بعد از هر جنگ، فقط این سؤال مهم نیست که چه چیزی خراب شده؛ سؤال اصلی این است که بازسازی با چه پولی انجام شود؟ در سناریوی جنگ ۴۰ روزه، این پرسش برای ایران جدیتر است؛ چون اقتصاد پیش از جنگ هم با تورم بالا، رشد منفی و ناترازیهای مالی و انرژی روبهرو بود.
برآوردهای اولیه از خسارتهای گسترده به پالایشگاهها، بنادر، کارخانههای فولاد و سیمان، جادهها و کریدورهای تجاری حکایت دارد. در چنین شرایطی، شکاف میان نیازهای بازسازی و منابع موجود تا حدود ۲۵۰ میلیارد دلار برآورد میشود.
مسئله اینجاست که سه مسیر معمول تأمین مالی، یعنی بودجه دولت، بازار سرمایه داخلی و سرمایه خارجی، هرکدام محدودیت جدی دارند. چاپ پول هم میتواند تورم را شدیدتر کند و خود به مانع بازسازی تبدیل شود.
برای عبور از این وضعیت، چند راهکار مهم مطرح است:




نظر شما در مورد این مطلب چیه؟