بازار جهانی نفت همچنان در تقاطع ریسکهای ژئوپلیتیکی و عوامل بنیادین عرضه و تقاضا حرکت میکند. اگرچه درگیریهای اخیر در منطقه خاورمیانه در هفتههای گذشته نوسانات قابلتوجهی را به بازار تحمیل کرد، اما امید سرمایهگذاران به تداوم مذاکرات میان آمریکا و ایران، از شدت نگرانیها درباره اختلال در عرضه نفت کاسته است.
در سوی دیگر، افزایش تولید کشورهای عضو اوپک، بازگشت تدریجی صادرات نفت از مسیر تنگه هرمز و تداوم ضعف تقاضا از سوی چین، چشمانداز بازار را به سمت مازاد عرضه سوق داده است. این عوامل موجب شدهاند قیمت نفت با وجود رشد جزئی، همچنان در سطوح پایینتر از اوج نوسانات اخیر باقی بماند.
چه عواملی مسیر قیمت نفت را تعیین میکنند؟
بازار نفت در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر تحولات سیاسی و دادههای عرضه قرار دارد. از یک سو، مذاکرات میان آمریکا و ایران ریسکهای ژئوپلیتیکی را کاهش داده و از سوی دیگر، رشد تولید اوپک و افزایش صادرات کشورهای حوزه خلیج فارس، نگرانیها درباره کمبود عرضه را تا حد زیادی تعدیل کرده است. مهمترین عوامل اثرگذار بر بازار عبارتاند از:
۱. رشد محدود قیمت نفت در معاملات امروز: بهای هر بشکه نفت برنت دریای شمال با افزایش ۳۲ سنتی (۰.۴۵ درصد) به ۷۲ دلار و ۱۲ سنت رسید. همچنین نفت وستتگزاس اینترمدیت (WTI) آمریکا با رشد ۹ سنتی (۰.۱۳ درصد) در سطح ۶۸ دلار و ۷۸ سنت معامله شد.
۲. مذاکرات آمریکا و ایران، عامل آرامش بازار: سرمایهگذاران همچنان امیدوارند روند مذاکرات میان آمریکا و ایران ادامه یابد و خطر اختلال در عبور نفتکشها از تنگه هرمز کاهش پیدا کند. هرچند تحلیلگران این روند را شکننده ارزیابی میکنند، اما معتقدند انگیزه دو طرف برای حفظ تفاهم فعلی همچنان بالاست.
۳. افزایش تولید اوپک و کشورهای خلیج فارس: بر اساس نظرسنجی رویترز، تولید نفت اوپک در ماه ژوئن نسبت به ماه قبل ۳.۳ میلیون بشکه در روز افزایش یافته است. همچنین تولید نفت کویت از ۵۸۰ هزار بشکه در روز در ماه مه به حدود یک میلیون و ۶۵۰ هزار بشکه در روز در ژوئن رسیده که نشانهای از بازگشت سریع عرضه به بازار جهانی است.
۴. بازگشت صادرات از تنگه هرمز: دادههای حملونقل نشان میدهد دستکم پنج ابرنفتکش حامل مجموعاً ۱۰ میلیون بشکه نفت عربستان از تنگه هرمز عبور کردهاند. همچنین شرکت آرامکوی عربستان برای تسریع فروش نفت در بازار آسیا، بخشی از قراردادهای بلندمدت را به معاملات نقدی (اسپات) تغییر داده است.
۵. ضعف تقاضای چین، مانع رشد قیمتها: در حالی که عرضه نفت در حال افزایش است، کاهش سرعت واردات نفت چین همچنان یکی از مهمترین عوامل فشار بر بازار محسوب میشود. همین موضوع موجب شده ساختار بازار از وضعیت بکواردیشن به کانتانگو تغییر کند؛ تغییری که معمولاً نشانه انتظار معاملهگران برای مازاد عرضه در ماههای آینده است.
افزایش عرضه، بازار نفت را در مسیر تعادل قرار داد
قیمت جهانی نفت در معاملات امروز با رشد محدودی همراه بود، اما در مجموع تغییر محسوسی نسبت به ابتدای هفته نداشت. فعالان بازار همچنان تحولات سیاسی میان آمریکا و ایران را مهمترین عامل تعیینکننده مسیر قیمتها میدانند.
بهای هر بشکه نفت برنت دریای شمال با افزایش ۳۲ سنتی به ۷۲ دلار و ۱۲ سنت رسید و نفت خام وستتگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با رشد ۹ سنتی در سطح ۶۸ دلار و ۷۸ سنت معامله شد.
حجم معاملات به دلیل تعطیلی بازارهای آمریکا به مناسبت روز استقلال کاهش یافته است. با این حال، هر دو شاخص نفتی در معاملات روز پنجشنبه به پایینترین سطح خود از پیش از آغاز تنشهای نظامی اخیر در منطقه رسیده بودند.
تحلیلگران معتقدند امید به تداوم مذاکرات میان آمریکا و ایران و بازگشایی کامل تنگه هرمز، ریسک عرضه نفت را کاهش داده است. اگرچه درگیریهای پراکنده همچنان ادامه دارد، اما بازار فعلاً سناریوی اختلال گسترده در صادرات نفت را محتمل نمیداند.
همزمان، افزایش تولید کشورهای عضو اوپک و رشد صادرات نفت از کشورهای حوزه خلیج فارس نیز بر انتظارات بازار اثر گذاشته است. طبق گزارشها، تولید نفت اوپک در ماه ژوئن افزایش یافته و کویت نیز تولید خود را از ۵۸۰ هزار بشکه به یک میلیون و ۶۵۰ هزار بشکه در روز رسانده است.
علاوه بر این، عبور حداقل پنج ابرنفتکش حامل حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت عربستان از تنگه هرمز و تغییر سیاست قیمتگذاری آرامکو از قراردادهای بلندمدت به فروش نقدی، نشانهای از افزایش عرضه در بازار جهانی است.
در مقابل، ضعف تقاضا از سوی چین همچنان مانع رشد قیمت نفت شده است. همین موضوع باعث شده ساختار بازار به وضعیت کانتانگو تغییر کند؛ وضعیتی که از دید معاملهگران، احتمال مازاد عرضه در کوتاهمدت را تقویت میکند.
آیا قیمت نفت وارد فاز نزولی میشود؟
چشمانداز کوتاهمدت بازار نفت نشان میدهد مسیر قیمتها بیش از هر عامل دیگری به نتیجه مذاکرات سیاسی، وضعیت تنگه هرمز و تصمیمات تولیدکنندگان اوپک وابسته خواهد بود. در صورتی که عرضه نفت خاورمیانه با سرعت فعلی ادامه یابد و تقاضای چین همچنان ضعیف باقی بماند، احتمال تثبیت یا حتی کاهش بیشتر قیمتها وجود دارد. اما هرگونه تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی یا اختلال در مسیر صادرات نفت میتواند به سرعت معادلات بازار را تغییر داده و موج جدیدی از افزایش قیمتها را رقم بزند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟