چارسو اقتصاد

در حال دریافت تاریخ...

چارسواقتصاد

رسانه تحلیل و اخبار اقتصاد ایران و جهان

اقتصاد آمریکا زیر فشار قیمت‌ها – قسمت دوم

اقتصاد آمریکا زیر فشار قیمت‌ها – قسمت دوم

بعد از فشار بر مصرف و افت قدرت خرید خانوارها، حالا بازار کار، مسکن و سرمایه‌گذاری هم نشانه‌هایی از اقتصادی را نشان می‌دهند که هنوز از پا نیفتاده، اما با احتیاط و فرسودگی بیشتری حرکت می‌کند.

- اندازه متن +

اگر در بخش اول، تصویر اصلی اقتصاد آمریکا از زاویه درآمد، مخارج و تورم بررسی شد، در ادامه باید سراغ بخش‌هایی رفت که معمولاً با کمی تأخیر، فرسودگی اقتصاد را نشان می‌دهند. بازار کار، مسکن و سرمایه‌گذاری دقیقاً همین نقش را دارند.

در بهار ۲۰۲۶، اقتصاد آمریکا هنوز وارد فاز سقوط نشده، اما نشانه‌ها می‌گویند ادامه این مقاومت به‌مراتب سخت‌تر از قبل شده است. خانوارها زیر فشار قیمت‌ها قرار دارند، بنگاه‌ها با احتیاط بیشتری تصمیم می‌گیرند و بخش‌های حساس به نرخ بهره، زودتر از بقیه اثر سیاست پولی را نشان داده‌اند. همین ترکیب است که وضعیت فعلی را از یک اقتصاد عادی دور می‌کند و به سمت اقتصادی می‌برد که سرپا مانده، اما راحت حرکت نمی‌کند.

وضعیت بازار کار آمریکا

بازار کار همچنان مهم‌ترین نقطه اتکای اقتصاد آمریکاست. تا وقتی اشتغال کاملاً فرو نریزد، مصرف هم به‌طور کامل از کار نمی‌افتد و همین باعث می‌شود ظاهر اقتصاد هنوز باثبات‌تر از واقعیت درونی آن به نظر برسد.

برآوردها برای گزارش اشتغال ماه مه نشان می‌دهد که احتمالاً اشتغال غیرکشاورزی حدود ۹۰ هزار نفر افزایش پیدا کرده و نرخ بیکاری در سطح ۴.۳ درصد باقی می‌ماند.

این اعداد هنوز نشانه بحران نیستند، اما دیگر نشانی از آن بازار کار داغ و پرشتاب گذشته هم ندارند. اقتصاد آمریکا از مرحله فشار شدید در بازار کار فاصله گرفته و حالا وارد دوره‌ای شده که در آن استخدام ادامه دارد، اما با سرعت کمتر و اطمینان پایین‌تر.

در داده‌های مکمل هم همین روند دیده می‌شود. فرصت‌های شغلی دیگر با شتاب قبلی بالا نمی‌روند و نرخ ترک شغل در حدود ۲ درصد مانده است.

به زبان ساده، نیروی کار هنوز در بازار حاضر است، اما تمایل کمتری برای جابه‌جایی دارد و کارفرماها هم با احتیاط بیشتری جذب نیرو می‌کنند. این وضعیت نه از رکود عمیق خبر می‌دهد و نه از رونق. بیشتر شبیه بازاری است که دارد آرام‌آرام از حرارت می‌افتد.

برای فدرال رزرو، این نقطه بسیار مهم است. چون اگر بازار کار هنوز در محدوده مثبت بماند، بانک مرکزی دلیلی فوری برای عقب‌نشینی از سیاست‌های سخت‌گیرانه نمی‌بیند. همین یعنی نرخ بهره بالا برای مدتی بیشتر در اقتصاد می‌ماند و فشار آن به بخش‌های دیگر منتقل می‌شود.

وضعیت بازار مسکن و سرمایه‌گذاری

واضح‌ترین اثر نرخ‌های بهره بالا را می‌شود در بازار مسکن دید. فروش خانه‌های نوساز در آوریل ۶.۲ درصد افت کرده و به نرخ سالانه ۶۲۲ هزار واحد رسیده است.

برای اقتصادی مثل آمریکا، بازار مسکن یکی از سریع‌ترین جاهایی است که فشار پول گران را نشان می‌دهد. وقتی وام مسکن در میانه محدوده ۶ درصد باقی می‌ماند، خانوارهای بیشتری از بازار خرید عقب می‌کشند و فروشنده‌ها هم با بازاری کم‌رمق‌تر روبه‌رو می‌شوند.

موجودی خانه‌ها بالا مانده و ماه‌های پوشش عرضه نزدیک به سطوح بالای دوره‌ای است. این یعنی بازار نه با کمبود عرضه، بلکه با ضعف تقاضای مؤثر دست‌وپنجه نرم می‌کند.

در سمت سرمایه‌گذاری هم ظاهر اعداد کمی گمراه‌کننده است. سفارش کالاهای بادوام در آوریل ۷.۹ درصد جهش کرده، اما این رشد عمدتاً از محل سفارش‌های حمل‌ونقل و هواپیما آمده است؛ همان بخش‌هایی که همیشه نوسان زیادی دارند و نمی‌شود روی آن‌ها برای قضاوت کلی حساب باز کرد.

وقتی این عامل پرنوسان کنار گذاشته می‌شود، سفارش کالاهای سرمایه‌ای اصلی ۱.۱ درصد افت می‌کند. این افت به ما می‌گوید بنگاه‌ها هنوز از سرمایه‌گذاری دست نکشیده‌اند، اما اعتماد آن‌ها به آینده آن‌قدر بالا نیست که با قدرت جلو بروند.

سرمایه‌گذاری ادامه دارد، اما یکنواخت و مطمئن نیست. بیشتر شبیه حرکتی است که هر ماه با تردید تازه‌ای همراه می‌شود. در همین فضا، تقاضاهای مرتبط با فناوری و هوش مصنوعی هنوز بخشی از هزینه‌کرد بنگاه‌ها را زنده نگه داشته، اما این حمایت برای همه بخش‌های اقتصاد یکسان نیست.

چشم‌انداز فدرال رزرو از اقتصاد آمریکا

همه این داده‌ها در نهایت به یک نقطه می‌رسند. فدرال رزرو در موقعیتی قرار گرفته که هیچ تصمیم ساده‌ای پیش رویش نیست. تورم هنوز آن‌قدر پایین نیامده که کاهش نرخ بهره را راحت کند. در عین حال، اقتصاد هم آن‌قدر ضعیف نشده که نیاز فوری به حمایت پولی پیدا کند. بازار کار هنوز مثبت است، اما نرم‌تر از قبل. مصرف ادامه دارد، اما با پشتوانه ضعیف‌تر. مسکن تحت فشار است و سرمایه‌گذاری هم یکدست نیست.

نتیجه این شرایط، همان وضعیتی است که در گزارش به‌عنوان wait-and-see توصیف شده؛ یعنی بانک مرکزی ترجیح می‌دهد صبر کند، چون نه نشانه قطعی برای کاهش نرخ بهره دارد و نه تمایل جدی برای رفتن به سمت افزایش دوباره.

این وضع برای ماه‌های آینده یک معنی روشن دارد. اقتصاد آمریکا احتمالاً فعلاً روی پا می‌ماند، اما با کیفیتی پایین‌تر از قبل. هرچه فشار قیمت‌ها بیشتر روی درآمد واقعی بنشیند، هرچه بازار مسکن طولانی‌تر در رکود بماند و هرچه سرمایه‌گذاری محتاط‌تر شود، حفظ همین تعادل هم سخت‌تر خواهد شد.

مسئله امروز آمریکا فقط این نیست که رشد هنوز مثبت است. مسئله این است که این رشد روی پایه‌ای ایستاده که آرام‌آرام ضعیف‌تر می‌شود. همین تفاوت میان سرپا بودن و سرحال بودن، مهم‌ترین چیزی است که باید در خواندن داده‌های اقتصاد آمریکا در بهار ۲۰۲۶ دید.

درباره نویسنده

سید مجتبی هاشمی

سیدمجتبی هاشمی دانش‌آموخته اقتصاد نظری از دانشگاه علامه طباطبایی، سردبیر چارسو اقتصاد و متمرکز بر دو حوزه پژوهشی تجارت و تعارض منافع است.

ارسال دیدگاه
0 دیدگاه

نظر شما در مورد این مطلب چیه؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خانه
اخبار‌ پر بازدید
آخرین اخبار
تماس با ما