چارسو اقتصاد به نقل از بلومبرگ گزارش میدهد اداره بازار سرمایه امارات در بیانیهای اعلام کرده است بورس ابوظبی و بازار مالی دوبی در دو روز ۲ و ۳ مارس ۲۰۲۶ تعطیل خواهند بود و این نهاد همچنان تحولات منطقه را رصد میکند و در صورت نیاز تصمیمهای بیشتری میگیرد.
همزمان با این تصمیم، در اطلاعیههای رسمی منتشرشده در وبسایت بورس ابوظبی و همچنین اعلامیه بازار مالی دوبی نیز بر بسته بودن بازار در همین دو روز و تبعیت از تصمیم نهاد ناظر تاکید شده است.
در میان بازارهای منطقه، رویترز گزارش داده است که کویت پس از توقف یکروزه معاملات، از دوشنبه ۲ مارس فعالیت بازار را از سر گرفته و سایر بازارهای خلیج فارس نیز واکنشهای متفاوتی به تشدید تنشها نشان دادهاند.
پیامدهای تعطیلی دو روزه بورسهای امارات
تعطیلی بازار سهام در حالت عادی ابزار رایجی نیست، چون بازارهای مالی اصولاً برای کشف قیمت طراحی شدهاند. اما در شرایط شوک ژئوپلیتیکی، مسئله اصلی کشف قیمت نیست؛ مسئله اصلی جلوگیری از یک چرخه خودتقویتشونده است. چرخهای که با وحشت شروع میشود، به فروش فوری میرسد، نقدشوندگی را خشک میکند، و در نهایت قیمتها را نه بر مبنای ارزش، بلکه بر مبنای نیاز اضطراری به نقدینگی پایین میکشد.
برای امارات، این ریسک یک لایه جدیتر دارد. چون این کشور خودش را به عنوان هاب مالی و لجستیکی منطقه معرفی کرده است و هر اختلال تند در بازار سرمایه، میتواند به سرعت به ریسک اعتباری در بانکها، رفتار سپردهگذاران، و حتی انتظارات در بازار املاک سرریز کند. به همین دلیل، تصمیم تعطیلی بیشتر از آنکه درباره شاخص سهام باشد، درباره قطع کردن مسیر سرریز وحشت از بازار مالی به اقتصاد واقعی است.
از این زاویه، تعطیلی دو روزه یعنی رگولاتور میخواهد پنجرهای ایجاد کند برای ارزیابی وضعیت، هماهنگی پیامها، و احتمالاً آمادهسازی ابزارهایی مثل مدیریت دامنه نوسان، تسهیل نقدشوندگی کارگزاران، یا تنظیمگری موقت فروشهای سنگین. اینکه هم بورس ابوظبی و هم بازار مالی دوبی به شکل همزمان بسته شدهاند نیز نشان میدهد تصمیم، یک تصمیم هماهنگ نهادی است نه واکنش پراکنده.
بازارها وقتی باز میشوند، دو سناریو دارند. یا با یک افت اولیه شدید، شوک را تخلیه میکنند و بعد به تعادل برمیگردند، یا اگر ابزارهای حمایتی و پیامدهی خوب باشد، افت محدودتر میشود و روند تدریجی شکل میگیرد. اما در هر دو حالت، عامل تعیینکننده «نقدشوندگی» است. یعنی آیا بازیگران بزرگ میتوانند بدون فشار غیرعادی معامله کنند یا نه.
در این میان، مقایسه با بازارهای دیگر منطقه کمک میکند. کویت بعد از توقف معاملات، بازار را از دوشنبه باز کرده و در گزارشهای خبری هم به نوسانهای معنیدار در منطقه اشاره شده است. این یعنی تصمیم امارات برای خریدن زمان، احتمالاً با هدف جلوگیری از انتقال شوک به شکل غیرقابلکنترل بوده است. نتیجه عملی این است که تعطیلی بازار لزوماً نشانه بحران بنیادی در شرکتها نیست، اما نشانه این است که ریسک سیستماتیک بالا رفته و قیمتگذاری داراییها به شدت به اخبار و سناریوهای امنیتی گره خورده است. بنابراین، اثر این تصمیم بیشتر در «حق بیمه ریسک» دیده میشود؛ همان چیزی که اگر کنترل نشود، هزینه تامین مالی شرکتها و بانکها را بالا میبرد و حتی بازار املاک را هم تحت فشار قرار میدهد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟