بازار اجاره مسکن در آستانه فصل جابهجایی، بار دیگر به یکی از مهمترین دغدغههای اقتصادی خانوارها تبدیل شده است.
رشد مداوم اجارهبها، کاهش قدرت خرید مستأجران و افزایش هزینه تأمین ودیعه، دولت را به سمت اجرای سیاستهای حمایتی جدید سوق داده است؛ سیاستی که اینبار با افزایش قابلتوجه سقف وام ودیعه مسکن همراه شده است.
بر اساس ابلاغ رسمی بانک مرکزی، منابع تسهیلات کمکودیعه از ۲۰۰ هزار میلیارد تومان به ۳۰۰ هزار میلیارد تومان افزایش یافته؛ اقدامی که نشان میدهد سیاستگذار تلاش دارد بخشی از فشار نقدینگی مستأجران را کنترل کند. با این حال، کارشناسان معتقدند اثرگذاری واقعی این سیاست به عملکرد شبکه بانکی و سرعت پرداخت تسهیلات وابسته خواهد بود.
وام اجاره در مسیر تورم مسکن
بازار اجاره مسکن در سالهای اخیر به یکی از حساسترین و پرتنشترین بخشهای اقتصاد خانوار تبدیل شده است.
بازاری که همزمان تحت تأثیر تورم عمومی، کاهش قدرت خرید و رشد مداوم قیمت مسکن قرار دارد. در چنین شرایطی، سیاستهای حمایتی دولت در حوزه تأمین ودیعه مسکن، بیش از گذشته به ابزاری برای کنترل فشار اقتصادی بر مستأجران تبدیل شده است.
افزایش سقف وام ودیعه و رشد منابع اختصاصیافته به این بخش، نشان میدهد سیاستگذار تلاش دارد بخشی از شکاف میان درآمد خانوارها و هزینههای سنگین اجاره را کاهش دهد.
با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده موفقیت این سیاستها تنها به افزایش ارقام تسهیلات وابسته نیست؛ بلکه نحوه اجرای شبکه بانکی، سرعت پرداخت و میزان دسترسی واقعی مستأجران به منابع مالی، تعیینکننده اثرگذاری نهایی این حمایتها خواهد بود.
۱. سقف وام ودیعه متناسب با تورم افزایش یافت: وزارت راه و شهرسازی اعلام کرده مبنای افزایش تسهیلات، تورم نقطهای ۳۲.۱ درصدی مسکن در اسفندماه ۱۴۰۴ بوده است. این یعنی سیاستگذار تلاش کرده رشد وام را با شتاب افزایش قیمتها هماهنگ کند؛ هرچند همچنان فاصله محسوسی میان مبلغ وام و هزینه واقعی رهن در کلانشهرها وجود دارد.
۲. تهران همچنان گرانترین بازار اجاره کشور است: بر اساس ابلاغ جدید، سقف وام ودیعه در تهران به ۳۶۵ میلیون تومان رسیده؛ رقمی که نسبت به سایر شهرها بالاترین سطح را دارد. این موضوع بازتاب مستقیمی از جهش هزینههای اجاره در پایتخت و فشار مضاعف بر خانوارهای شهری است.
۳. افزایش منابع سیگنال جدی دولت به بازار اجاره: رشد منابع تخصیصی از ۲۰۰ به ۳۰۰ هزار میلیارد تومان نشان میدهد دولت بهدنبال پوشش تعداد بیشتری از متقاضیان است. این افزایش ۵۰ درصدی منابع، در صورت اجرای صحیح، میتواند بخشی از تقاضای فشرده بازار اجاره را مدیریت کند.
۴. بانکها همچنان حلقه تعیینکننده اجرای سیاست هستند: اگرچه سقف تسهیلات افزایش یافته، اما تجربه سالهای گذشته نشان داده سختگیری بانکها در اعتبارسنجی، ضامن و روند پرداخت، یکی از مهمترین موانع دسترسی مستأجران به این تسهیلات است. در واقع موفقیت طرح بیش از هر چیز به همکاری نظام بانکی وابسته خواهد بود.
۵. آمار پرداختها از رشد تقاضای حمایتی حکایت دارد: پرداخت بیش از ۳۶۹ هزار فقره وام ودیعه طی یک سال و تزریق بیش از ۷۱ هزار میلیارد تومان منابع، نشان میدهد تقاضا برای حمایتهای مالی در بازار اجاره به شکل محسوسی افزایش یافته است؛ موضوعی که عمق فشار اقتصادی بر مستأجران را نمایان میکند.
آیا وام ودیعه میتواند بازار اجاره را آرام کند؟
افزایش سقف وام ودیعه مسکن در کوتاهمدت میتواند بخشی از نیاز نقدینگی مستأجران را جبران کند و فشار فصل جابهجایی را کاهش دهد، اما این سیاست بهتنهایی قادر به مهار تورم اجاره نخواهد بود.
تا زمانی که عرضه مسکن استیجاری افزایش پیدا نکند و تورم عمومی اقتصاد کنترل نشود، بازار اجاره همچنان با رشد قیمت مواجه خواهد بود. در چنین شرایطی، وام ودیعه بیشتر نقش مُسکن موقت را برای مستأجران ایفا میکند؛ نه راهکار نهایی حل بحران اجارهنشینی.




نظر شما در مورد این مطلب چیه؟