برداشت نفت از ذخایر راهبردی آمریکا در آغاز نوامبر ۲۰۲۶ شتاب گرفته و موجودی این ذخایر تا ششم نوامبر به حدود ۲۷۹.۵ میلیون بشکه رسیده است. بر اساس داده‌های منتشرشده، کاهش موجودی در هفته نخست نوامبر حدود ۲.۷ میلیون بشکه بوده؛ درحالی‌که گزارش ماهانه مورد استناد از خروج ۲.۶ میلیون بشکه خبر می‌دهد. هم‌زمان، وزارت انرژی آمریکا قراردادهای مبادله بیش از ۴۰ میلیون بشکه نفت را در چارچوب برنامه آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای نهایی کرده است؛ اقدامی که هدف آن کمک به ثبات عرضه در بازار جهانی نفت اعلام شده است.
به‌روزرسانی ۲۱ آبان ۱۴۰۵: اطلاعات موجودی ذخایر راهبردی تا ۶ نوامبر، کاهش موجودی به ۲۷۹.۵ میلیون بشکه را نشان می‌دهد. وزارت انرژی آمریکا نیز در ۲۹ اکتبر از اعطای قراردادهای مبادله نفت خبر داده است. این دو شاخص، یکی برداشت ثبت‌شده و دیگری تعهدات قراردادی، نباید با یکدیگر یکسان تلقی شوند.
برداشت نفت آمریکا در نوامبر چقدر افزایش یافته است؟
بر اساس جدول خروج نفت مورد استناد گزارش، برداشت ۲.۶ میلیون بشکه‌ای در شش روز نخست نوامبر، از کل برداشت ثبت‌شده در هر یک از دو ماه سپتامبر و اکتبر بیشتر بوده است.
| دوره زمانی | حجم برداشت اعلام‌شده |
|---|---|
| سپتامبر ۲۰۲۶ | ۲.۲ میلیون بشکه |
| اکتبر ۲۰۲۶ | ۱.۲ میلیون بشکه |
| شش روز نخست نوامبر | ۲.۶ میلیون بشکه |
| موجودی ذخیره در ۶ نوامبر | ۲۷۹.۵ میلیون بشکه |
ارقام برداشت ماهانه بر اساس جدول مورد استناد گزارش اولیه است. آمار کاهش خالص موجودی در هفته منتهی به ۶ نوامبر حدود ۲.۷ میلیون بشکه گزارش شده و ممکن است با حجم برداشت ناخالص تفاوت داشته باشد.
برداشت شش روز نخست نوامبر بیش از دو برابر کل برداشت اکتبر بوده است.
بااین‌حال، خروج نفت از مخازن راهبردی لزوماً به معنای تحویل فوری تمام محموله‌ها به پالایشگاه‌ها نیست.
چرا آمریکا برداشت از ذخایر راهبردی نفت را افزایش داده است؟
مهم‌ترین هدف اعلام‌شده واشنگتن، کمک به ثبات عرضه جهانی نفت در شرایط اختلال جریان انرژی خاورمیانه است.
وزارت انرژی آمریکا در ۲۹ سپتامبر فراخوان مبادله حداکثر ۴۰ میلیون بشکه نفت خام را منتشر کرد. سپس در ۲۹ اکتبر از واگذاری قراردادهای مبادله بیش از ۴۰ میلیون بشکه خبر داد.
این قراردادها بخشی از تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای آمریکا در برنامه هماهنگ‌شده با آژانس بین‌المللی انرژی هستند.
در این سازوکار، شرکت‌های طرف قرارداد نفت را دریافت می‌کنند و موظف‌اند در آینده مقدار بیشتری نفت به ذخایر بازگردانند.
وزارت انرژی آمریکا اعلام کرده که مجموع نفت قابل بازگشت از این قراردادها بیش از ۲۱۶ میلیون بشکه خواهد بود.
بنابراین، قراردادهای اخیر برخلاف فروش قطعی، شامل تعهد بازگرداندن نفت هستند و آثار بلندمدت آنها به اجرای کامل این تعهدات وابسته است.
محاصره دریایی ایران چه ارتباطی با کاهش ذخایر نفت آمریکا دارد؟
ادامه محدودیت‌های دریایی در خلیج فارس، یکی از عوامل افزایش نااطمینانی در بازار جهانی انرژی است.
دونالد ترامپ در ۹ نوامبر اعلام کرد که فعلاً حملات نظامی تازه علیه ایران را متوقف می‌کند، اما محاصره دریایی را ادامه خواهد داد.
در چنین شرایطی، برداشت از ذخایر راهبردی می‌تواند بخشی از کمبود عرضه را به‌طور موقت جبران کند.
آژانس بین‌المللی انرژی نیز در گزارش اکتبر اعلام کرده بود که صادرات نفت خام کشورهای خلیج فارس طی سپتامبر به ۱۳.۹ میلیون بشکه در روز افزایش یافته، اما همچنان از سطح پیش از جنگ کمتر بوده است.
البته آمار رهگیری کشتی‌ها به دلیل خاموش‌بودن سامانه‌های شناسایی برخی نفتکش‌ها با عدم قطعیت همراه است. بنابراین، میزان واقعی اختلال عرضه باید بر اساس اطلاعات بارگیری، عبور و تحویل محموله‌ها ارزیابی شود.
آیا ذخایر نفت آمریکا به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۸۲ می‌رسد؟
اگر موجودی ذخایر راهبردی از ۲۷۹.۵ میلیون بشکه به حدود ۲۴۳ میلیون بشکه کاهش یابد، به یکی از پایین‌ترین سطوح خود از سال ۱۹۸۲ خواهد رسید.
این رقم معادل حدود ۳۴ درصد ظرفیت مجاز ۷۱۴ میلیون بشکه‌ای ذخایر آمریکاست.
با این حال، موجودی ۲۴۳ میلیون بشکه هنوز تحقق نیافته و صرفاً برآوردی مشروط به اجرای برداشت‌های بعدی است.
کاهش ذخایر، توان واشنگتن برای واکنش به اختلال‌های احتمالی بعدی را محدودتر می‌کند؛ هرچند ظرفیت برداشت واقعی به شرایط مخازن و زیرساخت‌های انتقال نیز بستگی دارد.
آمریکا تا چه میزان می‌تواند از ذخایر نفت برداشت کند؟
درباره حداقل ذخیره قابل استفاده آمریکا اتفاق‌نظر کارشناسی وجود ندارد.
در نظرسنجی سپتامبر ۲۰۲۶ فدرال رزرو دالاس، ۳۱ درصد مدیران صنعت نفت و گاز، حداقل موجودی عملیاتی را بیش از ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون بشکه برآورد کردند.
همچنین گروه انرژی راپیدن کف تقریبی ۱۷۰ میلیون بشکه را مطرح کرده است. این ارقام برآورد کارشناسی هستند، نه یک حد قانونی قطعی.
اگر موجودی به ۲۴۳ میلیون بشکه برسد، با فرض کف ۱۷۰ میلیون بشکه‌ای، تنها ۷۳ میلیون بشکه حاشیه بالاتر از این سطح باقی می‌ماند.
کاهش ذخایر نفت چه تأثیری بر مذاکرات ایران و آمریکا دارد؟
برداشت بیشتر از ذخایر می‌تواند هزینه اقتصادی تداوم اختلال عرضه را برای آمریکا افزایش دهد.
از سوی دیگر، تحولات سیاسی نیز بر محیط تصمیم‌گیری واشنگتن اثر گذاشته‌اند.
در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر، دموکرات‌ها اکثریت هر دو مجلس کنگره را به دست آوردند. در اسرائیل نیز ائتلاف بنیامین نتانیاهو اکثریت پارلمان را از دست داده و گادی آیزنکوت مأمور تشکیل دولت شده است؛ بااین‌حال، تشکیل کابینه جدید هنوز قطعی نیست.
این تحولات می‌توانند بر فشارهای داخلی و محاسبات دیپلماتیک اثر بگذارند، اما به‌تنهایی زمان دستیابی به توافق یا امتیازهای احتمالی طرفین را مشخص نمی‌کنند.
سوالات متداول درباره ذخایر نفت آمریکا
ذخایر راهبردی نفت آمریکا چقدر است؟
موجودی ثبت‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۲۶ حدود ۲۷۹.۵ میلیون بشکه بوده است.
آیا آمریکا ۴۰ میلیون بشکه نفت را فروخته است؟
قراردادهای اعلام‌شده از نوع مبادله هستند و دریافت‌کنندگان باید نفت را با مقدار اضافه در آینده بازگردانند.
آیا ذخایر نفت آمریکا به ۲۴۳ میلیون بشکه رسیده است؟
خیر. این رقم برآوردی مشروط به اجرای برداشت‌های بیشتر است.
آیا برداشت از ذخایر می‌تواند قیمت جهانی نفت را کاهش دهد؟
افزایش عرضه می‌تواند فشار قیمت را تعدیل کند، اما اثر نهایی به حجم اختلال عرضه، میزان تقاضا و شرایط حمل‌ونقل وابسته است.
جمع‌بندی؛ کاهش ذخایر نفت، محدودیت تازه واشنگتن در مدیریت بحران انرژی
افزایش برداشت از ذخایر راهبردی آمریکا نشان می‌دهد واشنگتن همچنان از ظرفیت ذخایر اضطراری برای مدیریت پیامدهای اختلال عرضه جهانی استفاده می‌کند.
این اقدام می‌تواند در کوتاه‌مدت بخشی از نیاز بازار را تأمین کند، اما کاهش موجودی، حاشیه اطمینان آمریکا در برابر شوک‌های بعدی را محدود خواهد کرد.
در چنین شرایطی، بازگشت جریان پایدار نفت از تنگه هرمز، اجرای تعهدات بازگرداندن ذخایر و کاهش نااطمینانی‌های منطقه‌ای، نقش تعیین‌کننده‌ای در ثبات بازار جهانی انرژی خواهند داشت.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟