دو شرکت بزرگ انرژی اروپا، انی ایتالیا و رپسول اسپانیا، وارد مذاکراتی کلیدی با شرکت دولتی نفت ونزوئلا شدهاند؛ گفتوگوهایی که میتواند مسیر صادرات گاز این کشور را پس از سالها محدودیت تغییر دهد.
آغاز مذاکرات سهجانبه برای صادرات گاز
گروه انرژی انی ایتالیا اعلام کرده است که در حال مذاکره با شرکت «رپسول» اسپانیا و شرکت دولتی نفت ونزوئلا پدوسا درباره شرایط و امکان صادرات گاز از میدان کاردون ۴ است. این مذاکرات در حالی جریان دارد که هنوز توافق نهایی میان طرفها حاصل نشده، اما تأیید رسمی آن نشاندهنده جدی بودن مسیر همکاری است.
در شرایطی که سخنگوی انی از ادامه مذاکرات بدون دستیابی به توافق نهایی خبر داده، گزارشهایی از سوی منابع بینالمللی از جمله بلومبرگ حاکی از آن است که دو شرکت اروپایی برای آغاز صادرات گاز ونزوئلا تا پایان سال ۲۰۳۱ به تفاهم اولیه رسیدهاند؛ موضوعی که میتواند نقطه عطفی در بازار گاز منطقه باشد.
دولت ونزوئلا چه نقشی دارد؟
پیشتر دولت ونزوئلا از امضای توافقنامههای راهبردی با انی و رپسول در حوزه تولید گاز خبر داده بود. بر اساس اظهارات مقامات این کشور، مذاکرات شامل ایجاد یک سرمایهگذاری مشترک ۵۰-۵۰ میان دو شرکت اروپایی است. این در حالی است که تحریمهای پیشین آمریکا علیه صنعت نفت ونزوئلا، مانع صادرات محصولات این پروژهها شده و بدهی بیش از ۷ میلیارد دلاری ونزوئلا به این شرکتها را رقم زده است.
چشمانداز جدید برای گاز ونزوئلا
در صورت نهایی شدن این مذاکرات، ونزوئلا میتواند بهتدریج جایگاه خود را در بازار گاز احیا کند و بخشی از ظرفیتهای بلااستفاده خود را فعال سازد. این تحول همچنین میتواند فرصت تازهای برای شرکتهای اروپایی در تأمین انرژی و تنوعبخشی به منابع وارداتی ایجاد کند.
آیا ظرفیت گازی ونزوئلا درحال احیا است؟
مذاکرات انی و رپسول با ونزوئلا برای صادرات گاز از میدان کاردون ۴ میتواند معادلات عرضه در بازار جهانی گاز را تحت تأثیر قرار دهد و بخشی از ظرفیتهای بلااستفاده این کشور را فعال کند.
مذاکرات میان شرکتهای بزرگ انرژی اروپا و ونزوئلا را میتوان در چارچوب تحولات گستردهتر بازار جهانی گاز و تلاش برای تنوعبخشی به منابع تأمین انرژی تحلیل کرد. میدان گازی کاردون ۴ بهعنوان بخشی از پروژه بزرگ «پریلا» در سواحل ونزوئلا، یکی از مهمترین ذخایر گازی این کشور محسوب میشود که ظرفیت تولید آن در فازهای مختلف حدود ۵۰۰ میلیون فوت مکعب در روز معادل تقریبی ۱۴ میلیون مترمکعب در روز برآورد شده است. با این حال، بهدلیل محدودیتهای ناشی از تحریمها و نبود زیرساختهای صادراتی، بخش قابل توجهی از این ظرفیت در سالهای اخیر بلااستفاده باقی مانده است.
ورود شرکتهایی مانند انی و رپسول به این پروژه، از منظر اقتصادی میتواند به افزایش بهرهوری و جذب سرمایه خارجی کمک کند. بر اساس برآوردها، در صورت تکمیل زیرساختهای لازم و رفع موانع صادراتی، ونزوئلا قادر خواهد بود در میانمدت تولید گاز خود را به بیش از ۳۰ تا ۴۰ میلیارد مترمکعب در سال افزایش دهد؛ رقمی که در حال حاضر کمتر از ۲۵ میلیارد مترمکعب است. این افزایش تولید میتواند بخشی از شکاف عرضه در بازارهای منطقهای، بهویژه در حوزه کارائیب و حتی جنوب اروپا را پوشش دهد.
چرا مذاکرات با اروپا برای ونزوئلا جذاب است؟
از منظر مالی، بدهی بیش از ۷ میلیارد دلاری ونزوئلا به شرکتهای اروپایی، خود بهعنوان یک محرک مهم برای پیشبرد این مذاکرات عمل میکند. در واقع، یکی از سناریوهای محتمل این است که بازپرداخت این بدهیها از محل صادرات گاز یا سهم شرکتها در پروژههای مشترک انجام شود. این مدل، که پیشتر نیز در برخی پروژههای انرژی مشاهده شده، میتواند ریسک سرمایهگذاری را برای طرفهای خارجی کاهش دهد و در عین حال جریان نقدی پایدارتری برای ونزوئلا ایجاد کند.
در سطح کلان، این مذاکرات در بستری از افزایش تقاضای جهانی برای گاز طبیعی، بهویژه پس از بحرانهای انرژی سالهای اخیر، قابل ارزیابی است. تقاضای جهانی گاز در سال ۲۰۲۵ حدود ۴ تریلیون مترمکعب برآورد شده و پیشبینی میشود با نرخ رشد سالانه ۱.۵ تا ۲ درصد افزایش یابد. در چنین شرایطی، ورود بازیگران جدید یا احیای ظرفیتهای غیرفعال، مانند مورد ونزوئلا، میتواند به تعدیل قیمتها و افزایش رقابت در بازار کمک کند.
با این حال، تحقق کامل این سناریو به متغیرهای غیراقتصادی نیز وابسته است. تداوم یا کاهش تحریمها، ثبات سیاسی داخلی ونزوئلا و امکان دسترسی به فناوریهای پیشرفته استخراج و انتقال گاز، از جمله عواملی هستند که میتوانند مسیر این همکاری را تسهیل یا با چالش مواجه کنند. بنابراین، هرچند دادههای موجود نشاندهنده یک فرصت اقتصادی قابل توجه است، اما میزان تحقق آن به تعامل پیچیدهای از عوامل اقتصادی و ژئوپلیتیکی بستگی دارد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟