جرأت داده است تا با تصور مصونیت از پیامدهای قانونی و بینالمللی، به جنایتهای خود در دامنهای وسیعتر ادامه دهند.
بیتردید، نقش جنابعالی بهعنوان دبیرکل سازمان ملل متحد، میتواند تعیینکننده و اثربخش در توقف این جنایات باشد. انتظار میرود سازمان ملل متحد بهعنوان عالیترین نهاد حافظ صلح و امنیت بینالمللی، موضعی قاطع و صریح در محکومیت این تجاوز اتخاذ کرده و اقدامهای مؤثری برای توقف فوری حملات، جبران خسارات وارده، و بازدارندگی از تکرار این فجایع به عمل آورد.
عملکرد شایسته و بیطرفانه شما در این موقعیت خطیر، نه تنها به اعاده صلح و امنیت در منطقه و جهان یاری خواهد رساند، بلکه گامی مؤثر در بازسازی اعتماد جامعه بینالمللی به این سازمان و جایگاه والای آن در صیانت از عالیترین ارزشهای انسانی مشترک خواهد بود.
تحلیل اقتصادی: آسیبپذیری زیرساختهای انرژی و هزینههای فزاینده ریسک ژئوپلیتیک
حمله به تأسیسات راهبردی صنعت نفت و گاز ایران، از منظر اقتصاد انرژی و اقتصاد محیط زیست، مصداق بارز تحمیل هزینههای خارجی ناشی از ریسکهای ژئوپلیتیک بر بخشهای مولد اقتصاد است. صنعت نفت و گاز به عنوان صنعتی با نسبت سرمایهبری بالا و دوره بازگشت سرمایه طولانی، آسیبپذیری ساختاری بالایی در برابر اختلالات فیزیکی و امنیتی دارد.
از منظر اقتصاد کلان، تمرکز تأسیسات انرژی در جغرافیای محدود و وابستگی بالای بودجه کشورها به درآمدهای نفتی، ضریب تکانه اختلال در این بخش را تشدید میکند. هرگونه توقف تولید یا آسیب به زیرساختهای صادراتی، از دو کانال کاهش درآمدهای ارزی و افزایش هزینههای بازسازی، به تراز پرداختها و رشد اقتصادی فشار وارد میآورد.
ابعاد محیطزیستی این حملات نیز از منظر اقتصادی حائز اهمیت است. نشتی گازهای همراه یا آلودگیهای نفتی، هزینههای تصفیه و جبران خسارتهای زیستمحیطی را تحمیل میکند که در ادبیات اقتصاد محیط زیست تحت عنوان «هزینههای اجتماعی ناشی از تخریب منابع» طبقهبندی میشود. مطالبه وزیر نفت از نهادهای بینالمللی برای محکومیت این اقدامات، در واقع تلاشی برای کاهش هزینههای آتی ناشی از تکرار چنین ریسکهایی و افزایش امنیت سرمایهگذاری در بخش انرژی است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟