بازسازی پس از جنگ فقط به معنای ساختن جاده، نیروگاه و ساختمانهای تخریبشده نیست. تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد بازسازی واقعی، بیش از هر چیز به حکمرانی درست، قانونگذاری چابک، نظارت شفاف و بودجهریزی دقیق نیاز دارد.
در این میان، مجلس میتواند نقش اصلی را در تبدیل دوران پساجنگ به فرصتی برای نوسازی اقتصاد ایران ایفا کند.
مجلس در سه حوزه باید فعال شود:
قانونگذاری: تصویب قوانین اضطراری برای تسهیل واردات تجهیزات، تأمین مصالح، بازسازی انرژی و تکمیل پروژههایی مثل کریدور شمال–جنوب
نظارت: تشکیل کمیسیون ویژه بازسازی، حسابرسی لحظهای دیوان محاسبات و راهاندازی سامانه شفافیت برای رصد پروژهها
بودجهریزی: اختصاص منابع به کاهش فقر، بازسازی زیرساختهای انرژی و هدایت نقدینگی به سمت پروژههای مولد
یکی از پیشنهادهای مهم، تأسیس صندوق ملی بازسازی است؛ نهادی که بتواند منابع دولتی، سرمایههای خرد مردم و مشارکت بخش خصوصی را بهصورت شفاف جمعآوری و به پروژههای اولویتدار هدایت کند.
اگر مجلس فقط نقش اداری و معمول خود را ادامه دهد، بازسازی ممکن است درگیر فساد، بوروکراسی و اتلاف منابع شود. اما اگر نقش دیدهبان منافع ملی را جدی بگیرد، پساجنگ میتواند آغاز یک نوسازی بزرگ در اقتصاد و حکمرانی ایران باشد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟