در شرایطی که توسعه صادرات غیرنفتی به یکی از اولویتهای اقتصاد ایران تبدیل شده، مناطق آزاد بیش از گذشته در کانون توجه سیاستگذاران قرار گرفتهاند.
منطقه آزاد دوغارون نیز به دلیل همجواری با افغانستان و قرار گرفتن در یکی از مهمترین کریدورهای تجاری شرق کشور، ظرفیت بالایی برای افزایش مبادلات منطقهای و جذب سرمایهگذاری دارد.
رشد ۵۰ درصدی تجارت در این منطقه طی سال گذشته، نشاندهنده افزایش ظرفیتهای صادراتی و نقشآفرینی دوغارون در توسعه همکاریهای اقتصادی ایران و افغانستان است. با این حال، استمرار این روند نیازمند اجرای پروژههای زیرساختی، جذب سرمایهگذاران بزرگ و یکپارچهسازی نظام تصمیمگیری خواهد بود.
دوغارون در مسیر تبدیل شدن به هاب صادراتی شرق کشور
مدیرعامل منطقه آزاد دوغارون در پنجمین جلسه کارگروه توسعه تجارت با افغانستان اعلام کرد که حجم تجارت این منطقه طی سال گذشته ۵۰ درصد افزایش یافته است.
محمدرضا مودودی با تأکید بر جایگاه راهبردی منطقه آزاد دوغارون اظهار کرد هدف مدیریت این منطقه تنها ایجاد یک شهر تجاری نیست، بلکه دوغارون باید به بستری برای توسعه اقتصادی مشترک ایران و افغانستان تبدیل شود.
وی با اشاره به اینکه دوغارون در حال حاضر صادراتیترین منطقه آزاد کشور محسوب میشود، افزود: برای دستیابی به جهش اقتصادی، باید از الگوهای سنتی فاصله گرفت و اجرای مگاپروژههای صادراتی را در اولویت قرار داد. به همین منظور، از هلدینگهای بزرگ و سرمایهگذاران برای حضور در این منطقه دعوت شده است.
مدیرعامل منطقه آزاد دوغارون همچنین تأکید کرد تحقق کامل ظرفیتهای اقتصادی این منطقه مستلزم همافزایی میان دستگاههای اجرایی، استقرار فرماندهی واحد و اجرای دقیق قوانین است؛ موضوعی که میتواند سرعت توسعه زیرساختها و افزایش حجم تجارت را به شکل محسوسی ارتقا دهد.
۵ پیامد اقتصادی رشد تجارت در منطقه آزاد دوغارون
رشد تجارت در مناطق مرزی تنها به افزایش صادرات محدود نمیشود، بلکه آثار گستردهای بر اشتغال، سرمایهگذاری، توسعه زیرساختها و درآمدهای ارزی کشور دارد. منطقه آزاد دوغارون نیز با توجه به موقعیت جغرافیایی خود، میتواند به یکی از موتورهای رشد تجارت منطقهای ایران تبدیل شود؛ مشروط بر اینکه موانع اجرایی و زیرساختی برطرف شود.
۱. افزایش صادرات غیرنفتی: رشد ۵۰ درصدی تجارت نشان میدهد دوغارون ظرفیت تبدیل شدن به یکی از مهمترین پایگاههای صادرات کالاهای ایرانی به بازار افغانستان و کشورهای همسایه را دارد.
۲. تقویت درآمدهای ارزی: افزایش صادرات از مسیر این منطقه میتواند به رشد ارزآوری، کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی و تقویت تراز تجاری کشور کمک کند.
۳. جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی: اجرای مگاپروژههای صادراتی و حضور هلدینگهای بزرگ، زمینه توسعه زیرساختهای لجستیکی، انبارداری و صنایع وابسته را فراهم خواهد کرد.
۴. توسعه اشتغال در مناطق مرزی: گسترش فعالیتهای تجاری، حملونقل، خدمات گمرکی و صنایع پشتیبان، فرصتهای شغلی جدیدی در شرق کشور ایجاد میکند و به رونق اقتصادی مناطق مرزی میانجامد.
۵. افزایش رقابتپذیری مناطق آزاد: یکپارچهسازی نظام تصمیمگیری و استقرار فرماندهی واحد، میتواند سرعت اجرای پروژهها را افزایش داده و جایگاه دوغارون را در رقابت با سایر مناطق آزاد کشور ارتقا دهد.
آیا دوغارون به قطب تجارت ایران و افغانستان تبدیل میشود؟
ادامه روند رشد تجارت در منطقه آزاد دوغارون، به توسعه زیرساختهای حملونقل، تسهیل فرآیندهای گمرکی، جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی و اجرای پروژههای بزرگ صادراتی وابسته است. در صورت تحقق این الزامات، دوغارون میتواند به یکی از مهمترین هابهای تجارت خارجی ایران، افزایش صادرات غیرنفتی و توسعه همکاریهای اقتصادی با افغانستان و بازارهای آسیای میانه تبدیل شود.



نظر شما در مورد این مطلب چیه؟