به گزارش چارسو اقتصاد به نقل از رویترز، ونزوئلا بعید است حتی اگر غولهای نفتی آمریکا میلیاردها دلار در این کشور سرمایهگذاری کنند، تا سالها شاهد افزایش معنادار تولید نفت خام باشد؛ حتی با وجود وعدهای که رئیسجمهور دونالد ترامپ تنها چند ساعت پس از بازداشت نیکلاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی مطرح کرد.
این کشور آمریکای جنوبی ممکن است بزرگترین ذخایر برآوردی نفت جهان را داشته باشد، اما تولید آن طی دهههای گذشته در پی سوءمدیریت و کمبود سرمایهگذاری از سوی شرکتهای خارجی بهشدت سقوط کرده است؛ بهویژه پس از آنکه ونزوئلا در دهه ۲۰۰۰ عملیات نفتی را ملیسازی کرد؛ اقدامی که داراییهای اکسونموبیل و کونوکوفیلیپس را نیز دربر میگرفت.
تحلیلگران به رویترز گفتند هر شرکتی که بخواهد در ونزوئلا سرمایهگذاری کند، باید با مجموعهای از چالشها روبهرو شود؛ از نگرانیهای امنیتی و زیرساختهای فرسوده گرفته تا پرسشهایی درباره قانونی بودن عملیات آمریکا برای دستگیری مادورو و احتمال بیثباتی سیاسی بلندمدت.
مارک کریستین، مدیر توسعه کسبوکار در شرکت مشاوره CHRIS Well Consulting، گفت شرکتهای آمریکایی تا زمانی که مطمئن نشوند پولشان پرداخت میشود و دستکم حداقلی از امنیت وجود دارد، بازنخواهند گشت. او همچنین گفت این شرکتها تا زمانی که تحریمهای اعمالشده علیه کشور برداشته نشود، به ونزوئلا بازنمیگردند.
ونزوئلا همچنین باید قوانین خود را اصلاح کند تا امکان سرمایهگذاری بزرگتر شرکتهای خارجی در صنعت نفت فراهم شود.
ونزوئلا صنعت نفت را در دهه ۱۹۷۰ ملی کرد و در دهه ۲۰۰۰ شرکتها را مجبور کرد به مشارکتهای مشترکی مهاجرت کنند که تحت کنترل شرکت نفت دولتی PDVSA بود. بیشتر شرکتها خروج را مذاکره کردند و مهاجرت کردند، از جمله شورون؛ در حالی که تعداد کمی به توافق نرسیدند و برای داوری بینالمللی اقدام کردند.
توماس اودانل، راهبردشناس انرژی و ژئوپلیتیک، به رویترز گفت اگر ترامپ و همراهانش بتوانند انتقالی آرام با مقاومت اندک ایجاد کنند، آنگاه در بازه پنج تا هفت سال میتوان شاهد افزایش قابل توجه تولید نفت بود؛ زیرا زیرساختها تعمیر میشود و سرمایهگذاریها سامان میگیرد. او افزود نفت سنگین تولیدی ونزوئلا با پالایشگاههای ساحل خلیج مکزیک آمریکا سازگاری خوبی دارد و همچنین میتواند با نفت سبکتر حاصل از فرکینگ مخلوط شود. اما تحقق این سناریو منوط به این است که همه چیز درست پیش برود و چیزهای زیادی میتواند اشتباه از آب دربیاید.
اودانل گفت انتقال سیاسی ناکام که حس سلطه آمریکا را القا کند، میتواند به سالها مقاومت منجر شود؛ با توجه به گروههای مسلح شهروندی و گروههای چریکی که در کشور فعالاند.
فرانسیسکو مونالدی، مدیر برنامه انرژی آمریکای لاتین در مؤسسه بیکر دانشگاه رایس در هیوستون، گفت شورون بیش از همه در موقعیت بهرهبرداری از هرگونه گشایش نفتی احتمالی در ونزوئلا قرار دارد. او افزود دیگر شرکتهای نفتی آمریکا به ثبات سیاسی توجه زیادی خواهند داشت و منتظر میمانند ببینند محیط عملیاتی و چارچوب قراردادها چگونه شکل میگیرد.
ونزوئلا، یکی از اعضای بنیانگذار اوپک همراه با ایران، عراق، کویت و عربستان سعودی، در دهه ۱۹۷۰ تا ۳.۵ میلیون بشکه در روز تولید میکرد که آن زمان بیش از ۷ درصد تولید جهانی نفت بود. تولید در دهه ۲۰۱۰ به زیر ۲ میلیون بشکه در روز سقوط کرد و سال گذشته به طور متوسط حدود ۱.۱ میلیون بشکه در روز بود؛ یعنی تنها ۱ درصد از تولید جهانی.
شورون در حال حاضر تنها شرکت بزرگ آمریکایی است که در ونزوئلا فعالیت میکند. کونوکو در پی دریافت میلیاردها دلار بابت مصادره سه پروژه نفتی نزدیک به دو دهه پیش بوده است و اکسون نیز پس از خروج از کشور نزدیک به دو دهه پیش، درگیر پروندههای طولانی داوری علیه ونزوئلا بود.
مونالدی گفت شرکتی که احتمالا علاقه زیادی به بازگشت دارد کونوکو است، چون بیش از ۱۰ میلیارد دلار طلبکار است و بعید است بدون بازگشت به کشور بتواند پولش را دریافت کند. او افزود اکسون هم ممکن است بازگردد، اما طلبش به اندازه کونوکو نیست.
سخنگوی کونوکوفیلیپس در پاسخ ایمیلی به رویترز گفت این شرکت تحولات ونزوئلا و پیامدهای احتمالی آن برای عرضه و ثبات انرژی جهانی را زیر نظر دارد و برای گمانهزنی درباره هرگونه فعالیت یا سرمایهگذاری تجاری آینده هنوز زود است.
شورون که حدود ۱۵۰ هزار بشکه در روز نفت خام از ونزوئلا به ساحل خلیج مکزیک آمریکا صادر میکند، طی یک سال گذشته مجبور بوده برای حفظ حضورش در کشور با دولت ترامپ با احتیاط عمل کند. مایک ورث، مدیرعامل شورون، در دسامبر گفت با دولت ترامپ درباره اهمیت حفظ حضور آمریکا در ونزوئلا در چندین چرخه سیاسی گفتوگو کرده است.
این شرکت بیش از ۱۰۰ سال است در ونزوئلا حضور دارد و روز شنبه اعلام کرد علاوه بر حفظ یکپارچگی داراییهایش، بر ایمنی و سلامت کارکنانش متمرکز است. سخنگوی شورون در پاسخ ایمیلی به پرسشها گفت ما همچنان با رعایت کامل همه قوانین و مقررات مرتبط فعالیت میکنیم.
اوپک و متحدانش روز یکشنبه جلسه خواهند داشت و انتظار میرود سیاست فعلی تولید نفت را حفظ کنند. این گروه از سال گذشته در حال افزایش تولید بوده که نگرانیهایی درباره مازاد عرضه جهانی ایجاد کرده است، اما توافق کرده افزایش تولید را برای ژانویه، فوریه و مارس متوقف کند.
اد هیرس، پژوهشگر حوزه انرژی در دانشگاه هیوستون، گفت رخدادهای اخیر در ونزوئلا فعلا تاثیر چندانی بر قیمت نفت و بنزین در آمریکا نخواهد داشت؛ زیرا بخش زیادی از تولید کنونی ونزوئلا در حال حاضر به کوبا و چین میرود. او همچنین گفت تاریخ پر است از نمونههای اخیر از یورشهای آمریکا که نتیجه قابل توجهی برای شرکتهای آمریکایی به همراه نداشته است.
هیرس گفت ترامپ اکنون به فهرست رؤسایجمهور آمریکا پیوسته که حکومتهای کشورهای نفتخیز را سرنگون کردهاند؛ بوش در عراق و اوباما در لیبی. به گفته او، در آن موارد آمریکا هیچ سودی از نفت به دست نیاورد و او نگران است همین تاریخ در ونزوئلا تکرار شود.
نفتکشهایی که شورون آنها را اجاره کرده بود، در یک ماه گذشته جزو معدود کشتیهایی بودند که از ونزوئلا راهی دریا شدند؛ پس از آنکه ترامپ در دسامبر از یک محاصره سخن گفت.
این شاید همان نقطهای باشد که یک پیروزی سریع از آن به دست آید؛ اگر ترامپ بتواند جریان نفت خام ونزوئلا را دوباره به سمت ساحل خلیج مکزیک آمریکا راه بیندازد و احتمالا به پالایشگرهایی مانند والرو کمک کند. اما در حال حاضر به نظر میرسد دقیقا خلاف این اتفاق در حال رخ دادن است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟