بورس تهران در هفته گذشته یکی از پررونقترین هفتههای خود در ماههای اخیر را پشت سر گذاشت؛ هفتهای که با وجود نوسانات سیاسی، عرضههای مقطعی و رفتار محتاطانه بخشی از معاملهگران، در نهایت با ثبت بازدهی قابلتوجه شاخص کل و بازگشت جریان نقدینگی به بازار سهام به پایان رسید. رشد پرشتاب شاخص کل و عبور آن از مرز ۴.۳ میلیون واحد، بار دیگر بازار سرمایه را به صدر توجه فعالان اقتصادی بازگرداند و این پرسش را پررنگ کرد که آیا بورس وارد فاز جدیدی از حرکت صعودی شده است یا خیر.
رشد عددی و درصدی شاخصها؛ واگرایی معنادار بازار
شاخص کل بورس تهران در پایان هفته با رشد بیش از ۷۲ هزار واحدی، در سطح ۴ میلیون و ۳۶۰ هزار واحد ایستاد و برای نخستینبار کانال ۴.۳ میلیون واحد را فتح کرد. این عدد معادل رشد حدود ۱.۷ درصدی شاخص در آخرین روز معاملاتی و ثبت بازدهی هفتگی بیش از ۷ درصد بود؛ عملکردی که بهترین بازده هفتگی بازار در حدود سه ماه اخیر محسوب میشود. در مقابل، شاخص هموزن با وجود نوسانات مثبت در ابتدای معاملات، در پایان هفته رشد محدودتری را تجربه کرد و در سطح یک میلیون و ۱۲۷ هزار واحد قرار گرفت. این واگرایی نشان داد که بار اصلی رشد بازار همچنان بر دوش نمادهای بزرگ، شاخصساز و دلاری بوده و همه بازار بهطور یکسان از موج صعودی منتفع نشده است.
معاملات و نقدینگی؛ بازگشت پول با احتیاط
میانگین ارزش معاملات خرد در هفته گذشته به حدود ۲۱ تا ۲۲ هزار میلیارد تومان در روز رسید و در برخی روزها، ارزش معاملات تا مرز ۳۰ هزار میلیارد تومان نیز پیش رفت. در مجموع، بیش از ۷۶۰ هزار فقره معامله در آخرین روز هفته به ثبت رسید که نشان از افزایش تحرک و مشارکت معاملهگران دارد. از منظر جریان نقدینگی، در مجموع هفته حدود ۴.۶ هزار میلیارد تومان پول حقیقی وارد بازار سهام شد؛ هرچند در روز پایانی، خروج محدود نقدینگی حقیقی بهویژه از صندوقهای سهامی و اهرمی مشاهده شد. در مقابل، نقش حقوقیها در سمت خرید پررنگتر بود و حمایت آنها از نمادهای بزرگ، مانع از اصلاح عمیق شاخص کل شد.
عوامل مثبت اثرگذار؛ ارز، سیاستگذاری و ارزندگی
مهمترین محرک رشد بازار در هفته گذشته، تغییر رویکرد سیاستگذار در حوزه ارز و حرکت عملی به سمت تکنرخی شدن و واقعیسازی نرخ تسعیر ارز شرکتها بود. انتقال ارز صادراتی شرکتهای بزرگ از تالار اول به تالار دوم و نزدیک شدن نرخها به سطوح بازار، انتظارات سودآوری بنگاههای دلاری را بهطور معناداری افزایش داد. در کنار آن، حذف تدریجی ارز ترجیحی و کاهش مداخلات دستوری در قیمتگذاری، سیگنال مثبتی برای بازار سرمایه مخابره کرد؛ سیگنالی که نشان میدهد سودآوری شرکتها میتواند شفافتر و پایدارتر شود. همچنین، نسبتهای ارزندگی بازار، از جمله P/S و P/E، همچنان در سطوحی قرار دارند که از نگاه بسیاری از تحلیلگران، جذاب تلقی میشود و البته با افزایش نرخ دلار این نسبت ها به شدت کاهش خواهند یافت و بازار را ارزنده تر میکنند.
عوامل منفی و ریسکها؛ احتیاط همچنان پابرجاست
با وجود رشد شاخص، بیش از ۶۰ درصد نمادها در برخی روزهای هفته با فشار فروش مواجه بودند که نشاندهنده تداوم احتیاط معاملهگران کوتاهمدت است. ابهامات در خصوص قیمتگذاری محصولات در گروههایی مانند خودرویی که بعد سومین درخواست افزایش نرخ آنها نیز توسط وزارت صمت رد شد، گروه دارویی و غذایی که به دلیل افزایش تورم و توجه سیاست گذار به موضوع معیشت مردم و احتمال عدم افزایش نرخ، نرخ بهره بالا، ناترازی انرژی و و مهم تر از همه ریسکهای سیاسی و منطقهای، از جمله عواملی هستند که اجازه شکلگیری یک رشد یکدست و بدون وقفه را از بازار گرفتهاند. افزون بر این، نزدیک شدن به تعطیلات و تمایل به شناسایی سود، موجب افزایش عرضهها در پایان هفته شد.
چشمانداز پیشرو؛ رشد پلهای در سایه ریسکها
جمعبندی تحولات هفته گذشته نشان میدهد بورس تهران وارد فاز جدیدی از تحرک شده، اما مسیر پیشرو لزوماً هموار و بدون نوسان نخواهد بود. در صورت تداوم سیاستهای ارزی فعلی، ثبات نسبی متغیرهای کلان و عدم بروز شوک سیاسی جدی، بازار ظرفیت رشد تدریجی و پلهای را دارد. با این حال، ادامه مسیر صعودی بیش از هر چیز به رفع ابهامات سیاستی، شفافیت در تصمیمات دولت و حفظ جریان نقدینگی وابسته خواهد بود؛ عواملی که میتوانند تعیینکننده جهت حرکت بورس در هفتههای آینده باشند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟