Skip to main content

چارسو اقتصاد

در حال دریافت تاریخ...

پر بازدیدترین مطالب

چارسواقتصاد

رسانه تحلیل و اخبار اقتصاد ایران و جهان

سرمایه در گردش پس از جنگ؛ چگونه طلب کارخانه‌ها به پول نقد تبدیل می‌شود؟

سرمایه در گردش پس از جنگ؛ چگونه طلب کارخانه‌ها به پول نقد تبدیل می‌شود؟

در دوره بازسازی اقتصادی، بسیاری از بنگاه‌ها با وجود سفارش و مطالبات معتبر، نقدینگی کافی برای ادامه تولید ندارند. تجربه ایتالیا نشان می‌دهد فاکتورینگ و خرید دین چگونه می‌توانند سرمایه محبوس بنگاه‌ها را به منابع مالی قابل استفاده تبدیل کنند.

- اندازه متن +

تاب‌آوری اقتصادی ایران زیر فشار تحریم به پنج ظرفیت حیاتی وابسته است: تنوع مسیرهای تأمین، تولید نهاده‌های کلیدی، دسترسی بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، پایداری انرژی و حمل‌ونقل قابل اتکا. آمار سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد با وجود ثبت حدود ۱۱۰ میلیارد دلار صادرات غیرنفتی و واردات، رشد اقتصادی با نفت فقط ۰.۲ درصد بوده است. در بهار ۱۴۰۵ نیز رشد اقتصاد بدون نفت به منفی ۴.۶ درصد رسید. این ارقام نشان می‌دهند ادامه مبادلات تجاری، به‌تنهایی برای سنجش توان اقتصاد در حفظ تولید و عبور از بحران کافی نیست.

آخرین به‌روزرسانی محتوایی: ۱ آذر ۱۴۰۵. آمار سالانه مربوط به سال ۱۴۰۴ و جدیدترین داده رشد اقتصادی استفاده‌شده در این تحلیل مربوط به بهار ۱۴۰۵ است.

تاب‌آوری اقتصادی چیست و چرا ادامه تجارت به‌تنهایی کافی نیست؟

تاب‌آوری اقتصادی به توان اقتصاد برای تحمل اختلال، ادامه فعالیت‌های حیاتی و بازیابی ظرفیت تولید پس از شوک گفته می‌شود. در شرایط تحریم، این توان فقط به مقدار کالایی که وارد یا صادر می‌شود وابسته نیست؛ سرعت دسترسی به مواد اولیه، هزینه انتقال پول، اعتبار بانکی، تأمین انرژی و امکان جایگزینی تأمین‌کنندگان نیز اهمیت دارد.

برای مثال، ممکن است یک کارخانه بتواند قطعه مورد نیاز خود را وارد کند، اما افزایش هزینه حمل، بیمه یا زمان تحویل، تولید را از نظر اقتصادی دشوارتر سازد. در مقابل، شرکتی که چند مسیر تأمین دارد، ممکن است با وجود اختلال در یکی از مسیرها به فعالیت ادامه دهد؛ هرچند استفاده از مسیر جایگزین نیز هزینه خواهد داشت.

بنابراین، حفظ جریان تجارت نشانه‌ای از ادامه فعالیت اقتصادی است، اما اثبات نمی‌کند که تولید با همان ظرفیت، هزینه و بهره‌وری گذشته ادامه یافته است. برای ارزیابی تاب‌آوری باید آمار تجارت را در کنار تولید واقعی و وضعیت بنگاه‌ها بررسی کرد.

تجارت ۱۱۰ میلیارد دلاری و رشد نزدیک صفر؛ آمار ۱۴۰۴ چه می‌گوید؟

بر اساس آمار گمرک جمهوری اسلامی ایران که در گزارش خبرگزاری تسنیم منتشر شده، مجموع ارزش صادرات غیرنفتی و واردات کشور در سال ۱۴۰۴ به ۱۰۹ میلیارد و ۶۷۳ میلیون دلار رسید. از این رقم، ۵۱ میلیارد و ۶۵۷ میلیون دلار مربوط به صادرات غیرنفتی و ۵۸ میلیارد و ۱۶ میلیون دلار مربوط به واردات بوده است.

بر این اساس، ارزش واردات در این مجموعه آمار گمرکی ۶ میلیارد و ۳۵۹ میلیون دلار بیشتر از صادرات غیرنفتی بود. این تفاوت را نباید با تراز کل مبادلات خارجی کشور، شامل صادرات نفت خام و خدمات، یکسان دانست.

از سوی دیگر، نتایج حساب‌های ملی مرکز آمار ایران نشان می‌دهد رشد اقتصادی سال ۱۴۰۴ با احتساب نفت ۰.۲ درصد و بدون نفت منفی ۰.۳ درصد بوده است. در همین سال، بخش کشاورزی ۲.۹ درصد و رشته فعالیت صنعت ۱.۵ درصد کوچک شدند؛ در حالی که خدمات ۰.۳ درصد رشد داشت.

نکته قابل توجه دیگر، کاهش ۶.۵ درصدی فعالیت تأمین آب و برق در همین گزارش است؛ داده‌ای که اهمیت زیرساخت انرژی را در ارزیابی شرایط تولید برجسته می‌کند.

تازه‌ترین تصویر رشد اقتصادی؛ بهار ۱۴۰۵

در گزارش بعدی مرکز آمار درباره بهار ۱۴۰۵، رشد تولید ناخالص داخلی نسبت به بهار سال قبل با احتساب نفت منفی ۱۰.۱ درصد و بدون نفت منفی ۴.۶ درصد اعلام شد. این ارقام نشان می‌دهد فشار بر فعالیت اقتصادی در نخستین فصل ۱۴۰۵ نیز ادامه داشته است؛ با این حال، بدون بررسی جداگانه عوامل مؤثر، نمی‌توان تمام این کاهش را صرفاً به تحریم نسبت داد.

نمودار ۱؛ رشد معاملات فاکتورینگ ایتالیا(میلیارد یورو)
نمایش داده‌های نمودار
بازهنمودار ۱؛ رشد معاملات فاکتورینگ ایتالیا(میلیارد یورو)
۲۰۲۵۲۰۸.۳
۲۰۲۶۲۱۵.۴

کنار هم قرار دادن این داده‌ها یک پیام روشن دارد: ارزش اسمی مبادلات تجاری و رشد واقعی تولید، دو شاخص متفاوت‌اند. برای شناخت دلایل فاصله میان آن‌ها باید ترکیب واردات، وضعیت تولید صنعتی، سرمایه‌گذاری، هزینه تأمین مالی و اختلال‌های زیرساختی را هم بررسی کرد.

۵ ظرفیت حیاتی برای تاب‌آوری اقتصادی ایران زیر فشار تحریم

۱. تنوع مسیرهای واردات و تأمین مواد اولیه

وابستگی یک کارخانه به تنها یک تأمین‌کننده، کشور یا مسیر حمل‌ونقل، احتمال توقف تولید در زمان اختلال را افزایش می‌دهد. تنوع‌بخشی به مبدأ خرید، مسیر حمل و روش‌های قانونی پرداخت می‌تواند گزینه‌های بیشتری برای ادامه فعالیت در اختیار بنگاه قرار دهد.

با این حال، داشتن تأمین‌کننده جایگزین زمانی مفید است که کیفیت کالا، امکان تحویل، هزینه نهایی و شرایط پرداخت آن نیز قابل قبول باشد. تغییر مسیر بدون بررسی این عوامل ممکن است فقط هزینه تولید را افزایش دهد.

چارسو اقتصاد در گزارش چرا حتی واردات کالاهای مجاز هم متوقف می‌شود؟ نقش بانک‌ها، بیمه و شرکت‌های حمل‌ونقل در ایجاد این اختلال‌ها را بررسی کرده است.

۲. تولید داخلی نهاده‌های حیاتی، نه صرفاً محصول نهایی

تولید داخلی زمانی به تاب‌آوری کمک بیشتری می‌کند که وابستگی‌های حساس زنجیره تولید کاهش یابد. ممکن است محصولی در داخل مونتاژ یا تولید شود، اما نبود یک قطعه، ماده اولیه یا فناوری کلیدی، کل خط تولید آن را متوقف کند.

راهکار منطقی، شناسایی نهاده‌هایی است که نبودشان بیشترین اثر را بر صنایع مختلف دارد. سپس باید هزینه و امکان تولید داخلی، واردات از مبدأ جایگزین یا نگهداری ذخیره احتیاطی آن‌ها مقایسه شود.

تولید همه اقلام در داخل، لزوماً بهترین نتیجه اقتصادی را ندارد. گزارش سال ۲۰۲۵ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی درباره تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین نیز هشدار می‌دهد که انتقال گسترده تولید به داخل کشور می‌تواند هزینه اقتصادی بالایی داشته باشد، بدون آنکه در همه موارد تاب‌آوری بیشتری ایجاد کند.

۳. سرمایه در گردش و دسترسی بنگاه‌ها به اعتبار

حتی کارخانه‌ای که مشتری و سفارش دارد، برای ادامه فعالیت به نقدینگی نیازمند است. خرید مواد اولیه، پرداخت دستمزد، تأمین قطعات و پوشش هزینه‌های جاری بدون سرمایه در گردش کافی امکان‌پذیر نیست.

در شرایط تورم و نوسان قیمت‌ها، هزینه جایگزینی موجودی انبار ممکن است افزایش یابد. اگر مطالبات بنگاه نیز با تأخیر وصول شود، فاصله میان فروش و دریافت وجه می‌تواند به کمبود نقدینگی تبدیل شود.

به همین دلیل، سیاست حمایت از تولید نباید فقط بر اعطای تسهیلات تازه متمرکز باشد؛ کوتاه‌شدن زمان وصول مطالبات، تأمین مالی سفارش‌ها و بهبود دسترسی بنگاه‌های فعال به اعتبار نیز باید ارزیابی شود. البته اثربخشی هر ابزار به هزینه تأمین مالی و توان بازپرداخت بنگاه بستگی دارد.

۴. تأمین پایدار برق و گاز برای حفظ ظرفیت تولید

تاب‌آوری اقتصادی بدون زیرساخت قابل اتکا شکل نمی‌گیرد. حتی در صورت دسترسی کارخانه به مواد اولیه و بازار فروش، محدودیت برق یا گاز می‌تواند ظرفیت واقعی تولید را کاهش دهد.

در ارزیابی این ظرفیت، فقط تعداد نیروگاه‌ها یا میزان سرمایه‌گذاری کافی نیست. معیار مهم‌تر، استمرار تأمین انرژی برای فعالیت‌های تولیدی، تعداد ساعات اختلال و هزینه‌ای است که توقف تولید به بنگاه تحمیل می‌کند.

اقداماتی مانند بهبود بهره‌وری مصرف انرژی، تعمیر و نگهداری تجهیزات، مدیریت تقاضا و افزایش قابلیت اطمینان شبکه می‌توانند بخشی از ریسک را کاهش دهند؛ اما میزان اثرگذاری آن‌ها باید در هر صنعت جداگانه سنجیده شود.

۵. حمل‌ونقل انعطاف‌پذیر و مدیریت تأخیر کالا

وجود کالا در بازار جهانی یا حتی ثبت سفارش آن به معنای دسترسی به‌موقع کارخانه نیست. محدودیت مسیر دریایی، افزایش زمان ترخیص یا اختلال در حمل زمینی می‌تواند برنامه تولید را بر هم بزند.

تاب‌آوری حمل‌ونقل به معنای وجود مسیرهای جایگزین، امکان جابه‌جایی میان شیوه‌های حمل و شفاف‌بودن تعهدات قراردادی است. هر مسیر جایگزین باید از نظر ظرفیت، زمان و هزینه بررسی شود.

برای آشنایی با یکی از پیامدهای عملی اختلال لجستیکی، گزارش چارسو اقتصاد درباره مسئولیت خسارت و هزینه توقف کالای وارداتی در تنگه هرمز نیز مرتبط است.

جدول ظرفیت‌های تاب‌آوری اقتصادی؛ فرصت‌ها و محدودیت‌ها

ظرفیتاثر مورد انتظارمحدودیت اصلی
تنوع مسیرهای تأمینکاهش وابستگی به یک مسیر یا فروشندهافزایش احتمالی هزینه و زمان تحویل
تولید نهاده‌های حیاتیکاهش احتمال توقف زنجیره تولیدنیاز به فناوری، سرمایه و مقیاس اقتصادی
سرمایه در گردشحفظ خرید مواد اولیه و پرداخت هزینه‌های جاریهزینه اعتبار و تأخیر در وصول مطالبات
زیرساخت پایدار انرژیکاهش ساعات توقف تولیدکمبود ظرفیت و هزینه اصلاح زیرساخت
حمل‌ونقل جایگزینتداوم جابه‌جایی کالا هنگام اختلالمحدودیت ظرفیت، زمان و هزینه مسیرها

تاب‌آوری اقتصادی چگونه سنجیده می‌شود؟

برای سنجش تاب‌آوری، تنها تعداد پروژه‌های صنعتی، میزان صادرات یا حجم تسهیلات پرداختی کافی نیست. باید مشخص شود این امکانات تا چه اندازه از توقف تولید جلوگیری کرده‌اند و با چه هزینه‌ای در دسترس بوده‌اند.

چند شاخص کاربردی برای ارزیابی عبارت‌اند از:

  • مدت تأمین مواد اولیه: چند روز از ثبت سفارش تا دریافت نهاده حیاتی زمان می‌برد؟
  • ساعات توقف تولید: کارخانه در هر دوره چه میزان به‌دلیل کمبود قطعه، انرژی یا حمل‌ونقل متوقف شده است؟
  • تمرکز تأمین‌کنندگان: چه سهمی از نهاده‌های ضروری از یک کشور یا فروشنده تأمین می‌شود؟
  • زمان وصول مطالبات: فاصله تحویل کالا تا دریافت پول چه اندازه است؟
  • هزینه تأمین جایگزین: هنگام اختلال در مسیر اصلی، هزینه ادامه تولید چقدر تغییر می‌کند؟

این‌ها شاخص‌های پیشنهادی برای ارزیابی هستند و اعداد اختصاصی آن‌ها در داده‌های مورد استناد این گزارش وجود ندارد. بنابراین نمی‌توان بدون اطلاعات قابل مقایسه در سطح بنگاه و صنعت، رتبه قطعی ظرفیت‌های تاب‌آوری اقتصاد ایران را تعیین کرد.

آیا حفظ تولید به هر قیمتی به معنای تاب‌آوری است؟

یک اقتصاد ممکن است با افزایش هزینه‌ها، استفاده از تجهیزات فرسوده یا کاهش سرمایه‌گذاری برای مدتی به تولید ادامه دهد. اما چنین وضعیتی لزوماً به معنای تاب‌آوری پایدار نیست؛ زیرا ممکن است ظرفیت تولید آینده تضعیف شود.

معیار مهم این است که بنگاه بتواند ضمن ادامه فعالیت، کیفیت محصول، توان نوسازی تجهیزات و امکان سرمایه‌گذاری را نیز حفظ کند. همچنین اگر هزینه ادامه تولید به افزایش شدید قیمت مصرف‌کننده یا کاهش درآمد واقعی نیروی کار منتقل شود، ارزیابی نتیجه باید این پیامدها را هم در نظر بگیرد.

از این منظر، تاب‌آوری اقتصادی تنها مسئله دوام کارخانه نیست؛ به حفظ توان تولید، اشتغال و قدرت خرید در یک دوره طولانی‌تر مربوط می‌شود.

پرسش‌های مرتبط با تاب‌آوری اقتصادی ایران

  • تفاوت تاب‌آوری اقتصادی با خودکفایی چیست؟

    خودکفایی معمولاً بر تولید داخلی کالاها تأکید دارد؛ اما تاب‌آوری اقتصادی به توان ادامه فعالیت هنگام اختلال مربوط است. یک اقتصاد می‌تواند با ترکیبی از تولید داخلی، تجارت متنوع و ذخایر هدفمند تاب‌آورتر شود، بدون آنکه همه کالاها را خود تولید کند.

  • آیا ذخیره‌سازی مواد اولیه می‌تواند جایگزین تنوع واردات شود؟

    ذخیره احتیاطی می‌تواند زمان بیشتری برای واکنش به اختلال فراهم کند، اما هزینه انبارداری و محدودیت منابع دارد. میزان مناسب ذخیره به اهمیت نهاده، احتمال اختلال و مدت مورد نیاز برای تأمین دوباره بستگی دارد.

  • اگر تحریم‌ها کاهش پیدا کنند، مشکلات تولید خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

    کاهش محدودیت خارجی می‌تواند بخشی از هزینه تجارت و تأمین مالی را کمتر کند، اما مشکلاتی مانند کمبود انرژی، فرسودگی تجهیزات، ضعف سرمایه در گردش و ناپایداری مقررات ممکن است همچنان باقی بمانند.

جمع‌بندی؛ تاب‌آوری اقتصادی با حفظ ظرفیت تولید سنجیده می‌شود

آمار تجارت خارجی سال ۱۴۰۴ و رشد اقتصادی سال ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵ نشان می‌دهد تداوم مبادلات تجاری را نباید معادل سلامت همه بخش‌های اقتصاد دانست. برای شناخت تاب‌آوری باید بررسی کرد بنگاه‌ها در زمان اختلال تا چه اندازه قادر به تأمین مواد اولیه، پرداخت هزینه‌ها و حفظ تولید بوده‌اند.

تنوع تأمین‌کنندگان، تولید نهاده‌های حیاتی، سرمایه در گردش، انرژی پایدار و حمل‌ونقل انعطاف‌پذیر پنج ظرفیت مهم در این مسیر هستند. اولویت‌بندی آن‌ها نیز باید با توجه به هزینه، امکان اجرا و میزان اثر بر توقف تولید انجام شود. تاب‌آوری زمانی پایدار است که اقتصاد فقط از یک بحران عبور نکند، بلکه توان تولید و سرمایه‌گذاری برای دوره بعد را نیز حفظ کند.

منابع و مستندات تحلیل

درباره نویسنده

راحیل شهوه

ارسال دیدگاه
0 دیدگاه

نظر شما در مورد این مطلب چیه؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خانه
آخرین اخبار
تنگه هرمز
تماس با ما